Nieuws/Binnenland
11507
Binnenland

Sint Pannekoek

Ik maak me zorgen. Morgen is het Sint Pannekoek - deze feestdag wordt zonder die vermaledijde tussen-n geschreven - en ik wil ongestoord kunnen rondlopen met een pannenkoek op mijn hoofd. Een doodgewone pannenkoek. Zonder dat iemand mij met een beschuldigende vinger nawijst dat ik daarmee andere bloem-, ei- en melkproducten met een snufje zout discrimineer. Dat kun je vergezocht noemen, maar in onze gepolariseerde samenleving is niets meer te gek.

U kent Sint Pannekoek niet? Het is een bedenksel van striptekenaar Jan Kruis. In een aflevering van zijn ’Jan, Jans en de Kinderen’ hebben opa Tromp en kleindochter Catootje geen trek in de boontjes die Jans heeft klaargemaakt. Opa verzint daarom het verhaal dat het op 29 november Sint Pannekoek is, een feestdag waarop altijd pannenkoeken worden gebakken en waarbij je een pannenkoek op je hoofd dient te leggen. Door die truc besluit Jans toch maar pannenkoeken te bakken.

Sint Pannekoek is inmiddels een echte feestdag geworden, waarop op verschillende plekken in ons land geld voor goede doelen wordt ingezameld. Op Twitter en Facebook zullen we morgen veel pannenkoeken-selfies zien.

Als het maar niet op een pannenkoekendiscussie uitdraait. Dat is wat ik wens voor dit feest.

Dat dit zomaar zou kunnen, bewijst een optreden van de DENK-tank op ramkoers: Sylvana Simons. Het laatste akkefietje betreft een verklaring van Sylvana, die de PvdA medeverantwoordelijk houdt voor het normaliseren van racisme en discriminatie in ons land. „De PvdA heeft staan toekijken toen racistische sentimenten genormaliseerd werden”, zei ze in een interview en haalde als voorbeeld het gewraakte filmpje aan waarin zij werd gefotoshopt als slachtoffer van de Ku Klux Klan.

En dat is de schuld van de PvdA? Mijn pannenkoek zakte ervan af.

Nu kun je de PvdA een hoop verwijten. Dat de partij zich totaal heeft vervreemd van de achterban. Dat de sociaaldemocratie is opgeschoven naar het anonieme, onuitgesproken midden. Dat men arbeiders, ouderen en zieken rechts heeft laten liggen omdat het Haagse pluche lonkte en de achterban het niet pikte dat de sociaaldemocratische ziel werd verkocht aan de VVD. Dat diezelfde ’gewone man’, ouderen en sociaal zwakkeren zich daarom van de PvdA afwendden en hun heil elders zochten. En dat door dit alles de PvdA een splinterpartij is geworden.

Maar racisme? Goed, dat de PvdA een van de politieke partijen was die de multiculturele problemen bedekten met de mantel der liefde of, zoals u wilt, de mantel der onzichtbaarheid, dat kun je ze ook nog verwijten. Wellicht ligt juist dat feit ten grondslag aan de toon van het huidige debat. Maar racisme?

Dat het gezicht van een andere splinterpartij de op zijn gat liggende PvdA nu een trap na geeft door - alweer - die kaart te spelen; zoiets gun je je ergste vijand niet. Aan de andere kant mogen PvdA’ers zich nu scharen aan de zijde van álle andere Nederlanders die dat stempel krijgen opgeplakt.

En zij zijn zo langzamerhand in de meerderheid.

„Mensen zijn heel druk met mij bezig, terwijl het niet om mij gaat”, merkte Simons op. Ik ga daar eens ernstig aan twijfelen. Met een pannenkoek op mijn hoofd. Geen spelt, volkoren of glutenvrij baksel.

Nee, een doodgewone pannenkoek.