Nieuws/Binnenland

Luxor, nu het nog kan

Ooit was Luxor een toeristische trekpleister en een geliefde dagtrip voor badgasten aan de Rode Zee. Maar door de onrust in het land blijven de toeristen weg. Wie een koningsgraf wil bezoeken moet niet te lang wachten, want over een paar jaar sta je misschien voor een dichte deur.

,,Alstublieft meneer, ik heb geld nodig om voer te kopen voor mijn paard”, smeekt de man op de bok van de koets. Zijn smeekbede hoeft voor de verandering geen verkooptruc voor de naïeve toeristen te zijn, want de straten van Luxor zijn al een paar jaar uitgestorven. Wanhopige Egyptenaren klampen de schaarse toeristen aan. De revolutionaire onrust in het Noord-Afrikaanse land heeft zijn uitwerking op het toerisme niet gemist. Het immense voorplein van de tempel van Karnak, het grootste tempelcomplex van Egypte, is zo goed als leeg. De Vallei der Koningen, aan de overkant van de Nijl, is bijna uitgestorven.

Revolutie 

Sinds de revolutie meer dan 2 jaar geleden begon is het toerisme in Egypte in elkaar gestort. Dat buitenlanders de nog steeds onrustige hoofdstad Cairo mijden is waarschijnlijk wel verstandig. Maar ook in de steden Luxor en Aswan, na de piramides de belangrijkste archeologische trekpleisters van het land, is nog geen 20 procent van de toeristen overgebleven. „Maar hier in Luxor weten de mensen hoe belangrijk de toeristen zijn. Hier zijn ze veilig en de archeologische schatten zijn dat ook”, verzekert Mansour Boriak, directeur van de lokale archeologische dienst, iedere westerling die het maar horen wil. Zijn woorden lijken gestaafd te worden door daden. Toen rovers in 2011 probeerden de tempel van Karnak te beroven, werden ze verdreven door de lokale bevolking die in allerijl de politie te hulp schoot.Luxor, het vroegere Thebe, was het religieuze centrum van de het Nieuwe Koninkrijk. Farao’s als Ramses, Toetmosis en Amenhotep bouwden hier tempels voor zichzelf en de zonnegod. Hun uitgehakte grafkamers zijn wonderen van vakmanschap en vernuft uit een tijd dat Rome nog een dorpje was. Tussen hen ook de bekendste van allemaal: Toetanchamon. Zijn mummie ligt nog op de plek waar hij meer dan 90 jaar geleden werd gevonden. 

 

Stofzuiger 

Maar die wonderen zijn fragiel. De koningsgraven zijn bijzonder vanwege de eeuwenoude felgekleurde beschilderingen die wanden en plafonds tooien. Het geädem, gezweet en gekrioel van de hordes toeristen die zich normaal gesproken in de tombes verdringen, mist zijn uitwerking niet. In de tombe van Toetanchamon moeten archeologen inmiddels met een stofzuiger de schimmel van de muren verwijderen. Egyptologen zijn het er over eens dat als er niks gebeurt de meeste tombes over 20 jaar verloren zijn.Voor Mansour Boriak is het een dilemma. Hij moet ervoor zorgen dat de archeologische schatten die zijn stad omringen zo goed mogelijk bewaard blijven. Maar om dat te kunnen heeft hij het geld dat de toeristen in het laatje brengen, heel hard nodig. „Het liefst sluit ik alle graven meteen, want als ze open blijven is het snel gedaan, maar helaas gaat dat niet.” Om toch iets te doen worden de tombes regelmatig gesloten om rust te krijgen. Daarnaast hoopt Boriak de druk op de schilderingen te verminderen door, als ze dan toch open zijn, de openingstijden te verlengen. Ook wil hij replica’s bouwen van de graven, zodat de echte voor het publiek afgesloten kunnen zijn. Het is een controversieel idee, maar het wordt door velen als enige serieuze optie beschouwd. 

Prijzen 

Voorlopig staan de deuren nog wagenwijd open. Zolang de toeristen wegblijven is iedere euro, dollar of yen die wél binnenkomt meer dan welkom. In de stad zijn de prijzen voor hotelkamers inmiddels gekelderd, de rijen voor de ingang van tempels en musea zijn verdwenen. Wie altijd al eens oog in oog met een mummie wilde staan, kan maar beter snel zijn kans grijpen.

 

Bron: spitsnieuws.nl