1142149
Binnenland

'Sticker op producten met microplastics'

Producten waar zeer kleine stukjes plastic in zitten, zoals in scrub, oogschaduw, tandpasta en shampoo, moeten voortaan worden voorzien van een sticker. Op die manier kunnen consumenten duidelijker zien dat deze stoffen in hun aankopen zitten. Dat stelden PvdA en CDA woensdag.

PvdA-Tweede Kamerlid Manon Fokke zal volgende week samen met CDA-Kamerlid Agnes Mulder aan staatssecretaris Wilma Mansveld (Milieu) vragen om de stickers in te voeren. Ze verwachten dat ook andere partijen dit plan wel zien zitten.

De zogeheten microplastics worden veel door de cosmetische industrie gebruikt en zijn een plaag voor het milieu. De kleine stukjes plastic bevatten veel giftige stoffen, die in de voedselketen terechtkomen. Ook kunnen de microplastics niet meer worden opgeruimd als ze eenmaal in zee zweven.

Vijf vragen over microplastics

Wat zijn microplastics eigenlijk?

Microplastics zijn zeer kleine, speciaal vervaardigde stukjes plastic, die worden gebruikt in synthetische kleding of in cosmetische producten. De officiële namen van deze stoffen zijn polyethyleen, polypropyleen, polyethyleentereftalaat, polymethylmethacrylaat en nylon. De eerste twee soorten komen het meeste voor. De microplastics hebben de vervelende eigenschap om gifstoffen uit zee te absorberen of aan zich te laten plakken, waardoor ze toxisch worden.

Hoe komen microplastics in het milieu?

Microplastics zitten onder meer in scrubs, tandpasta en make-up. Zodra het douchewater het riool instroomt, gaan de microplastics dus mee naar zee. Datzelfde geldt voor het water uit de wasmachine, dat veelal plastic restjes van synthetische kleding bevat. De zuiveringsinstallaties halen deze stofjes niet allemaal uit het water. Ook kunnen deze stoffen ontstaan doordat grotere brokken plastic die in zee drijven langzaam steeds kleiner worden.

Wat is het gevaar van microplastics?

De stofjes zijn onmogelijk op te ruimen zodra deze in zee zweven en zijn daardoor een bron van vervuiling. Dieren, zoals vissen, kreeften en walvissen, krijgen deze stoffen binnen. Ze poepen de microplastics niet uit, maar slaan ze op in hun lichaam. Wanneer mensen vlees of vis eten, krijgen ze de microplastics binnen. Ook de gifstoffen die aan de microplastics blijven plakken, kunnen mensen dus binnenkrijgen.

Zitten er ook microplastics in de Noordzee?

Jazeker, en door de jaren heen worden dat er volgens wetenschappers steeds meer, doordat het gebruik van plastic blijft toenemen. Op Belgische stranden werden door onderzoekers onlangs nog hoge concentraties microplastics gevonden. Ook op de Doggersbank, op de grens van Nederland en Groot-Brittannië troffen wetenschappers in 2011 flink wat microplastics aan. Veel van deze stoffen zijn afkomstig van de scrubs die in de zeeppompjes op boten zit.

Hoe weet ik of er in mijn cosmetische producten microplastics zitten?

De Plastic Soup Foundation, een organisatie die lobbyt voor een verbod op microplastics, en stichting De Noordzee hebben een app gemaakt (Beat the micro Bead) waarmee consumenten de streepjescode van een product kunnen scannen. De app waarschuwt of er plastic in zit. Ook vermelden producenten achterop hun product alle bestanddelen: let daarbij op woorden die met poly beginnen om te weten of er plastic tussen zit.