Nieuws/Vrouw

Uit VROUW Magazine

'Mijn dochter is de dood ingepest'

'Ik hield van jullie, maar het is te laat! Doegg xx.' Dat waren de laatste woorden van Livia (13) op Twitter voordat ze zelfmoord pleegde. Net als Tim Ribberink kon zij de pesterijen niet meer aan. Haar moeder Ingrid (41) mist haar nog elke dag.

"Eind vorig jaar werden we gevraagd om bij de schooldirectie te komen. ‘Uw dochter is met de dood bezig,’ zeiden ze. Om privacy-redenen konden ze verder niets verduidelijken, maar ze raadden ons aan om hulp te zoeken voor Livia. Ik was zo kwaad: wat maakt privacy nog uit bij zoiets heftigs?!

Alles kwam er uit

Natuurlijk hadden ook wij gemerkt dat ze niet lekker in haar vel zat, maar we dachten dat het lag aan de verandering van school en aan de puberteit. We wisten niet dat ze er zó mee zat. Die avond heb ik met haar gepraat. Alles kwam eruit. De meisjes met wie ze eerst naar school fietste, waren haar ineens gaan negeren en pesten. Ze had één meisje een briefje gestuurd met de tekst: 'Binnenkort zal je geen last meer van me hebben, want dan ben ik er niet meer.' Dat kwam hard aan, dat ze aan zelfmoord dacht, maar ze beloofde het niet echt te doen.

Uitbehandeld

Natuurlijk zochten we meteen hulp voor haar, iemand met wie ze kon praten, en dat leek te helpen. Na een paar maanden werd Livia opgewekter, haar cijfers gingen omhoog, ze had weer plezier; ze leek een ander kind. De meisjes die haar hadden gepest, legden het weer bij. Maar ondanks dat ze inmiddels was uitbehandeld, wilde ik zelf graag nog een afspraak maken met haar behandelaar. Mijn moedergevoel zei dat het nog niet helemaal goed zat, ook al was daar geen directe aanleiding voor.

Weer gepest

Op een avond vond ik Livia huilend voor de spiegel. ‘Wat is er dan, meisje?’ vroeg ik. ‘Niets, mam,’ antwoordde ze. Maar toen ik bleef aandringen, vertelde ze dat ze opnieuw heel erg werd gepest, dit keer door een paar jongens. Ze scholden haar uit en zaten haar achterna op de fiets. Livia zei dat ze onderweg naar school doodsangsten uitstond. Die avond was er toevallig een ouderavond en ik beloofde dat we het zouden bespreken met haar mentor. We hebben nog een tijdje geknuffeld. Ik vroeg of we haar naar een vriendinnetje moesten brengen, maar dat hoefde niet. Ze voelde zich al een stuk beter, zei ze.

Hoe dit afloopt kun je lezen in VROUW Magazine 1.

Voldoet het anti-pestbeleid op de school van jouw kinderen? Praat met ons mee!

Volg VROUW ook op Hyves, Facebook, Twitter, Google+ en Pinterest