Nieuws/Binnenland
1128924
Binnenland

Toezicht door DNB is ok, maar kijk dan ook eens naar de achterkant!

In de Assurantie Magazine van 15 februari jl. stond een artikel over het feit dat De Nederlandsche Bank een onderzoek start naar private WIA-producten. Kort gezegd komt het er op neer dat DNB een onderzoek start naar de negatieve resultaten van verzekeraars met betrekking tot de collectieve inkomensverzekeringen.

Het gaat hierbij niet alleen om de financiële resultaten maar ook om de inhoud van de verzekeringsproducten. Dit laatste is niet zo spannend wat betreft de verzekeringen voor het WGA-Eigenrisicodragerschap en de WGA- of WIA-aanvullingsverzekeringen. Dit zijn vaak UWV-volgende producten waarvan de inhoud niet zo verschillend is.

Al lezend kwam steeds meer naar voren dat DNB zich eigenlijk hoofdzakelijk richt op de voorzieningen die verzekeraars aanleggen en op de premiestelling. Ook kwam het verweer van de verzekeraars aan de orde dat de oorzaak van de onverwacht hoge uitkeringslast is gelegen  in de in hun ogen slechte beoordeling door het UWV van arbeidsongeschikte werknemers.

Zelfkritiek

Ik deel voor een deel de krokodillentranen van de verzekeraars en vind het ook opvallend dat bijna 65 procent van alle WGA-instromers volledig arbeidsongeschikt wordt verklaard. Echter, hier past ook een stuk zelfkritiek van dezelfde verzekeraars. Immers, wie heeft premies neergelegd waarvan iedereen op de achterkant van een bierviltje kon aangeven dat die nimmer kostendekkend zouden worden? Wie wilden zo graag een groot marktaandeel krijgen in bepaalde sectoren? Wie wezen alle aangeboden externe ondersteuning af om de vele instromers nader te bekijken en waar mogelijk bezwaar aan te tekenen? Precies, diezelfde verzekeraars.

Veel geld werd gespendeerd aan reclame-uitingen over de ondersteuning die verzekeraars werkgevers boden om de schadelast te beperken. We zijn nu inmiddels zes jaar verder na invoering van de WIA en op twee grote verzekeraars na denken verzekeraars nog altijd dat ze het beste zelf de begeleiding van werkgevers kunnen uitvoeren. Waar dit toe heeft geleid? De ene verzekeraar moet extra voorzieningen treffen die inmiddels in de honderden miljoenen lopen, de andere verzekeraar verhoogt de premies met honderden procenten, de volgende verzekeraar past de voorwaarden aan, weer een ander combineert al die maatregelen en trekt zich vervolgens geheel terug uit de eigenrisicodragersmarkt en weer een andere verzekeraar gaat vrolijk door te lage premies te vragen.

Oplossing

Zijn de producten inhoudelijk verkeerd? Welnee! Helpt het verhogen van de premies de WIA-instroom te beperken? Welnee! Al is een beperkte verhoging naar een meer normaal niveau zeker te verdedigen. Is het toezicht op de voorzieningen door De Nederlandsche Bank zinvol? Wellicht, maar bij ongewijzigd beleid van verzekeraars zullen de tekorten en dus de noodzakelijke voorzieningen alleen maar groeien!

Is er dan een oplossing voor de algehele malaise? Jawel! Verzekeraars verander het denkpatroon en ga er niet altijd van uit dat alleen een premieverhoging de problemen oplost. Doe nu eindelijk eens iets aan het werkelijk beperken van de schadelast. Durf een oud Hollands dubbeltje uit te geven om een gulden te besparen. De wetgeving had als doel door middel van een betere marktwerking de arbeidsparticipatie zou toenemen. Het is leuk om aan een premiekraan te draaien, maar het gaat ook om werkelijk te ondersteunen bij preventie en re-integratie. Werkend en thuiszittend Nederland wordt daarmee geholpen en dat hoort toch ook bij de maatschappelijk verantwoorde rol die verzekeraars zich toeschrijven.

Hoe kan het gebeuren dat een ondersteunende verzekeraar de reintegratieondersteuning begint door na 104 weken ziekte de beschikking van de werkgever te ontvangen en dan pas van achter het bureau in het verzekeraarskantoor na te gaan of wellicht IVA-instroom tot de mogelijkheden had behoort of misschien zelfs wel een beoordeling van minder dan 355 arbeidsongeschiktheid?

Waarom is slechts een enkele verzekeraar bereid om uit de toren naar de werkgevers toe te gaan en periodiek samen met de werkgever en werknemer te bespreken of en op welke wijze, desnoods door extra cofinanciering en omscholing, de werknemer succesvol gere-integreerd kan worden. Of samen bij aanvang van de WGA of gedurende de eerste tien uitkeringsjaren bij het UWV bezwaar aan te tekenen tegen de WGA- in plaats van IVA-instroom. Hierdoor ontvangt de werknemer een hogere uitkering en de werkgever en verzekeraar krijgen een lagere schadelast toegerekend.

Oproep

Waarom richt DNB haar onderzoek niet op de achterkant van het proces in plaats van op de premies en voorzieningen? En niet onbelangrijk: waarom alleen de private sector? Gaat DNB ook het UWV controleren op de wijze waarop zij als publieke verzekeraar de arbeidsongeschikten begeleidt? En is DNB wel genoeg toegerust om een dergelijk onderzoek uit te kunnen voeren? Deze vraag kan ik niet beantwoorden. Wel kan ik hier vandaan mijn oproep doen:

Verzekeraars, laten we ophouden met alleen naar het UWV en de falende wetgeving te wijzen en kijk ook eens kritisch naar het eigen schadelastbeperkende beleid. Verhoog niet alleen de premies naar een normaal niveau, maar kom daarnaast ook eens uit de torens en wees bereid te investeren in schadelastbeperkende maatregelen. Dit hoeft niet per se re-integratie te betekenen, maar kan ook voorkomen van loonsancties of inzetten op bezwaar en beroep inhouden. De premies en de voorzieningen moeten omhoog, maar de schadelast kan ook omlaag!