1108005
Binnenland

 ‘Er ontbreekt iets niet onbelangrijks: onuitstaanbare divafratsen’

The Iron Lady

Journalist Bert Dijkstra schrijft elke week een brief aan een bekende vrouw. Deze keer valt hij op de deurmat van Meryl Streep.

Geachte mevrouw Streep,

U heeft in uw niet geheel nutteloos gebleken aardse bestaan iets wezenlijks vergeten: filmsterrengedrag. Dat snijdt mij zeer door de ziel. Kunt u wel met enig recht van spreken wijzen op zeventien Oscarnominaties (jaha, ik weet het, dat kan niet één vrouw u nazeggen) en dat u drie van die beeldjes in de kast heeft staan en dat iedereen het er wel over eens is dat u een goddelijke actrice bent, geboren voor het witte doek en zo, maar dat houdt niet automatisch in dat uw oeuvre ook volledig in orde is. Er ontbreekt zogezegd iets niet onbelangrijks: onuitstaanbare divafratsen. Neem nou uw biografie. Te beginnen met ‘de eerste jaren’, gevolgd door ‘de doorbraak’, ‘het succes’, ‘diva’, ‘prijzen’ en dan ben je wel een half uurtje lezen verder. Komen we bij het hoofdstuk ‘privé’. Nou ja, hoofdstuk… Drie zinnetjes: “Meryl Streep verloofde zich in 1976 met acteur John Cazale, die kort daarna overleed aan een ernstige ziekte. In september 1978 huwde ze de beeldhouwer Don Gummer, met wie ze nog steeds samen is. Het paar heeft vier kinderen.” Punt. Met alle respect, mevrouw, maar heeft u enig idee hoe je daar al die roddelbladen mee kunt vullen?

Zelfs de eerste de beste uit de klei getrokken voetballer, die op het veld nauwelijks een knikker raakt, wordt (zodra hij zich heeft gedoucht en in het pak gestoken) door een wonderlijke speling van het lot besprongen door filmsterallures. “Ik háát dat,” sprak Marco van Basten en was heel snel z’n baantje als bondscoach kwijt. Je ontkomt er niet meer aan. Types die denken dat ze in de rol van Julius Caesar zijn gerold, omdat ze zodanig tegen de bal zijn gestuiterd dat die toevallig in het doel belandde. Verbijsterend hooghartige acts vol theatrale feestvreugde, inclusief irritante dansjes… Het past bij de waan van de dag en dan hebben we het nog niet eens over úw Hollywood-wereldje, met meisjes als Lindsay Lohan. Schijnt ooit over een filmdoek te hebben bewogen, maar dat weet niemand meer. Doet er ook niet toe. Het gaat er heden ten dage om hoe je als actrice publicitair schittert voor de camera’s van de paparazzi. Collega Hilary Duff de haren uit haar hoofd trekken vanwege een gedeeld vriendje, dronken auto’s om lantaarnpalen vouwen, tussendoor ’n rockster inruilen voor een rijke producer, stoned door goten dweilen, af en toe een arrestatie, dan hoor je er helemaal bij. ’t Is nog niet te laat voor u, mevrouw Streep. Word een échte filmster. Ontspoor!