Nieuws/Binnenland
1099425
Binnenland

Authentiek genieten in Pornic

Langs slaperige dorpjes waar een paar verdwaalde vogels de stilte doorbreken, een levendige haven waar kapitein Blauwbaard zijn sporen achterliet en de authentieke vissershuisjes op palen die zo kenmerkend zijn voor de Atlantische kust van Frankrijk.

Dit is wat anders dan de mudvolle stranden aan de Côte d’Azur, de exorbitant hoge prijzen en de groepen te bruine Nederlandse toeristen. Want aan de westkust van Frankrijk beginnen de mensen nog een praatje met je, zijn er schattige dorpjes waar je nooit van gehoord hebt en is het leven nog puur natuur.

De oude Kever jakkert al uren door adembenemende landschappen, langs steile kliffen en verlaten dorpen, over kinderkopjes richting het zuiden. We passeren de belangrijke havenplaats St. Nazaire en worden vanaf de imposante brug naar Saint-Brévin-les-Pins verrast door een prachtig uitzicht over de Loire. Via de fijne kustplaatsjes Saint Michel de chef chef en Préfailles – waar je kunt genieten van authentieke vissoep met geraspte kaas, zelfgemaakte croutons en een rood pittig sausje – rijden we naar Pornic.

 

Thalassotherapie

Het middeleeuwse plaatsje, dat nu zo vriendelijk aandoet en vooral bekend is door watersport, golf en thalassotherapie, had ooit een grimmigere uitstraling. Zo staat hier nog steeds de 15e-eeuwse burcht van Gilles de Rais. Deze ‘eerste seriemoordenaar ter wereld’ vocht aan de zijde van Jeanne d’Arc mee tegen de Engelsen. Hij vermoordde en martelde op gruwelijke wijze honderden volwassenen en kinderen en wordt daarom vergeleken met vrouwenmoordenaar en sprookjesfiguur Blauwbaard.

Maar als je over de gemoedelijke boulevard loopt met een knalroze ijsje van de Framboiserie in je hand, doet gelukkig niets nog terugdenken aan die tijd. We lopen over de gezellige markt en dwalen door de drukke straatjes met souvenirwinkels en cafés.

Het vissersplaatsje aan de ‘Jadekust’, genoemd naar de kleur van het water, trekt vooral Franse toeristen. Maar ook steeds meer Nederlanders ontdekken de charme van Pornic, dat op granieten rotsen ligt en jaren geleden nog tot Bretagne behoorde. Terwijl even verderop de woeste golven tegen de rotsen aanklappen, lopen wij over de rustige stranden van de baai van Bourgneuf door naar het zuiden.

 

Traditionele visserij

In een van de vissershutjes ontmoeten we Jack-Alain Guiho, amateurvisser en president van de visserijvereniging in Pornic; een man van de oude stempel. Met verweerde handen staat hij met zijn 65 jaar nog zelf zijn deur te vertimmeren en lacht hartelijk als we het houten huisje binnengaan.

Dit is zijn kleine paradijs, hier komt hij tot rust, hier tuurt hij uren over de veranderlijke Atlantische Oceaan. „Kijk nou hoe mooi, het licht is hier elke dag anders.” Jack-Alain heeft er zichtbaar plezier in als hij zijn kruisnet ophangt, maar dat is niet de enige drijvende kracht achter zijn hobby. Als geen ander weet hij hoe belangrijk de visserij voor deze streek is geweest en nog steeds is.

„De traditionele visserij zoals wij dat doen hier, maakt deel uit van het cultureel erfgoed, dat we moeten koesteren”, zegt hij terwijl hij aan de lier draait om zijn net te laten zakken. „Het is een voorrecht om een vissershuisje te hebben hier, daarom deel ik het ook graag met anderen.”

 

Pimpelen

Bezoekers worden door Jack in zijn vissershut, wat qua inrichting iets wegheeft van een oude vissersboot, met open armen ontvangen. Twee bankjes om op te zitten, een barbecue op de grond, wat visgerei, een ouderwetse aanblazer en natuurlijk ‘de bar’, die bestaat uit een paar flessen zonder etiket. Behoedzaam schenkt hij ons een plastic bekertje in de streek gemaakte calvados in, zichzelf overslaand: „Anders zit ik hier elke dag te pimpelen.”

Met flink wat kracht draait hij aan de lier om het grote net op te halen. Tot zijn spijt is de buit slechts wat algen en een garnaal. „Maar regelmatig is het jackpot, zo heb ik op een dag wel eens honderden ansjovis gevangen. Ook baars, ombervis, mul en tong komen hier voor. De kleine visjes gooien we terug, de grote gaan met wat olie en citroen op de barbecue. En als ik echt veel gevangen heb, deel ik uit aan de mensen in het dorp.”

Langs de vissershutjes aan het water kuieren we terug naar de haven van Pornic. De zeilboten liggen in de ochtend met hun kiel op het strand terwijl ze nu alweer in het water dobberen. „Er is geen peil op te trekken hier, wanneer het eb is en wanneer vloed”, zegt een man naast het strandje waar wij tot onze knieën in de modder zijn weggezakt. „Elk moment van de dag kan het veranderen, afhankelijk van de stand van de zon en de maan…”

Reiswijzer Pornic

Met de auto is het een dikke 900 kilometer rijden van Utrecht naar Pornic. KLM vliegt in 1,5 uur rechtstreeks vanaf Amsterdam naar Nantes, waarvandaan het nog 40 kilometer is. Met de tgv ben je in 7,5 uur in Nantes.

Doen

 Ontdek de verschillende noordelijkere plaatsen zoals Le Pouligen, het chique La Baule en Pornichet, rustiek Piriac-sur-Mer, levendig La Turballe en Le Croisic en het veelzijdige Batz-sur-Mer.

 Bezoek het thalassocentrum van Pornic en laat je verwennen... www.thalassopornic.com

Neem een kijkje bij de indrukwekkende hunebedden van de Mousseaux, Chemin des Mousseaux, 44210 Pornic

 Wandel 15 kilometer (of een deel ervan) over Le sentier des douaniers (het douanierspad) en geniet van de prachtige kustlijn. www.ot-pornic.fr

Slapen

Wij sliepen in de Auberge de la Fontaine, prachtig gelegen aan zee. Het hotel heeft ruime kamers met een keukentje en uitzicht op een uiterst charmante binnentuin. Het sfeervolle restaurant is een aanrader! 44210 Pornic, tel: +33251740707, www.auberge-la-fontaine.com