Nieuws
1130993
Nieuws

Vibrator

Toen een journaliste mij belde voor een interview over mijn nieuwe tijdschrift CatherineNU, zei ik graag ja, omdat ik haar al lang kende.

We spraken een uur over het blad dat gaat over de verbinding tussen ouderen en jongeren. Ik kan veel van jongeren leren, maar jongeren ook van mij. En uit onderzoek, gedaan door Maurice de Hond, voor mijn tijdschrift blijkt dat jongeren graag willen leren van ouderen. Er is dus veel minder generatiekloof dan er gedacht wordt.

Interessant nieuws toch? Ja; en daar praatten de journaliste en ik dan ook lang over.Toen vroeg ze me: 'Hoe doe je dat eigenlijk als Peter er drie maanden niet is?'Ik antwoordde naar waarheid dat dat soms behelpen is en lachend: 'dan maar aan de vibrator.'

Ja, ik heb het stuk van tevoren gelezen en, ja, ik heb het erin laten staan. Ik heb wel gevraagd of de vibrator niet in de kop van het artikel hoefde. Dat zou ze niet doen en dat heeft ze ook niet gedaan.

Wie het V-verhaal zo belangrijk vond, ik weet het niet, maar het kwam groot op het web en heel Nederland volgde. Trending topic vrijdag op Twitter. Claudia de Breij vroeg ernaar en Harry Mens. Ik was ontsteld.

Ik kan me nog steeds niet voorstellen dat zo'n mededeling nieuws is in 2013. Een mevrouw reageerde per mail: 'Uw blad koop ik niet, ik heb geen behoefte aan een folder over vibrators.' Nou ja, hebben we daarvoor maanden zitten brainstormen en gezwoegd bij CatherineNU?

Op de presentatie van het blad, afgelopen maandag, kwam zelfs Powned interviewen over dit onderwerp. Ik kon het niet laten te vragen waarom het toch zo'n issue is. De verslaggever antwoordde na enig nadenken: 'Omdat ik er niet aan moet denken dat m'n ouders het doen.'

Nou, ik heb nieuws voor je: alle ouders doen het in Nederland. Hoop ik althans, anders hebben we echt een probleem.

Een andere journaliste voelde zich geroepen mee te deinen op de trend: ineens kon ik alleen maar kirren, volgens haar verslag. Gênant. Waarmee maar weer bewezen is dat mijn blad bestaansrecht heeft: de kloof tussen oud en jong is op dit onderwerp blijkbaar toch groter, in elk geval dan ik dacht.

Maar zo'n kloof hoeft niet, weet ik uit eigen ervaring. Toen ik net in het vak begon, leerde ik Mary Michon kennen. Ze danste in musicals en was ook tv-programmamaker. In lange gesprekken leerde ze me hoe ik niet in allerlei valkuilen hoefde te trappen, omdat zij dat al voor mij had gedaan.

Mary stond zes jaar naast Simone Kleinsma in dezelfde musical en bracht haar kennis ook op Simone over. Nu doet Simone hetzelfde bij Carolina Dijkhuizen, die een generatie jonger is. Samen spelen ze de hoofdrollen in Sister Act, de musical die aanstaande zondag in première gaat. In CatherineNU vertellen ze over de verbinding tussen oud en jong talent. Carolina: 'Zonder ouderen zou dit vak niet zijn wat het is.'

Morgen ben ik bij de Telegraaf om met u te chatten over mijn nieuwe blad CatherineNU. Ik hoop dat u iets van me heel laat.

Meer Catherine op www.catherine.nl