Nieuws/Binnenland
1134653
Binnenland

Volop variatie Val Thorens

Mountainbiken van een berg, sleeën op een baan van zes kilometer, autoracen op een ijsbaan, paintballen in de sneeuw. En voor de minder grote avonturiers wandelen, overdekt sporten, ontspannen in de luxe Spa’s en uiteraard après-skiën en lekker eten. Het Franse wintersportoord Val Thorens staat voor veel meer dan alleen skiën en snowboarden.

Met een mountainbike in de skilift, op weg naar 3000 meter hoogte. Het is weer eens wat anders. Nadat de skiërs de pistes hebben verlaten, is de sneeuw gereserveerd voor de mountainbikers.

Instructeur Gerhard weet ons in de lift al goed bang te maken door te vertellen dat we zes kilometer gaan fietsen waarin we 700 meter dalen vanaf een blauwe piste „met enkele rode stukken erin.” Daarbij geeft hij een ’geruststellende’ mededeling. „Jullie gaan waarschijnlijk wel vallen, maar dat maakt niet uit. Jullie hebben een veilige uitrusting aan.”

Toch is het even slikken als we uit de lift stappen en zien waar we naar beneden moeten. Gerhard legt de basisregels uit. „Vooral niet alleen remmen met je voorrem. Want dan vlieg je direct over de kop.” En het is niet de bedoeling om zoals skiërs bochtjes te maken, want de fiets moet rechtdoor de piste af.

 

Adrenaline

Het valt niet mee, maar is wel een enorme ervaring om de berg af te crossen. In het begin uiteraard met constant beide remmen ingeknepen, maar na een tijdje neemt de adrenaline het over en durven we zonder te remmen, ’in de hokken’ zoals skiërs het zeggen, van de piste af te gaan. Het aantal valpartijen valt mee en dankzij de bescherming voel je er inderdaad niks van.

Op de piste worden we ingehaald door wat verdwaalde skiërs. Het blijken Nederlanders. „Die zijn gek! Ze zitten op een fiets!” roepen ze. „Maar toch lijkt het me wel heel gaaf om te doen”, zegt een van hen. Ze skiën door, waarop ik vraag of ze het zelf gaan proberen deze vakantie. Maar dat durven ze toch niet aan. „We lezen wel in de krant hoe het was!”

Het laatste stuk afdaling is op een rode piste, „de rode finale”, zoals Gerhard het noemt. Hij zegt dat we het stuk mogen lopen, maar we laten ons uiteraard niet kennen en stuiteren op volle snelheid de piste af. Voor waaghalzen die het aandurven, is het sneeuwmountainbiken een absolute aanrader. Het is wel verstandig om op tijd te reserveren, want per dag kunnen maximaal twaalf mountainbikers de piste af, omdat het al gauw donker is.

Camille Rey

Veertig jaar

Het is één van de unieke mogelijkheden die Val Thorens biedt. Een wintersportoord dat in 2012 zijn veertigste verjaardag vierde en enorm populair is bij Nederlandse wintersporters.

Camille Rey, eigenaar van het restaurant Les Aiguilles de Péclet bovenop de piste, is een van de stichters van het ’Nederlandse dorp’. „Het was een lange weg om dit te bereiken. Veel mensen dachten dat het nooit zou lukken.”

De voormalig schaapherder bleef echter geloven in de mogelijkheden en stond erop dat er hier een skioord moest verschijnen. „De omstandigheden waren ideaal om de mensen wat anders te geven dan wat ze al kenden.” En van die ondernemingsdrang plukken nu honderdduizenden toeristen jaarlijks de vruchten.

In de zomer heb je hier weinig te zoeken, maar elke winter trekken er 800.000 toeristen naar Val Thorens, vertelt Stephany Kempf van de plaatselijke VVV. Hoewel hier maar 500 locals wonen, zijn er 23.500 bedden voor toeristen.” Camille vult haar aan met een klein puntje van kritiek. „Sommige toeristen komen naar je toe en roepen ’toilet? toilet?’ Dan leren we ze dat ze eerste goedemiddag moeten zeggen.”

 

Feestparadijs

De toeristen die hier komen zijn heel divers, maar Val Thorens staat vooral bekend als feestparadijs voor jongeren. En dat is te merken aan het enorme aantal après-skihutten en discotheken, waarbij met name de Folie Douce midden op de piste, opvalt. Dagelijks leven 500 tot 1000 jongeren zich uit in een unieke sfeer als er dansmuziek wordt gedraaid, onder begeleiding van een saxofonist.

De overlast door de vele jongeren valt alleszins mee, vertelt een ouder echtpaar uit Groningen dat al voor het tiende jaar op rij in Val Thorens is. „Er is inderdaad heel veel jeugd, omdat er ook ’s avonds genoeg te doen is. En heel af en toe hoor je ze als ze uit de kroeg komen, maar het valt erg mee. En dat de jeugd een beetje luidruchtig is, hoort er bij”, vertellen de ’enthousiaste senioren’, zoals ze zichzelf omschrijven.

„Het grote voordeel is dat je hier enorm veel pistes hebt die groot en breed zijn en ze sluiten mooi op elkaar aan, waardoor je nooit hoeft te prikken. En de liften zijn geweldig. Het is nu laagseizoen dus je kan zo door, maar ook in het hoogseizoen hoef je nooit lang in de rij te staan.” En we hebben hier altijd mooi weer, maar daar moet je natuurlijk geluk mee hebben."

 

Skileraar in Val Thorens

We ontdekken de pistes onder leiding van een plaatselijke beroemdheid. Lode Nolf uit België is de eerste niet-Franse eigenaar van een skischool en met zijn 29 jaar de jongste die dat ooit bereikt heeft. En dat lukt je niet zomaar. „Als je hier skileraar wilt worden, moet je eerst naar de Ecole National de Ski et d’Alpinisme.

Slechts 25 procent doorstaat de toelatingstest en die deelnemers volgen een opleiding die vier tot zes jaar duurt. Pas als je die hebt afgerond, mag je als skileraar aan de slag.” Nadat Lode zes jaar les had gegeven, werd hij verkozen tot vice-directeur van l’Ecole du Ski Français de Val Thorens, en twee jaar later mocht hij zich al directeur noemen. „Daar ben ik wel trots op. Vooral omdat je verkozen moet worden en ik één stem meer had dan alle andere kandidaten bij elkaar.”

Er kleeft echter één nadeel aan het directeurschap. Lode staat vrijwel nooit meer zelf op de ski’s om les te geven. Hij zit nu voornamelijk op kantoor, terwijl dit toch de mooiste werkomgeving blijft, vertelt hij vanuit de skilift met een blik op de prachtige witte pistes.

Sleebaan

Wat naast het skiën ook de moeite waard is, is de sleebaan van maar liefst zes kilometer en daarmee de langste van Frankrijk. Als je wil kan je enorm hard van de baan af, maar het kan ook de familiepret vergroten.

Kinderen vanaf vijf jaar mogen met papa of mama op een slee en kinderen vanaf tien jaar alleen. Buiten de piste is er ook de mogelijkheid om in een auto te racen op een spekgladde ijsbaan. Het ijsracen geeft een enorme kick, helemaal voor racefans, maar het grote nadeel is de prijs, van minstens 80 euro per tien minuten.

Al met al is Val Thorens een wintersportoord bij uitstek, want het heeft voor de avonturiers genoeg te bieden, het is gezinsvriendelijk, beginnersvriendelijk en de pistes zijn eindeloos. Het enige waar Val Thorens een beetje mee worstelt is haar imago.

Al twee jaar is het dorp bezig met de vraag hoe het zich wil positioneren in de wintersportwereld. Aan de ene kant zijn ze blij met het imago van feestdorp voor de jeugd, maar aan de andere kant willen ze meer de rijke jetset naar het dorp lokken.

Het dorp hoeft zich echter weinig zorgen te maken. Of het nou jongeren, gezinnetjes, oudere echtparen of jetsetters zijn: de ideale ski-omstandigheden en andere sportieve en ontspannende mogelijkheden blijven toch wel toeristen lokken. Of zoals de enthousiaste senioren het treffend zeggen. „Als je een keer in Val Thorens bent geweest, wil je nooit meer anders.”

Reiswijzer

Met de auto bedraagt de afstand Utrecht-Val Thorens 1100 kilometer. Het dichtstbijzijnde treinstation is Moûtiers-Salins op 37 km. Daarvandaan rijden bussen en taxi’s naar Val Thorens.

Met het vliegtuig is Val Thorens te bereiken via Genève. Maar vanaf daar moet er nog wel een bus of taxi gepakt worden voor een rit van 159 kilometer. www.valthorens.com