Nieuws

Koffie drinken met topmodel Esther de Jong

Esther de Jong liep in de jaren negentig kilometers over de catwalks van de internationale modesteden. Na Marpessa en Karen Mulder was zij ’s lands trots in het buitenland. Na jaren uit modebeeld te zijn verdwenen, liep ze begin dit jaar opeens de herfst/winter 2013-14 show van Prada. Weken na de show zochten wij haar op in New York.

Een deel van het gesprek staat vandaag in katern VROUW van De Telegraaf, de rest lees je hier.

Waar: de lobby van Trump Soho

Wat droeg ze: een zwart vest, witte top, spijkerbroek en cowboy-laarzen

Wat dronk ze: cappuccino met suiker

 

Hoe ben je het modellenwereldje ingerold?

,,Na de middelbare school wilde ik een jaartje weg. Vriendinnen van mij woonden in Parijs en ik wilde daar ook graag naar toe. Ik kon aan de slag als au pair bij de modefotograaf Annette Aurel. Toen haar model een keer niet kwam opdagen, vroeg ze mij om in te vallen. Dat beviel zo goed dat Annette mij inschreef bij een modellenbureau. Mijn eerste shoot was met Steven Meisel voor de Italiaanse Vogue. Daarna werd ik gevraagd om mee te lopen met een show. Ik had geen idee wat er van me werd verwacht. Toen ik binnen stapte vroeg visagist Joe McKenna 'what did you do?'. Ik had thuis de gebruikelijke dosis make-up opgedaan. Wist ik veel dat dat juist niet moest.”

Je deed Prada, Jil Sander en nog veel meer en dat allemaal in de goede oude tijd waar de sky the limit was. Kon je overweg met je roem en de glitter en glamour?

,,Ik was twintig toen ik begon en had al behoorlijk wat zelfkennis. Ik was niet gek te krijgen. Die nuchterheid dank ik aan mijn ouders. In het kleine dorp waar wij woonden was ik wereldberoemd, maar dat realiseerde ik pas na de dood van mijn moeder. Ze had jarenlang bladen gekocht en knipsels van mijn werk in een map verzameld.”

Tijdens de Prada show liep ook generatiegenoot Kirsten Owen mee. Heb je nog contact met modellen van toen?

Esther: ,,Nee. Nadat ik zwanger werd en met modellenwerk stopte, besloot ik in New York te blijven. Ik heb eerst nog een lange tijd in Frankrijk gewoond en toen mijn zoon Oscar werd geboren veranderde mijn leven. Ik scheidde van mijn man, brak met de mode en besloot om met de verhuiswagen van New York naar Los Angeles te rijden.”

Waarom Los Angeles?

,,Ik had behoefte aan zon en rust en New York was te hectisch. Ik kwam terecht in Venice. Daar heb ik drie jaar lang kunnen uitrusten. Model zijn was fantastisch, mar slopend. ’s Ochtends bracht ik Oscar naar school en reed ik door naar het strand. Ik werd pas wakker toen het tijd was om hem weer op te halen. Het was een heerlijke tijd, hoewel ik de seizoenen vreselijk miste.”

Nu wonen Oscar en jij in New Jersey. Bevalt dat?

,,Enorm! Ik heb een boerderij met kippen en paarden en Oscar en ik genieten van elke dag. Ik geef paardrijlessen. En af en toe doe poseer ik nog voor een shoot. Soms met Oscar erbij. Laatst zij hij dat hij wel model wilde worden naar aanleiding van mijn verhalen. Dat ik voor Prada de show mocht doen vond hij geweldig. Hij wilde zo graag mee naar Milaan om zijn moeder op de catwalk te zien.”

Spreek je Nederlands met je zoontje?

,,Ja maar ook Frans. Dat kan nog wel eens van pas komen.”

Je zou aanvankelijk een jaar weggaan, maar je bent nooit meer teruggegaan naar Nederland. Is er iets wat je mist uit je vaderland?

,,Alleen de emotie van toen en de geuren. Geuren zijn bepalend voor een stad of land. De geur van een New Yorkse metro herken je direct. Ik heb nooit materiële dingen gemist.”

In New York zitten veel Nederlanders. Heb je daar contact mee?

,,Nee, in Los Angeles zitten overigens veel meer Nederlanders. Daar ging ik naar de Nederlandse vereniging waar je bitterballen en bier kon eten en drinken voor twee dollar.”

Hoe zie jij je toekomst?

,,Pfff, ik heb geen idee. Ik kijk met plezier terug op een mooie modellencarrière en ik heb het nu erg naar mijn zin in Amerika. Ik zie wel hoe het loopt. Voor hetzelfde geld besluit ik om volgend jaar terug te keren naar Frankrijk, naar Parijs bijvoorbeeld…”