Nieuws/Binnenland
1175030
Binnenland

Gehecht aan de zorgverzekeraar

Sinterklaascadeaus kopen, kerstdiner voorbereiden, nieuwe zorgverzekering regelen. Klinkt niet echt als een doorsnee december to do-list. Jaarlijks stapt dan ook slechts rond de 5 procent over naar een andere zorgverzekeraar. En dat terwijl het verschil tussen de duurste en de goedkoopste kan oplopen tot honderden euro’s per jaar. Waarom blijven mensen hangen bij een (te dure) zorgverzekeraar?

De markt is niet transparant, hoor je wel eens. Maar er zijn inmiddels genoeg vergelijkingssites die behoorlijk goed inzicht in geven. Angst voor gedoe is een veelgehoorde reden. Maar de zorgverzekeraars proberen overstappen zo eenvoudig mogelijk te maken.

Status quo

Een belangrijker punt is dat mensen nu eenmaal niet van verandering houden. We blijven liever zitten waar we zitten. Uit onderzoek blijkt dat we ons snel gaan hechten aan de status quo. Dat wordt ook wel 'status quo bias' genoemd.

Je zou nog kunnen beargumenteren dat mensen ooit weloverwogen hun keuzes hebben gemaakt en daarom niet willen veranderen. Maar zelfs als die keuze voor je is gemaakt en volstrekt willekeurig is, blijven we zitten waar we zitten.Experiment

Begin jaren negentig werd in de Amerikaanse staten New Jersey en Pennsylvania onbedoeld een experiment opgezet. Na een wetswijziging moesten automobilisten in deze twee staten kiezen tussen twee autoverzekeringen: een goedkope met beperkte rechten om kosten te verhalen en een dure met onbeperkt recht op zogeheten 'pain and suffering claims'.

Er was één verschil: New Jersey bood de goedkope verzekering standaard aan en in Pennsylvania werd de dure als standaard aangeboden. In beide gevallen was het mogelijk over te stappen naar de dure, dan wel de goedkope verzekering.

Wat bleek: in New Jersey koos 80 procent voor de goedkope verzekering. In Pennsylvania koos maar 25 procent hiervoor. De overige 75 procent koos de dure verzekering, die daar immers standaard werd aangeboden.Onzekerheid

Hoe komt dit? Verandering brengt kosten met zich mee: soms financieel (overigens niet in het geval van de zorgverzekering), maar ook mentaal. Het kost tijd en energie om alles uit te zoeken en te regelen.

Maar bovenal brengt verandering onzekerheid: je weet wat je hebt en je weet niet wat je terugkrijgt. Mensen zijn bang een verkeerde keuze te maken, dit wordt spijtaversie genoemd. In weerwil van het populaire devies dat je ‘alleen spijt hebt van de dingen die je niet doet’, blijken mensen namelijk vooral spijt te hebben van beslissingen die ze zelf hebben genomen.

Ook blijft negatief nieuws beter hangen: tegenover allerlei positieve verhalen over mensen die geld hebben bespaard door te switchen, hoeft maar één verhaal te staan van iemand die verstrikt raakt in de administratie van twee zorgverzekeraars.Niet goed, geld terug

Spijtaversie en 'status quo bias' hebben veel invloed op je financiën. Denk maar aan de '30-dagen niet-goed-geld-terug-garantie' die bij veel onzinnige dan wel dure tellsell-producten wordt aangeboden. Het trekt je over de streep en na dertig dagen brengen weinig mensen iets terug.

Ook banken rekenen erop dat je blijft zitten waar je zit en verlagen stapje voor stapje de rente op de spaarrekeningen. Het is namelijk een nogal eenzijdige gehechtheid: van de status quo krijg je er doorgaans weinig voor terug.

Dus op dat decemberlijstje zou toch echt het regelen van de zorgverzekering moeten staan. Check meteen even of je meer spaarrente bij een andere bank kunt krijgen, de verzekeringen goedkoper kunnen, overstappen van energiemaatschappij loont en of je op je mobiele abonnement kunt besparen.

Dat kan je honderden tot duizenden euro’s per jaar schelen.