Nieuws
1175068
Nieuws

Fontijn smeekt boksbond om eerlijke kans

Nouchka Fontijn raadt iedereen die twijfelt aan haar samenwerking met haar coach en levenspartner Abdul Fkiri vriendelijk doch dringend aan de biografie te lezen van Katie Taylor, getiteld 'My Olympic Dream'. De Ierse boksster won goud bij Londen 2012 met haar vader in haar hoek. „Ze is in alles de beste boksster van de wereld. Zij zal er dan toch wel een klein beetje kijk op hebben?”, vraagt de 25-jarige Schiedamse zich af in de aanloop naar de NK komend weekeinde in Rotterdam.

Fontijn kreeg ruim een jaar geleden vlak voor het EK in de Maasstad (zilver) te horen dat haar steun en toeverlaat Fkiri niet meer welkom was in haar hoek. Hij zou emotioneel te veel betrokken zijn bij zijn boksende vriendin. Wat er daarna met Fontijn (-75 kg) in de begeleidingssfeer allemaal gebeurde, mag gerust een parodie op topsportbeleid worden genoemd. „De boksbond is dom en ondoordacht met mij omgegaan. Ze haalden een kruis door Fkiri - ik begrijp nog steeds niet waarom - maar zorgden niet voor de juiste opvang.”

De studente fysiotherapie werd in het olympische kwalificatietraject van het kastje naar de muur gestuurd. Bondscoach Ton Dunk, oud-bokser Arnold Vanderlyde, kickbokstrainers, Ierse coaches, allemaal kregen ze de dolende Fontijn voor korte of langere tijd onder hun hoede. Dat kon natuurlijk niet goed gaan. Bij het WK in mei in China verloor Fontijn, die goede kansen had om zich als eerste Nederlandse bokser in 20 jaar te kwalificeren voor de Olympische Spelen, verrassend en onnodig (18-19) van Marina Volnova uit Kazachstan. Bij Londen 2012 behaalde Volnova brons door onder anderen de wereldkampioene te verslaan.

„Ze was zeker geen koekenbakker”, blikt Fontijn terug. „Maar bij dat WK stonden Marichelle de Jong, Jessica Belder en ik al met 0-3 achter voordat de partijen waren begonnen. We zaten de eerste week voor het toernooi zonder enige begeleiding in China. Dat kon niet anders volgens de boksbond. Het was verschrikkelijk. Elke dag bij het ontbijt werd ons gevraagd waar onze coaches bleven. We konden nauwelijks trainen of sparren. We liepen daar met onze ziel onder onze arm. Dat hoop ik nooit meer mee te maken.”

Zoals Katie Taylor haar vader 100 procent vertrouwt, zo vaart Fontijn blind op Fkiri. „Bij Katie is ooit dezelfde fout gemaakt door haar pa uit haar hoek te verbannen. Ze won gelijk niets meer. Toen hij terug was, kwamen ook de successen weer. We vragen echt niet veel van de boksbond. We willen alleen een eerlijke kans om het, eventueel onder supervisie van een bondscoach, op onze eigen manier te doen richting Rio 2016.”