Nieuws/Binnenland

null

Fietsen en wandelen in Shanghai

Voor het rode stoplicht, over het stuur van de fiets hangend, kijken we onze ogen uit. Het verkeer lijkt een chaos. Auto’s die door rood rijden of tegen het verkeer in rijden, fietsers die rakelings voor auto’s langs linksaf slaan, driftig toeterende brommertjes die tussen iedereen door laveren.

Sandra Wierenga-Sengers (46), op de fiets naast me, knikt vriendelijk tegen de verkeersregelaar. Ze kennen haar allemaal, want Sandra organiseert fietstochten door Shanghai (vanaf 300 yuan) en komt hier regelmatig langs met een groep blanke toeristen op fietsen achter zich aan; iedere keer weer een bijzondere verschijning. We waren gestart in een rustig straatje, in de wijk Jing’An, ten noorden van het People’s Square en dit kruispunt met een zesbaansweg is een beetje de vuurdoop.

Maar als het licht op groen spreekt en - alsof we het niet zien - de regelaar fluit dat we mogen, blijkt fietsen in Shanghai reuze mee te vallen.

Alles en iedereen stroom als water om elkaar heen en wij gaan vloeiend met de stroom mee, passeren links en rechts fietsers en auto’s, laten ons niet wegdrukken door geruisloze elektrische brommertjes, en gaan met een vriendelijke lach om verbaasd kijkende voetgangers heen. We nemen voorrang zodra het kan, steken een hand op om een auto tegen te houden (en een duim om te bedanken). Op de een of andere manier is het zelfs heel relaxed om hier te fietsen: niemand is agressief in het verkeer.

Pyjama

Het is genieten. In korte tijd fietsen we een heel eind weg. Linksaf, rechtsaf, dure winkelstraat in, schattig klein straatje uit. Het wordt al snel volkser. Op de stoep een dame in pyjama. ,,Die dragen ze omdat je daarmee laat zien dat je geld hebt en niet hoeft te werken”, legt Sandra uit. ,,Een hondje is ook een statussymbool: daarmee laat je zien dat je genoeg geld hebt om hondenvoer te kopen. En als je het hondje dan ook nog kan aankleden, heb je het helemaal gemaakt.”

Krekels

Bij een straatmarkt stappen we even van de fiets om de levende vis en schildpadden te keuren. Een stukje verder parkeren we hem. Via een klein straatje komen we bij een marktje waar ze voornamelijk krekels verkopen voor gevechten waarop wordt gewed; een aantal mannen staat ze met dunne stokjes op te hitsen en ze extra agressief te maken. En chinchilla’s, marmotten, vogels. Daarna volgt een antiekmarktje. ,,Antiek, maar niet heus”, zegt Sandra. Ze wijst aan, legt uit wat allerlei symbolen betekenen, wat de gebruiken zijn. ,,Ik woon al sinds 2005 in Azië, dan pik je wel wat op van de cultuur en de gebruiken.”

Toilet

We vervolgen de fietstocht en komen door een echt oude wijk met piepkleine steegjes en huisjes, langs een openbaar toilet, ruiken we van grote afstand. We zien een vrouw een po legen in het riool. Vlak daarbij is de toeristische oude stad, ,,Die wijk is zo’n vijftien jaar geleden gebouwd, dus nieuw, ook al ziet het er oud uit”, en dan komen we bij de Bund, met het prachtige uitzicht op de skyline van Pudong. Na een koffiestop steken we de voetgangersstraat Nanjing Lu over, en belanden we in de ,,Gamma-wijk”, een straat met allemaal bouwmaterialen. Via een klein weggetje langs de Suzhou Creek komen we weer bij het eindpunt. Helaas.

www.bikearoundshanghai.com

EEN ELEGANTE FRANSE ENCLAVE

  In de voormalige Franse Concessie ontmoeten we Judith Veldman (38) en Mirian Keuning (33). Zij organiseren wandeltochten in Shanghai, zijn bezig samen een online toeristisch platform op te stellen en willen ons de wijk laten zien. We beginnen in het Fuxing Park, volgens ingewijden het leukste park van Shanghai.

De hele dag door gebeurt er van alles. Je ziet mensen die tai-chi doen, die debatteren, die op een dwarsfluit spelen, die kaart of mahjong spelen, zelfs mensen die hun vogel uitlaten. ,,Chinezen zijn gek op vogels, en ze nemen ze in een kooitje mee zodat ze hier in het zonnetje een beetje frisse lucht krijgen en zingen”, zegt Mirian. Zij heeft de hotelschool gedaan, liep stage in Shanghai en dat beviel zo goed dat ze na afronding van de studie tweeënhalf jaar geleden terugging naar de wereldstad. Judith woont hier inmiddels ook twee jaar; haar man werkt voor een consultancybedrijf. ,,Het is geen straf, als buitenlandse hier wonen, en ik ben heel blij dat ik hulp in huis heb, zodat ik mijn eigen ding kan doen”, zegt zij.

Tempeltje

Het noordelijk deel van het park ziet er uit als een symmetrische Franse tuin, het zuidelijk als een Chinese. ,,Chinezen vinden een park pas een park als het water, bloemen, rotspartijen en een tempeltje heeft”, zegt Mirian, terwijl we het park uitlopen richting het voormalige woonhuis van Sun Yat-Sen, de revolutionair en eerste president van China, die als ‘vader des vaderlands’ beschouwd wordt. Het huis, een Europese bungalow, is eenvoudig maar elegant ingericht met originele meubelstukken. In het huis ernaast is het Sun Yat-Sen museum.

Mao

Mirian, die in de wijk woont, wijst dan op nog wat markante plekken in de wijk met veel mooie, elegante huizen, gebouwd rond het begin van de vorige eeuw. De Huahai Lu, een hippe winkelstraat; het Okura Garden hotel, ooit de Franse club en de residentie van Mao; het Jin Jiang hotel aan de Maoming Lu, waar Nixon en Zhoe Enlai in 1972 een verdrag sloten. De Fumin Lu en de Donghu Lu, waar je de hele dag mensen kan zitten kijken en waar leuke restaurantjes en barretjes zitten.

Ooit hadden de straten hier allemaal Franse namen. ,,De Fransen en de Britten, die het gebied bij de Bund hadden, heersten over de stad. Heel typisch: ze haalden ook hun politieagenten uit hun koloniën; de Britten uit India en de Fransen uit Noord-Afrika. De Britten reden links, de Fransen rechts. Het verhaal gaat dat het daarom nog steeds zo’n chaos is.”

www.shanghaiwalkingtour.com

www.sure-exposure.nl

LEES HIER EEN VOLLEDIGE REPORTAGE OVER SHANGHAI