Nieuws/Binnenland

‘Jij gloreert als de brenger van het goede nieuws’

Verlanglijstje

Journalist Bert Dijkstra schrijft elke week een brief aan een bekende Nederlandse. Deze keer valt hij op de deurmat van Diewertje Blok.

Lieve Dieuwertje,

Zodra ik jou zie, geloof ik subiet weer in Sinterklaas. En in het leven. Beroepshalve word ik geacht om zo’n beetje alle nieuwsbulletins tot mij te nemen en in die poel van treurnis is jouw Sinterklaasjournaal een verademing. Komt bij jouw collega Sacha van het Acht Uur Journaal (ook een prettige verschijning, daar niet van) een burgervader of -moeder in beeld, dan staat een fabriek in brand, is er een stadhuis ontploft of een complete wijk in puin geslagen door onhandelbaar straattuig. Richtte jij je via een rechtstreekse beeldverbinding tot de weledelgestrenge mr. drs. Nicolette Wellicht ten Overvloede, burgemeester van Averecht, dan was de enige zorg: wordt deze dame nog op tijd opgenomen in het Grote Boek van de goedheiligman? Daar wordt een mens aanzienlijk minder somber van, zeker als de eerste burger in kwestie ook nog verdacht veel lijkt op de heerlijke Martine Bijl en jij gloreert als de brenger van het goede nieuws, met die ontwapenende pretogen en de vrolijke krullen. Sta mij daarom toe om mijn verlanglijstje voor de 5e december van het jaar 2012 bij jou neer te leggen. ’t Is kort dit jaar, want ik sluit mijn ogen niet voor crisis en bezuinigingen. Eén wens slechts prijkt op mijn beduimelde papiertje: wil jij, Dieuwertje, zo vriendelijk zijn om desnoods met een leger Pieten de macht over te nemen in de Journaalstudio van Sacha? Ik zal haar missen, mevrouw De Boer, modieus en koket trippelend door dat veel te grote decor, maar het kan niet anders, er komt dagelijks te veel narigheid uit haar mond.

Lang geleden sprak Hans Wiegel “Sinterklaas bestaat en hij zit dáár”, waarbij hij wees naar Joop den Uyl. Joop is niet meer en wij hunkeren naar een sint die cadeautjes schenkt zonder daarvoor eerst stervelingen met een goed salaris te beroven. Die kun jij ons bezorgen, Dieuwertje. De Eurosint uit Brussel, die ons teruggeeft wat wij hem in blinde naïviteit door de jaren heen hebben doen toekomen. De Glimlachsint uit ’t Torentje, ons de blijde boodschap schenkend dat hij z’n verstand heeft teruggevonden op de bodem van een gezinszak pepernoten… Ja, ik weet het, Dieuwertje, van al dat lekkers blijft in het nieuwe jaar niets over. Sinterklaas gaat met onze poen terug naar Spanje om het daar uit te delen aan zijn bijna failliete vriendjes. Maar ach, dan hebben wij toch wel mooi een poosje een léuk Journaal gehad. En dat is toch ook een cadeautje.