Nieuws/Binnenland

Homo’s en ondernemerschap

Kort geleden ontving ik een uitnodiging van het COC-Amsterdam om te praten over de discriminatie van homo-zzp’ers én om te ontdekken hoe – mét de homo’s - de economische slagkracht van de stad kon worden vergroot. Maar ook om na te denken over de opzet van een geïntegreerd homo-/hetero-ondernemersnetwerk, waar de zzp’er een prominente plek in zou krijgen. Twijfelend nam ik de uitnodiging aan; ik heb het namelijk niet zo op homogerelateerde ondernemersclubjes. Je ziet mij niet op de Gay Pride. En al helemaal niet op één van de boten waar gay-ondernemers zich swingend profileren met de boodschap: ‘Accepteer mij!’

Zo’n beetje de hele hoofdstedelijke ondernemerslobby had de uitnodiging ontvangen; van de Kamer van Koophandel tot aan de regionale mkb-afdelingen, de belangrijkste businessclubs en vertegenwoordigers van de stad zelf. Ik mocht er zijn namens de zzp’ers. En ja, homo- en lesbo-zzp’ers blijken nog steeds genegeerd te worden in het gunnen van opdrachten. “En dát terwijl we zó veel te bieden hebben,” zei de voorzitter op een klagende toon; hij zag de beoogde geïntegreerde regenboogsessies dan ook helemaal zitten. “Netwerken in optima forma!”

Diskwalificatie

Al na een kwartier wist ik echter dat het allemaal inderdaad niet mijn ding was. Met dank aan de homo’s die zichzelf toch steeds weer weten te diskwalificeren met seksistische toespelingen. Want, toen ik de voorzitter van het rondetafelgesprek vroeg iets te vertellen over de organisatie, vertelde hij me dat de club een kantoor had bij de Reguliersdwarsstraat in Amsterdam. “Voor de meesten onder ons beter bekend als de Rue de Vaseline…..,” zo vervolgde hij gniffelend.

En tja – dan heb je mij meteen op de kast (nee: niet uit de kast, dat ben ik namelijk al)!

Want, waarom moet ‘Rue de Vaseline’ worden toegevoegd aan de gevraagde adresnotificatie? Waarom vinden we het ‘grappig’ om te verwijzen naar de vele potten glijmiddel die blijkbaar gretig aftrek vinden in de homo-uitgaansstraat van Amsterdam? Bah. Om van te kokhalzen. (Of moet ik zeggen: cock-halzen?). Als je ook zó communiceert in het bijzijn van hetero’s – door wie je toch graag geaccepteerd wilt worden? – dan kún je de klok er op gelijk zetten dat zelfs de meest gay-friendly hetero-ondernemers afhaken. Terecht. Want, ik – als homo – leg het zelfs naast me neer. Ik heb geen zin in vaseline-propaganda. Ik pleit al bijna voor een creatief Poetin-wetje vanuit het Haagse.

NormaalOverigens heb ik het wel vaker gehoord, van hetero’s. Nee – ze hebben niets tegen ons. Alleen het valt hen wel op dat homo’s (te) vaak grapjes maken waar een seksuele lading in zit. Zelfs ook tijdens zakelijke gesprekken. Net iets te vaak een dubbele bodem. Hetero’s ergeren zich daar aan.

Ze vinden mij in ieder geval een normale homo, geloof ik. Wat ‘normaal’ is, weet ik eigenlijk ook niet precies, maar blijkbaar gedraag ik me op een wijze waarop ik integratie op natuurlijke wijze heb kunnen afdwingen. Want, om het heel eerlijk te zeggen: ik heb – voor zover ik weet – in mijn zelfstandig ondernemerschap nog nooit last gehad van mijn homozijn. Ik heb ook nooit om acceptatie gevraagd. En toch ben ik mezelf. En ik heb goede business.

Natuurlijk bepaalt iedere homo(-ondernemer) voor zichzelf wat ‘normaal’ is. En als je de keuze maakt om ‘niet-normaal’ te zijn, dan is dat ook prima. Alleen aanvaard dan wel de consequenties van dat gedrag. ‘Rue de Vaseline’ is zo’n voorbeeld. Dan kún je – als homo-zzp’er - nog zó veel te bieden te hebben, maar het is dan toch begrijpelijk – en te rechtvaardigen! – dat je potentiële doelgroep afhaakt?

De consequentie is dan ook klip en klaar. Nieuwe economische slagkracht is best haalbaar. Maar dat kan ook zonder de homo’s. Graag zelfs.