Nieuws
1073075
Nieuws

Rookverbod aan zee

Met zijn column over het rookverbod op sommige Franse stranden (Plages sans Tabac) en de vraag of zo’n maatregel een goede oplossing is, raakte mijn collega Jos van Noord vorige week een open zenuw. Zowel op internet als via de mail doken honderden toegewijde rokers en fervente niet-rokers in de loopgraven en bombardeerden elkaar vurig met argumenten.

De vraag of het beter toeven zou zijn aan zee zonder gepaf, nicotinewalmen en peuken in het zand, bleek al snel van ondergeschikt belang. In hoeverre mag je anderen in hun vrijheid beperken en/of jouw waarheden opleggen, daar ging het vooral over.

Buiten dat werd ook Jos mikpunt van woedende rokers die hem van alles en nog wat naar het hoofd slingerden (‘zeurpiet’ was nog de meest milde term). Terwijl hij toch niets anders deed dan slechts het Franse rookverbod signaleren. Zoals Jos vanaf zijn vakantie-adres laat weten (hij kan zijn werk altijd moeilijk loslaten…): „Ik heb die Plages sans Tabac echt niet zelf bedacht!”

Enfin: veel rokers hebben het helemaal gehad, zo blijkt in ieder geval. Ze voelen zich al jarenlang behandeld als halve misdadigers. Verdreven uit restaurants, uit cafés, op straat scheef aangekeken als ze hun peukie staan te roken voor de deur van het rookvrije kantoor, en nu ook nog eens verjaagd van het strand.

‘Inmiddels ben ik het gezanik, verbieden en ‘mag-nieten’ zo zat, dat ik me nergens meer wat van aantrek. Raar maar waar, wens ik me vooral een vrij mens te voelen’, zo schrijft Frederik. ‘Geen gordel om in de auto (het is mijn voorhoofd tegen de ruit), hond los (houdt ook van zijn vrijheid en luistert beter dan mijn vrouw) en grote Cubaan op het strand. Alle azijnpissende verbieders gegroet.’ We horen volgende week graag wat zijn vrouw hiervan vindt….

Peter stoort zich vooral aan de hypocrisie en vraagt zich af waar het stopt. Want stel dat ook de laatste roker met pek en veren de landsgrenzen is over gejaagd, wat dan? ‘Hou nu toch eens op met dat gezeur over het roken. Veronderstel dat er geheel niet meer gerookt zou worden, gaan we dan een campagne krijgen om de auto’s uit het straatbeeld te weren?? Geen bbq meer aan te steken?? De overheid is hypocriet. Niet mogen roken, maar wel de belasting innen. Idem dito met het Holland Casino en de koffieshops. Alles kan en mag mits de overheid er geld mee kan verdienen.’

Maar moeder Piotre (kunnen we overigens ook niet eens een rare-namenverbod voor internet-reageerders instellen?) gaat lekker helemaal los richting de roker.

‘Heeft een roker al eens aandacht geschonken aan het feit dat hij/zij met zijn/haar egoïstische gedrag kinderen in de omgeving aan het vergassen is? Hou zouden zij het vinden als alcoholisten ongestraft de laatste druppels whiskey, vodka of jenever bij hun kinderen naar binnen zouden gieten? Of een junk zijn restje coke in je dochters neus blaast? Het is namelijk exact hetzelfde met verslaafde rokers, zij blazen ongestraft hun giftige rookwolken dezelfde lucht in als die welke mijn kinderen moeten inademen.’

Harry zoekt als ex-roker de nuance, want hij weet nog precies hoe het is als je de aansteker onbelemmerd laat klikken. ‘Het is duidelijk dat mensen die roken het allemaal overdreven vinden. Het lijkt asociaal van de roker, maar het ligt volgens mij anders. Ik heb zelf ook gerookt, maar doe het al jaren niet meer. Ik weet nog wel: als je ergens mag roken, dan doe je dat gewoon. Als roker is het gewoon niet goed voor te stellen, dat het irritant is.’

Verschillende COPD- en astmapatiënten raden verstokte rokers die alles van tafel vegen als ‘gezeur’, trouwens aan om eens een uur door een rietje te ademen, zodat zij ervaren hoe deze aandoeningen voelen.

In hun woede over roken of niet roken ontging het de meeste lezers trouwens dat het de Franse bestuurders vooral ging om het beperken van afval, lees sigarettenpeuken, in het zand. Want: opruimen kost geld. Degenen die dit wel oppikten, hadden er geen goed woord voor over: „Verbied dan de toegang voor gezinnen met kinderen. Die laten, behalve de echo van bloedstollend gekrijs, dikwijls een ware tsunami aan lege drinkpakjes, bevuilde luiers en ander afval achter, Daar zijn die twee peuken, die binnen een kwartier zijn verdroogd en weggewaaid, helemaal niets bij,” mailt Frans van Dormalen.

Het zal, tot de laatste roker in 2043 bij Lobith het land heeft verlaten, een verhitte discussie blijven…

Checkpoint@telegraaf.nl

Jos van Noord geniet momenteel van een vakantie. Marjolein Schipper neemt zolang het stokje van hem over.