Nieuws/Binnenland
1106094
Binnenland

De speelhoek van Transsylvanië

Hogerop in Harghita

Dagenlang rondtrekken door een schitterend berglandschap, overnachten in stille plattelandsdorpen, baden in kristalheldere beekjes en meren. En dat zonder een toerist tegen te komen. Er zijn nog maar enkele plekjes in Europa die je op vakantie voor jezelf hebt. De regio Harghita, in het hart van Roemenië, is er daar één van.

In de vorm van een omgekeerde 'L' slingeren de Karpaten dwars door Roemenië. Nu eens met ruige, weerbarstige rotspartijen, dan weer met milde toppen en vriendelijke valleien. In de luwte van dit gebergte, omsloten door machtige uitlopers, ligt Harghita: een district in de historische regio Transsylvanië, waar natuurlijk bronwater op diverse plaatsen vanuit het vulkanische gesteente omhoog borrelt. Het afwisselende landschap maakt het gebied uitermate geschikt voor een actieve vakantie. Hier kom je om te wandelen, te mountainbiken, te klimmen of – voor wie de sprong durft te wagen – om te paragliden.

„Als ik 'start' roep, moet je gaan rennen. Zo hard mogelijk, tot je niet verder kan.” Istvan Sariq, instructeur bij paraglidevereniging Turbulencia, trekt nog eens aan de luier van touwen om te controleren of we er met z’n tweeën goed inhangen. Zodra de wind opsteekt, zetten we het op een lopen. ‘Tot je niet verder kan’ blijkt echter al na drie meter te zijn. Nog naspartelend bungelen we aan de parachute, die ons moeiteloos de lucht in tilt.

 

 

Wereldtop

„Roemenië behoort tot de wereldtop als het om paragliden gaat”, vertelt Istvan, zelf één van de recordhouders op het langeafstandsvliegen. „Ik spring al vijftien jaar, maar elke keer is het bijzonder. Het is een heerlijk gevoel om geruisloos op de luchtgolven te varen.”

Minutenlang zweven we boven de zonovergoten vallei met de wind als enige motor. De kerktorens van de dorpjes Sânsimion en Sântimbru liggen als Legospeeltjes in de diepte. Een speelgoedtreintje slingert tussen de zachte heuvels door.

Transsylvanië, het land van Bram Stoker’s graaf Dracula, is één van de mooiste en meest tot de verbeelding sprekende regio’s van Roemenië. Omdat deze noordwestelijke provincie vanaf de tiende eeuw bij Hongarije hoorde en later onderdeel werd van het Habsburgse Rijk, woonden er lange tijd veel Duitstalige minderheden. In de historische steden Sibiu, Brasov en Sighisoara is dit nog duidelijk te zien aan de Midden-Europese bouwstijl. Op het platteland doen in de vergetelheid geraakte Saksische dorpjes de middeleeuwen herleven.

 

 

„In Harghita maken Hongaren nog steeds 85 procent uit van de totale bevolking”, vertelt Molnár Szabolcs. Hij is zelf ook Hongaar en runt in het dorp Boros een pension bestaande uit karakteristieke, gerestaureerde woonboerderijen. Op het erf wordt tarwe gemalen met een watermolen, paard en wagens rijden af en aan met de nodige bevoorrading. „Mensen komen hier om te genieten van de rust en kennis te maken met het traditionele plattelandsleven. Steeds meer kleine B&B’s en pensions openen hun deuren in het kader van het zogenaamde agrotoerisme: overnachten op een boerderij of bij mensen thuis”, zegt Molnár.

Bergmassief

Zo’n zestig kilometer rijden van Boros ligt het voormalige mijnstadje Balan, de toegangspoort tot het Hasmas bergmassief met zijn indrukwekkende kalk- en zandstenen rotsformaties. Het gebied maakt deel uit van een nationaal park, dat onder andere de spectaculaire Bicaz kloof (populair bij klimmers) en het grootste natuurlijke bergmeer van Roemenië, het Rode Meer, herbergt. Ten tijde van Ceausescu’s communistische dictatuur, van 1967 tot 1989, was dit een verplichte vakantiebestemming voor Roemeense arbeiders en hun gezinnen.

„Niet alleen mensen komen hier graag. Er bestaat een grote kans dat we sporen van een beer tegenkomen”, lacht de ervaren berggids Razvan Radu als we beginnen aan een wandeltocht naar de op 1487 meter hoogte gelegen Hasmas hut. „Dit is één van de weinige gebieden in Europa waar deze dieren nog in het wild voorkomen. Gelukkig zijn zij banger voor ons dan wij voor hen.”

 

 

De beren blijven inderdaad op veilige afstand van de mensenwereld. In plaats daarvan horen we het geklingel van koeienbellen, afkomstig van grazende kuddes op de steile, groene grasweiden. Een herder dirigeert zijn schapen tussen de rotsen door, terwijl roofvogels boven de bossen in het dal scheren. „De natuur kan hier nog helemaal haar gang gaan. Waar in deze omgeving vele wandel- en klimroutes zijn uitgezet, is het verderop nog onaangeraakt en wild”, weet Razvan.

Na een drie uur durende klim verruilt de geur van naaldbos en hout zich voor de zoete lucht van met bloemen begroeide graslanden. Er ontvouwt zich een schitterend panorama over de vallei. Achter de berghut, ons verblijf voor de nacht, rijzen vier puntige rotsformaties steil omhoog. „Over een klein uur sta je op de top”, zegt Razvan, doelend op de ranke Piatra Singuratica, een rotslegende in Harghita.

Richeltjes

Dat laatste blijkt vele malen makkelijker gezegd dan gedaan. Wie hoogtevrees heeft en er niet van houdt om als een berggeit over kleine richeltjes te schuiven, kan beter voor de hut van het uitzicht blijven genieten. Maar eenmaal boven is de beloning groot: zo ver boven de boomtoppen, waar meren als diamanten tussen de bergen liggen te glinsteren, waan je je even de koning van je eigen koninkrijkje. Een heimelijk Hongaars vlaggetje aan het kruis dat de top markeert, herinnert je echter meteen aan de wereldse strijd om dit schone stukje land, dat sinds 1947 definitief onder Roemeens gezag valt.

„Nederlanders hebben Roemenië nog niet omarmd als vakantiebestemming, maar de potentie is er zeker”, zegt David Gabriner, reisleider en oprichter van Daviza Tours. Samen met zijn vrouw organiseert en begeleidt hij al jaren natuur- en cultuurreizen in het Oost-Europese land. „Ondanks dat Roemenië al sinds 2007 lid is van de EU, ligt het land gevoelsmatig nog steeds erg ver weg. In werkelijkheid is de afstand echter even groot als naar Spanje, waar we met z’n allen massaal naartoe gaan.”

Juist deze 'achterstand' op toeristisch gebied wordt hoe langer hoe meer de kracht van Roemenië. Avonturiers en mensen die van rust en ruimte houden, kunnen er nog alle kanten op. Tradities zijn er oprecht en worden niet voor toeristen in stand gehouden. Harghita, de speelhoek van Transsylvanië, zal met haar charme nog vele reizigersharten veroveren en, wie weet, Roemenië een stukje ‘dichterbij’ brengen.

 

 

Reiswijzer

De Roemeense luchtvaartmaatschappij Tarom vliegt vijf dagen per week tussen Amsterdam en Boekarest (www.tarom.ro). Andere maatschappijen die rechtstreeks vliegen, zijn KLM en WizzAir (vanaf Eindhoven). Vanuit de Roemeense hoofdstad is het vier tot vijf uur rijden naar Harghita.

Zien en doen

In het uiterste zuiden van Harghita ligt het stadje Bãile Tusnad, beroemd vanwege haar (vermeende) geneeskrachtige bronwater. Het stadje vormt een goed uitgangspunt voor een wandeling naar het Sint Anna-meer, het enige meer in Roemenië dat gelegen is in een vulkanische krater.

Bezoek de Sugãu grot nabij het dorp Voslãbeni, langs de doorgaande weg tussen Gheorgheni en Miercurea Ciuc. De opening in de kalkstenen rotsformatie is onder begeleiding van een gids te betreden.

Informeer bij paraglidevereniging Turbulencia (www.turbulencia.ro) naar de mogelijkheden voor een sprong met één van de deskundige paragliders. Kosten: 50 lei (€12,00) per sprong.

Verblijf

Tijdens deze reis verbleven we in pension Boros (www.borospanzio.ro, €12,50 per nacht) en de trekkershut aan de voet van de Piatra Singuratica (€3,50 per nacht). Omdat er soms groepen naar de hut komen, is het handig om een slaapplek van tevoren te reserveren. Contact hiervoor de professionele berggids Razvan Radu, die vele trekkingen en tours organiseert in Hasmas en daarbuiten: zie www.guideinromania.com. Overnacht bij aankomst een nachtje in Boekarest om het historische centrum Lipscani en het reusachtige Parlementspaleis te bezoeken, bijv. in het nieuwe Marshal Garden Hotel (luxe) of Hostel Wonderland (budget).

Roemenië praktisch

De munteenheid in Roemenië is de leu(klopt: lei is meervoud, leu is enkelvoud). Pinnen kan praktisch overal. Een verblijf op het platteland is niet duur: een gemiddelde avondmaaltijd met vlees of vis kost zelden meer dan vijf euro en voor een biertje betaal je niet meer dan een euro.

Langs de autoweg zul je regelmatig lifters zien staan – deze manier van reizen is erg gebruikelijk in Roemenië. Het is veilig om iemand mee te nemen; de locals kunnen je bovendien vaak goed de weg wijzen. Grote kans dat je uitgenodigd wordt om mee te eten. Wees tijdens het rijden alert op paard en wagens of koeien op de weg: meestal eisen de dieren hun recht op voorrang op.