Nieuws/Vrouw

VROUW vertelt

'Niemand weet het, maar ik won een miljoen'

"Ik heb altijd een voorgevoel gehad dat ik ooit een grote prijs zou winnen. Maar toen ik op televisie mijn lotnummer in beeld zag en me realiseerde dat ik écht een miljoen had gewonnen in de Staatsloterij, stond mijn wereld meteen op zijn kop.

Eén van de eerste dingen die ik dacht was: hoe moet ik met de buitenwereld omgaan? Ik ben altijd graag open en eerlijk, maar ik wilde ook niet opeens 'die vrouw met al dat geld' worden.

 Ik besloot het alleen aan mijn ouders en een goede vriendin te vertellen. Andere vrienden en bekenden vertelde ik dat ik een lager bedrag had gewonnen en nodigde ze uit voor een etentje om dat te vieren. Ik kocht een nieuw appartement en een nieuwe auto. Niet de dure die ik eigenlijk op het oog had, maar een iets 'normalere'. Ik wilde immers niet dat mensen het door zouden hebben.

Ik ga nu misschien wat vaker op vakantie en weekendjes weg en ben wat minder gaan werken, maar verder leef ik nog precies zoals daarvoor. Ik ga nog steeds naar de Lidl voor de aanbiedingen en koop geregeld goedkope kleding. Met die zuinigheid ben ik nu eenmaal opgevoed. Maar als ik een leuk jurkje heb gekocht voor tien euro, leg ik daar expres de nadruk op. Er wordt namelijk wel gefluisterd hoe ik zo ruim kan leven.

Veel mensen weten dat ik uit een redelijk welgestelde familie kom, dus volgens mij denken ze dat mijn ouders me af en toe wat toestoppen. Dat vind ik niet zo erg. Vervelender vind ik het als ze denken dat ik op de zak van mijn vriend teer. Ik leerde hem kennen nadat ik het miljoen had gewonnen en heb het hem pas na een tijd verteld. Hij heeft het zelf door zijn goede baan redelijk breed, dus hij reageerde vrij nuchter: 'Denk je dat ik je nu leuker ga vinden?'

Zijn ouders begrepen niet zoveel van ons uitgavenpatroon en ik kreeg daar geregeld vragen over. Uiteindelijk heb ik ze toch maar mijn geheim verteld, ik wilde niet overkomen als een profiteur.

Af en toe vind ik het wel moeilijk om een toneelstukje op te voeren. Laatst betrapte ik mezelf erop dat ik aan het vertellen was over onze vakantie, de stedentrip en het etentje bij een sterrenrestaurant. Niet om op te scheppen, maar uit oprecht enthousiasme. Daarna heb ik expres een tijdlang niets bijzonders meer gedaan, zodat het niet zo opviel.

Soms denk ik: zal ik het alsnog vertellen? Maar ik ben zo bang dat mensen me dan anders gaan behandelen. En aangezien ik welzijnswerk verricht, denk ik dat ik daar ook met scheve ogen word aangekeken. Ik laat het dus maar zoals het is. Ondanks dat het af en toe ongemakkelijk is, heeft het me wel gelukkiger gemaakt. Ik heb veel vrije tijd, kan mezelf regelmatig op een wellnessbehandeling trakteren en hoef me geen zorgen te maken over werk in deze crisistijd. Maar ik ben gelukkig wel nog steeds mezelf."

In VROUW vertelt blijven de inzenders anoniem. Wil jij ook jouw verhaal delen? Mail of schrijf de redactie: vrouwmagazine@telegraaf.nl of Vrouw Magazine, Postbus 670, 1000 AR Amsterdam

Volg VROUW ook op Hyves, Facebook, Twitter, Google+ en Pinterest