1082121
Binnenland

Vrijheid, blijheid in Montpellier

De nieuwe directe vliegverbinding tussen Rotterdam en de Zuid-Franse stad Montpellier was voor ons reden om eens te kijken in de stad die de meeste Nederlanders links laten liggen als ze met de auto naar Spanje rijden. Jammer, want Montpellier is meer dan de moeite waard.

,,Wij zijn anders dan de rest van Frankrijk", zegt Aline Couquet van het toeristenbureau Montpellier. "We houden ervan om altijd buiten op een terras te zitten. Als het regent, onder een luifel, en in de winter met een kacheltje erbij. On-Frans is ook dat we het leuk vinden om met iedereen een gesprek aan te knopen. Die makkelijke manier van met elkaar omgaan heeft alles te maken met onze ligging aan de Middellandse Zee en het feit dat Montpellier een studentenstad is met een jonge bevolking. De stad is ook altijd een beetje rebels geweest. Opboksend tegen het gezag in Parijs. Hier geldt: vrijheid, blijheid."

Aline is er trots op dat de The New York Times Montpellier 'de meest vooruitstrevende stad van Frankrijk' heeft genoemd. "We staan als enige Franse stad in een opsomming van 40 steden waar je naartoe moet in 2013. Niet alleen de ongedwongen sfeer, maar ook de architectuur in onze nieuwe stadswijken wordt geprezen, zoals het nieuwe stadhuis en het nieuwe designcentrum ontworpen door Jean Nouvel. We hebben zelfs designtrams van onder anderen Christian Lacroix, die met vogels, zeesterren, bloemen, en zonnemotieven een ode zijn aan de elementen lucht, water, aarde en vuur. Ga maar mee, dan laat ik jullie alles zien."

Port Marianne

Even later rijdt ze met de fiets voor ons uit dwars over pleinen vol voetgangers en midden tussen de rails van de tram. "In het centrum rijden onze trams altijd heel langzaam. We blijven ze makkelijk voor", roept ze vrolijk. Geen voetganger die protesteert. Pas na de wijk Antigone, in de jaren tachtig in neoklassieke stijl ontworpen door de Catalaan Ricardo Bofill, komen er echte fietspaden. Maar dan kun je ook via de hypermoderne wijk Port Marianne langs de rivier Le Lez helemaal doorfietsen naar het strand (11 kilometer).

"De stadsuitbreiding naar het oosten kon tot stand komen door de aankoop van militaire terreinen", vertelt Aline. "Antigone was de vroegere schietbaan. Ook onze uitgaanswijk Odysseum bevindt zich aan de oostelijke rand van de stad. Daar zijn de winkelboulevards, bioscopen, en ander amusement als een klimhal, een ijsbaan en een kartbaan te vinden, waarvoor in de historische binnenstad geen plek is."

Die oude binnenstad is van oorsprong middeleeuws. Stadsgids Marie-Helene Lecot-Castan voert ons door de bochtige, smalle straatjes, die uitsluitend voetgangersgebied zijn. Dankzij de sleutels die ze bij zich heeft, kunnen we de middeleeuwse mikwe bewonderen, een Joods reinigingsbad uit de 13e eeuw, en genieten van het uitzicht vanaf de triomfboog aan het koninklijke plein van de Peyrou. Zonder sleutel kun je gelukkig wel enkele grote herenhuizen in, die in de 17e en 18e eeuw over de oorspronkelijke middeleeuwse huizen heen zijn gebouwd.

 

Museu in Montpellier

Soms verdween ook de tussenliggende straat. Op de binnenplaats van het huis van Varennes aan het Place Petrarque, waarin nu het Musee du Vieux Montpellier, het Musee du Fougau (folkore), en een restaurant zijn gevestigd, zie je nog een versierde middeleeuwse poort en een oude waterput. "Montpellier was in shock toen de 19e-eeuwse schrijver Stendhal riep dat de kathedraal belachelijk was, de straten steil en dat er geen kerk te bekennen was", zegt Marie-Helene.

"Het is waar dat vrijwel alle kerken uit de van oudsher protestantse stad tijdens de godsdiensttwisten zijn verdwenen. Maar het voordeel is dat daar mooie pleinen en plantsoenen voor in de plaats zijn gekomen, waar het op de terrasjes goed toeven is. Om het gebrek aan kerken te compenseren bouwden ze de Sint Anna-kerk, die nu wordt gebruikt voor kunstmanifestaties. Rondom de kerk vind je de werkplaatsen van onze wereldberoemde vioolbouwers."

Voor een dagje wijnproeven hebben we de hulp ingeroepen van Frederic Arribat, die met zijn bedrijf Vinibalades wijntours organiseert voor particulieren. "Mensen vertellen me wat hun wensen zijn en vervolgens maak ik een wijntour op maat", zegt Frederic, die vooral Fransen als klant heeft, die dan ook meteen inkopen doen.

Voor ons heeft hij het kleine domein Mas de l'Oncle in Lauret uitgekozen van het enthousiaste echtpaar Audrey en Fabrice Bonmarchand en het grote, meer commerciële bedrijf Chateau Peuch-Haut van de rijke industrieel Gerard Bru. Onze voorkeur gaat uit naar de sympathieke jonge mensen, die twee jaar geleden hun baan hebben opgezegd om hun droom van een eigen wijndomein te verwezenlijken. "Onze wijn is goed ontvangen", zegt Audrey.

 

Wijntours

"We moeten oppassen dat we niet te veel reclame maken, want we hebben maar 9 hectare en kunnen maar 30.000 flessen leveren. Wel vinden we het erg leuk om deel te nemen aan de wijntours voor wandelaars en fietsers, die het toeristenbureau hier rond de berg Pic Saint Loup organiseert." Voor toeristen die zelf op verkenning uit willen is deze zomer vlak bij het stadje Lunel het splinternieuwe centrum Viavino geopend, waarin 28 wijnboeren verenigd zijn. In het door architect Philippe Madec totaal ecologisch ontworpen complex kun je niet alleen alles te weten komen over wijn, maar ook over de folklore en de natuur in de omgeving.

De Nederlandse manager Joyce Arends laat trots het restaurant met wijnbar zien en de wijngaard, waar straks alle soorten druiven te zien zullen zijn. Activiteitenleider Aurelien Bianciot hoopt met veel bezoekers avontuurlijke sporten te kunnen gaan beoefenen van mountainbiken tot steilewandklimmen boven water. Een droom van Charles de Gaulle die uitkwam, is de witte stad La Grande Motte, die architect-filosoof Jean Balladur eind jaren zestig ontwierp aan de kust. Het stak De Gaulle dat de Cote d'Azur al in de 19e eeuw mondaine badplaatsen had en dat bij Montpellier alleen een moeras vol muskieten lag.

Hij wilde dat toeristen hierheen zouden gaan in plaats van naar Spanje. Balladur, die een leerling was van Sartre, kreeg de kans een totaal nieuwe stad te ontwerpen, waarin hij niet alleen alle gebouwen maar ook de lantaarnpalen, de bruggen, de golfbaan en de beplanting naar zijn eigen inzicht mocht uitvoeren.

 

Rondleiding

Zijn stad met appartementengebouwen in de vorm van Azteekse piramides en de Pic Saint Loup werd bejubeld en verguisd. Hij raakte zelfs een tijdje in verval. Maar nu is hij uitgeroepen tot erfgoed van de 20e eeuw en mag er alleen iets bijgebouwd worden als het in de stijl van de meester is. "Vroeger kwamen de mensen hier voor het strand, nu voor een architectuurrondleiding", zegt Jean-Marc Lopez van het bureau voor toerisme.

De ideale manier om La Grande Motte te bekijken, dat een mannelijk gedeelte heeft met hoekige vormen en een vrouwelijk met ronde, is volgens hem op de fiets of met de segway (in het Frans giropod). Hoewel de golfbaan, het recreatiemeertje en enkele villa's aan de andere kant van de weg liggen, hoef je nooit over te steken omdat Balladur bruggen over de weg bouwde, die ook weer allemaal iets bijzonders hebben.

Zoals de Passerette Saint-Jean, waar op 21 juni een perfecte cirkel op de grond verschijnt als de zon door het ovale gat in het beton schijnt. Voor een overzicht op het geheel van de utopische stad scheepten we ons in op de catamaran Lucile. Zelfs in het havengebouwtje in de vorm van een witte walvis zagen we onmiskenbaar de hand van Balladur.

Reiswijzer Montpellier

Vliegen: Transavia vliegt op maandag, woensdag en vrijdag direct van Rotterdam naar Montpellier.

Trein: Montpellier is vanuit Amsterdam in precies 8 uur te bereiken (inclusief overstap in Brussel). Vanuit Brussel-Zuid rijdt TGV er 2x keer per dag naartoe. De aanreis naar Brussel kan met Thalys of reguliere treinen gebeuren. 

Auto: Van Amsterdam is het 1224 kilometer naar Montpellier. De reistijd wordt geschat op 11 uur rijden.