1142905
Binnenland

Gouden tijden voor zonnepanelen Bangladesh

Nu de handelsrelatie tussen de EU en China steeds meer op gespannen voet staat, dreigen importtarieven op talloze producten uit het Aziatische land. Vervelend voor ondernemers die in China zakendoen, maar anderen kunnen niet wachten tot het zover is. Zoals Maarten Verbruggen (Parasol Energy), die sinds een jaar zonnepanelenproduceert in Bangladesh.

Kloppen de adresgegevens wel? Dat is de eerste gedachte bij het lezen van Verbruggens mailtje over de exacte locatie van zijn fabriek midden in hoofdstad Dhaka. Paragon House, negende verdieping. Hoe kun je nou zo hoog een productievloer runnen? Maar dat blijkt een bewuste keuze. "We hebben er juist voor gekozen om in Dhaka zelf te gaan zitten."

Want hoewel in theorie een fabriek 20 of 30 kilometer buiten de miljoenenstad meer voor de hand ligt, is dat praktisch gezien onmogelijk. Verbruggen: "Het verkeer in de stad is erg chaotisch en staat constant vast. Ik zou er zo twee tot drie uur over doen om er te komen. Dat schiet niet op, juist omdat zicht houden op de kwaliteitscontrole in een land als Bangladesh erg belangrijk is."Hij geeft toe dat de concurrentie uit China moordend is, maar daar komt wellicht over niet al te lange tijd verandering in. De EU denkt namelijk na over een importtarief opzonnepanelen uit China, omdat die hevig gesubsidieerd zouden worden door de Chinese overheid. "Als dat wordt ingevoerd, verwacht ik gouden tijden voor onzezonnepanelen", zegt Verbruggen.

De ondernemer produceert nu sinds een jaar zonnepanelen in het land, maar werkt er al sinds 2001. "Destijds voor een Nederlands bedrijf dat ziekenhuizen in het hele land bouwde. Ik zag dat er bij veel gebouwen, niet alleen ziekenhuizen trouwens,zonnepanelen werden ingezet voor de elektriciteitsvoorziening. Maar tegelijkertijd merkte ik dat de panelen niet in Bangladesh zelf werden gemaakt."

Verbruggen rook zijn kans, maar wilde niet voor een dubbeltje op de eerste rang zitten. "Natuurlijk is het een groot voordeel van Bangladesh dat de arbeidskosten ontzettend laag zijn. Maar ik vind het ook belangrijk om onze werknemers een menswaardig bestaan te geven. Genoeg salaris uitkeren zodat ze een bed op poten in een droog huis kunnen kopen."

De zonnepanelenfabrikant kwam uit op een loon €90 per maand. Dat klinkt naar westerse maatstaven niet veel, maar toch fors meer dan de €40 tot 50 die een gemiddelde Bengaalse textielarbeider maandelijks verdient. Ook heeft Verbruggen een collectieve zorgverzekering afgesloten voor zijn werknemers en hun directe familieleden en iets geregeld voor de pensioenopbouw.Verbruggen werkt sinds een paar maanden weer vanuit Nederland.

Maar zijn zakenpartner Rob Jongkees is nog wel permanent aanwezig in Dhaka. Volgens Verbruggen belandt zo'n 10-20% van de zonnepanelenproductie in Nederland, de rest wordt verkocht in Bangladesh.