Nieuws
1105224
Nieuws

Digibril van Google onder de loep genomen

Eerste ervaring met Google Glass

Vergeet smartphones, vergeet tablets en gooi ook die smartwatch maar bij het vuil: het nieuwe front in de technologische revolutie is de digibril. Google trapt deze nieuwe trend af met zijn Glass, de inmiddels al bekende - en beruchte! - bril van de toekomst. Het apparaat is pas in 2014 te koop, maar De Telegraaf mocht er al even mee aan de slag!

Momenteel is de slimme bril nog niet breed verkrijgbaar. Alleen softwareontwikkelaars kregen in 2012 de kans om een exemplaar te bestellen zodat ze zelf apps voor het apparaat kunnen schrijven. Gelukkig was één van deze kopers - Tim Stevens, hoofdredacteur van gadgetblog Engadget - deze week in het land om zijn nieuwste speeltje tijdelijk met het Nederlandse journaille te delen.

StijlGlass ziet er opmerkelijk uit, als een bril met één dikke poot aan de ene kant en aan de andere kant alleen een stalen pootje. En dan zit er ook nog eens geen glas in het frame. Wel is aan de rechterzijde een klein stukje plexiglas te zien, dat op een mini-projector is gemonteerd. Het stukje plastic reflecteert wat de projector toont direct in het oog van de drager.

De bril zelf ziet er niet alleen opmerkelijk uit, iedereen die hem draagt springt ook direct in het oog. Of dat positief of negatief is, moet ieder maar voor zich uitmaken.

Functies

Leuk en aardig allemaal, dat Glass, maar wat kun je er nou eigenlijk mee? Het antwoord daarop blijkt verrassend summier te zijn. De ontwikkelaarsversie van Glass biedt namelijk slechts enkele apps. Ten eerste is het mogelijk om foto's of video's te schieten via de 5 megapixel camera die zich naast de projector bevindt. Het is geen topcamera, maar de kiekjes en videootjes zien er lang niet gek uit.

Daarnaast kunnen emailtjes of sms'jes die op een gekoppelde telefoon binnenkomen, meteen getoond worden. In de praktijk blijkt het daadwerkelijke 'scherm' niet enorm groot te zijn. Een sms'je lezen lukt dus nog wel, maar een hele email is een gescroll van heb-ik-jou-daar. Het versturen van een bericht kan door een tekst te dicteren, maar als deze een beetje lang is, wordt  het al gauw een lange brij verkeerd geïnterpreteerde woorden. Handiger is dus om je mobieltje gewoon even uit je zak te halen.

Iets Googlen kan middels een stemcommando, maar dan toont de bril alleen wat zelfgevonden informatie, zoals wat tekst van een Wikipedia-pagina. Hele webpagina's kan het apparaatje nog niet aan.

De meest bruikbare functie blijkt al snel de navigatie te zijn. Tijdens de korte testperiode kon ik dit zelf niet testen, maar Stevens legde uit dat het vooral handig is in de auto. Tussen de aanwijzingen door gaat Glass namelijk automatisch in de standby-modus, waardoor je niet afgeleid wordt door dingen in je gezichtsveld. Enkel als er een nieuwe afslag genomen moet worden, krijg je hiervoor een waarschuwing.

Tenslotte is het nog mogelijk om een stukje uit de ingebouwde agenda te bekijken, genomen foto's en video's terug te zien en de weersvoorspelling te bekijken.

En ziedaar de volledige functionaliteit van Glass. Een beetje karig en niets dat niet ook al met een smartphone kan, maar het is dan ook nog geen volwaardig consumentenproduct. Inmiddels zijn verschillende bedrijven bezig met het maken van apps, maar ook zij moeten nog echt uitvogelen wat zij precies met de bril aanmoeten. Zo biedt de applicatie van The New York Times slechts een rij koppen, waar je uiteraard ook niet veel wijzer van wordt.

Besturing

Door op het aanraakgevoelige vlak aan de rechterzijde van de bril heen en weer te vegen, kan door de verschillende apps geroteerd worden. Een tik op dit vlak opent de applicatie, terwijl een veeg naar beneden de gebruiker een stap terugbrengt. Het is simpel en werkt prima, maar alleen als er niet te veel apps op het apparaat staan. Als er later meer applicaties beschikbaar zijn en er meer dan een stuk of tien op de bril staan, wordt het een geveeg van jewelste. Daar moet Google dus nog iets op vinden.

Het is ook mogelijk om stemherkenning te gebruiken, al werkt dat enkel voor specifieke commando's. Vanaf het beginscherm is deze mogelijkheid te activeren door "ok, Glass" te zeggen. Vervolgens verschijnen de verschillende bevelen in beeld, zoals "take a picture." De stemherkenning werkt verrassend goed, zelfs staande in een groep mensen die met elkaar praten.

Tekortkomingen

Als er één punt is waar Google absoluut aan moet werken voor het een consumentenversie lanceert, dan is het wel de accuduur. Stevens legt uit dat hij bij regulier gebruik zo’n 5 tot 6 uur meegaat, maar bij intensief gebruik is het mogelijk om hem in een uur al helemaal leeg te trekken. Tijdens de demonstratie werd dat al snel duidelijk: in slechts 10 minuten daalde de accu van 65 procent naar 57 procent. Dat is niet echt om over naar huis te schrijven.

Ook zijn er - inmiddels al veelbesproken - privacyproblemen. Als ik een video zou schieten, zou vrijwel niemand om me heen dat kunnen zien. Als iemand met een Glass op zijn hoofd mij langer dan 5 seconden zou aankijken, zou ik me wel gaan afvragen of hij geen beeldmateriaal van mij aan het maken is. De oplossing zou extreem simpel zijn: een klein rood lampje aan de voorkant dat gaat branden als de camera is ingeschakeld. Hopelijk wordt dit ook in de uiteindelijke versie verwerkt.

Potentie

Tot nu toe ben ik erg kritisch geweest, maar eerlijk gezegd is het voor mij als gadgetliefhebber lastig om niet enorm enthousiast over deze nieuwe technologie te worden. Het dragen van een Glass deed mij eventjes voelen alsof ik in een sciencefictionfilm zat. De apps die op dit moment zijn ingebouwd zijn uiteraard alleen bedoeld om te technologie te testen, dus daar moet het apparaat niet op beoordeeld worden. Er zijn ook genoeg functies te bedenken waardoor de bril echt een nuttige nieuwe innovatie zou zijn. Denk aan het automatisch tonen van informatie over gebouwen of monumenten bij een stadswandeling. Of laat me zien waar mijn vrienden zich op dat moment bevinden: enorm handig voor op een muziekfestival.

Ook voor de zakelijke markt zijn genoeg mogelijkheden te bedenken: "Denk aan een pakketbezorger die in zijn Glass-bril een lijst met afleveradressen heeft, van elk adres meteen routebeschrijving kan krijgen en de barcode op het pakket kan inscannen door er enkel naar te kijken. De technologie voor al deze afzonderlijke acties bestaat al, het moet alleen worden samengebracht in een app”, legt Stevens uit.

Tot slot

Is het voor de doorgewinterde nerd die uitgekeken is op zijn smartphone het waard om zodra hij kan $1.500 neer te tellen voor een ontwikkelaarsversie van Glass? Absoluut niet, dat is simpelweg veel te veel geld voor een apparaat dat zo weinig functionaliteit biedt. Maar als het apparaat wat robuuster wordt, meer functies kent en een prijs van onder de €500 krijgt, dan wordt het wel heel interessant...

Consumenten die echter toch niet kunnen wachten om in elk geval het apparaat in levende lijve te zien, kunnen zich dinsdag melden in Roermond. Hier organiseert marketingbureau Dutchwork.tv, dat Stevens naar Nederland heeft gehaald, een speciaal evenement rondom de technobril van Google.

Registreren kan op de site van het bureau.