Nieuws
1099133
Nieuws

Weblog van de week

Praten helpt

Tessa Dix is grafisch vormgever, juf en moeder van twee kinderen. Ze is de bedenker van het Herinnerboek voor kinderen met gescheiden ouders.

Naam: Tessa DixLeeftijd: 35 jaarBeroep: grafisch vormgever en jufRelatie: Ja, en 2 kinderen Jones (8) en Ika (6)Favoriete website: www.mijnouderszijngescheiden.nlEen typisch vrouwelijke eigenschap: Het is pas kwijt totdat mama het niet meer kan vinden !Wat moet een vrouw ooit eens in haar leven doen?: Met je haren in de wind paardrijden over het strand

---------------------------------------------------------------------------------------------

Ook vandaag merk ik weer hoe lastig het soms is om met je kinderen te praten over moeilijke onderwerpen. Mijn  zesjarige zoon  heeft vandaag slimme vragen, natuurlijk net wanneer mijn chaotische hoofd al overloopt, we te laat zijn voor een afspraak en de telefoon gaat. ‘Waarom kunnen we eigenlijk niet allemaal in één huis wonen? Jullie vinden elkaar toch nog gewoon lief? komt er tussen een hap brood  en slok drinken uitgefloept.

Ook al is het ruim een jaar geleden dat mijn ex-man en ik besloten uit elkaar te gaan, toch komen deze vragen ineens boven borrelen. Dit soort  vragenvuren zijn meestal erg confronterend. Hoe  leg  je ‘volwassen’ gevoel uit aan een kind? Wat is ‘lief  vinden’, ‘houden van’ en ‘verliefd zijn’?   Hoe  maak je een kind duidelijk dat, je , ook wanneer je geen slaande ruzie hebt, toch kunt besluiten om uit elkaar te gaan?

Maar wat is en blijft het belangrijk om met je kinderen te praten. Vaak schuiven we die  ene lastige vraag naar morgen, of denken we, nu is het niet het juiste moment. En vergissen we ons niet eens in wat ons kind al zelf ziet? Ik heb mezelf vaak afgevraagd hoe ik zaken als volwassene verwerk. Ik doe dit  door juist  veel  te praten,  te huilen,  te lachen en voornamelijk door veel te delen. Waarom vinden we dat bij onze kinderen dan zo moeilijk? Je wilt niet dat je kind huilt omdat het verdriet heeft, want je wilt dat je kind blij en gelukkig is.  Maar  niets  lucht er soms meer op dan je tranen de vrije loop te laten gaan.

Dus zet ik mijn volle hoofd on hold, laat de telefoon overgaan, haal een keer diep adem en neem de tijd om al zijn vragen zo goed mogelijk te beantwoorden. Ik ben trots en zo blij dat hij ineens wil praten!