Nieuws/Vrouw

Queen’s day in Londen

Op sommige dagen hebben Nederlanders die in het buitenland wonen meer dan normaal de behoefte om bij elkaar te zijn. Om onder elkaar te zijn, ‘klein Holland’ na te bootsen in den vreemde. Helemaal als zo’n dag wel een heel speciaal en uniek moment met zich meebrengt – de abdicatie van de koningin en de inhuldiging van de nieuwe koning.

Juist doordat dit de laatste koninginnedag was en ook hier de kranten er vol van stonden, bleken alle in Engeland woonachtige Nederlanders ineens beduidend nationalistischer en koningsgezinder dan in voorgaande jaren. Met als gevolg dat alle oranje evenementen in en om Londen binnen no-time waren uitverkocht – de behoefte om deze heuglijke dag te vieren omringd door Nederlanders, bitterballen en oranje versiering was niet eerder zo groot geweest.

Het Dutch Centre, alwaar je op een groot scherm live de kroning kon zien, had een wachtlijst net zo groot als het aantal mensen dat wel een kaartje had weten te bemachtigen. De Koninginnedagviering in Surrey, inclusief een authentieke rommelmarkt, kon rekenen op minstens zoveel animo. Ook hiervoor visten wij naast het net. De Nederlandse kroeg De Hems had gisteravond meer bezoekers dan in de afgelopen maanden tezamen – rijen dik stond men voor de deur in de hoop binnen te komen. Veel in oranje gehulde medelanders dronken hun Heineken daarom maar in een andere pub.

En wij? Voor De Hems zijn mijn zoontjes nog een tiental jaar te jong en ik minstens zoveel jaar te oud. Op de wachtlijst voor zowel de Dutch Centre  als de viering in Surrey stonden wij op de tigste plaats, dus zat er niets anders op dan onze eigen Koninginnedag te organiseren. Met zes Nederlandse kindjes, een oranje kleed en veel Nederlandse bric-a-brac, togen wij naar het dichtstbijzijnde stukje groen in onze wijk. De verkoop ging niet geheel naar wens -de omzet was nul-, daarentegen was het plezier en oranjegevoel groot. En laat dat het voornaamste doel zijn van koninginnedag, en helemaal deze allerlaatste van Prinses Beatrix.