Nieuws/Binnenland
11568
Binnenland

Eindelijk voorstelling over vergeten zangeres

Tante Leen viert kerst in de Jordaan!

Bijna vijfentwintig jaar na haar dood komt er nu eindelijk een voorstelling over ’de Edith Piaf van de Amsterdamse Nieuwendijk’, Tante Leen.

Bijna vijfentwintig jaar na haar dood komt er nu eindelijk een voorstelling over ’de Edith Piaf van de Amsterdamse Nieuwendijk’, Tante Leen.

Op het zogenoemde Johnny Jordaanplein aan de Elandsgracht staat haar buste. Toch zullen velen zich afvragen: Wie is die mevrouw? Tante Leen is een bijna vergeten zangeres. Toch is haar stem nog dagelijks in allerlei cafés te horen, of in ieder geval haar grootste hit - gezongen door anderen: Oh Johnny. Over ’de keizerin’ van de Jordaan is nu een theaterstuk gemaakt.

Bijna vijfentwintig jaar na haar dood komt er nu eindelijk een voorstelling over ’de Edith Piaf van de Amsterdamse Nieuwendijk’, Tante Leen.

Bijna vijfentwintig jaar na haar dood komt er nu eindelijk een voorstelling over ’de Edith Piaf van de Amsterdamse Nieuwendijk’, Tante Leen.

Als Helena Jansen-Polder, beter bekend als Tante Leen (1912-1992), in haar Amsterdamse café haar beroemdste lied Oh Johnny zong, rekende ze tussen de coupletten door af met de clientèle. Ze schroomde daarbij dan niet om wanbetalers via de microfoon tot de orde te roepen: ,,Hé Arie, er staat een rekening van je open…ik krijg nog een gulden van je!’’

Het is een van de vele anekdotes over de zangers die voorkomt in de voorstelling Kerstfeest in de Jordaan. Marjolijn Touw (54) brengt de ’Edith Piaf van de Nieuwendijk’, zoals Tante Leen ook wel werd genoemd, ten tonele.

,,Over Johnny Jordaan was er al een theatervoorstelling’’, vertelt Marjolijn. ,,En Willy Alberti is mede dankzij de stem van de 18-jarige Mart Hoogkamer ook niet vergeten. Maar met die andere Jordaangrootheid, Tante Leen, is tot nu toe nog maar weinig gedaan. Daar breng ik nu verandering in.’’

,,Net als in de voorstelling Oh Johnny, die enkele jaren geleden in de theaters te zien was, speelt Rob van de Meeberg Johnny Jordaan. We zitten midden in de repetitieperiode en je begrijpt dat we heel wat af lachen. In december gaan we ’m eerst als zogenoemde kerstvoorstelling in het Amsterdamse Zonnehuis brengen, daarna komt ie in het DeLaMar Theater tijdens het Amsterdams Kleinkunstfestival (AKF) en als dat ook een succes blijkt te zijn, komt er een heuse tournee.’’

,,Het is een idee van Evert de Vries, de directeur van het AKF. Maarten Vogel is de producent. En weet je wat nou zo leuk is aan dit project? Omdat niemand zich ooit ’gewaagd’ heeft aan Tante Leen, kan ik lekker uitpakken. We hebben het immers niet over André Hazes waarover vele theater-, televisie- en filmproducties zijn gemaakt.’’

Vrolijk

Drama genoeg trouwens voor een theaterstuk over Tante Leen. Vooral haar laatste levensjaren waren niet vrolijk. Al die andere Jordaangrootheden als Johnny Jordaan, Willy Alberti en Johnny Meijer waren haar al ontvallen. Zo ook haar eigen man Bram. Na zijn dood was het voor Tante Leen ’ziekenhuis in, ziekenhuis uit’. Maar liefst veertien keer moest ze de laatste drie jaar van haar leven worden opgenomen. Tussendoor verbleef ze in een Amsterdams verzorgingstehuis, terwijl ze toch het liefst naar haar eigen huis wilde, naar haar eigen bed.

Zakenvrouw bleef ze tot het eind. Want dat bed met bijpassende toilettafel verkocht ze vanuit het verzorgingshuis nog even snel aan de weduwnaar van Johnny Jordaan, Ton Slierendrecht. Die legde er nog duizend gulden voor op het nachtkastje.

Emotioneel

Memorabel is ook de uitvaartplechtigheid van Tante Leen. Naast familie, vrienden en collega’s waren er ook veel bewoners uit de door haar zo veel bezongen Jordaan. Emotioneel waren de woorden, op begraafplaats Westgaarde, van haar enige zoon Fred en Harry de Groot. Die laatste schreef de mooiste liedjes voor Tante Leen en Johnny Jordaan. Hij noemde haar in zijn toespraak steevast Leentje. Leentje was geen koningin van de Jordaan, zij was de keizerin. Maar Leentje was ook tante. In de tijd dat de Jordaan bestond uit ooms en tantes, was ’Tante Leen’ voor haar een eretitel. Daarna klonken drie van Tante Leens bekendste liedjes door de aula. Het weer paste zich op die augustusdag volledig aan. De verzengende hete zomerdagen, die er aan het afscheid vooraf gingen, weken voor onweer en donkere wolken. Het regende boven Westgaarde en dus ook in de Jordaan!