Nieuws/Vrouw

MAJESTEIT

Dat krijg je op een regenachtige zondagmiddag. Even naar die Engelsen kijken en hun vlootschouw voor het eerst sinds 250 jaar. Ik dacht dat ik het vijf minuten zou uithouden. Het werden drie uur. Wat een spektakel.

Miljoenen mensen langs de Thames. Union Jacks (de Engelse vlag) op hun hoofd, als jas, als paraplu, als taart , als schoen. En daar komen ze dan, de Koningin en de Prins. Een echtpaar van 86 en 91, statig en fier.

Hoewel ik erg onder de indruk was van het geheel kwamen er steeds nogal platte vragen bij me op. Als je 91 bent en drie uur in de stromende regen staat, gaat dat wel goed? Het antwoord kwam de dag erna: nee, dan krijg je blaasontsteking en moet je naar het ziekenhuis. Prins Philip kon daardoor niet bij het ongelooflijke concert op Buckingham Palace zijn de volgende dag.

Hoe het kwam weet ik niet, maar Charles bedankte daar na afloop van al die optredens zijn moeder en ik werd er zeer door geroerd. “Majesty,” zei hij en ik dacht meteen: zou hij dat altijd tegen z’n moeder zeggen?!Maar daarna:”mummy” wat ook weer lullig klonk. Je doet het nooit goed als royal.

Koningin Elisabeth blijft een intrigerende vrouw. Ze zeggen in Afrika dat ze als Prinses de boom inging (ze logeerde in die tijd in Kenya in een boomhuttenhotel) en er als Koningin weer uit kwam, omdat ze onverwachts haar vader moest opvolgen. Als kind zag ik haar kroning in de Cineac. Het was het eerste dat je meebeleefde van royals en je vergaapte je eraan. Maar toch, tijdens die drie uur televisie heb ik me enorm zitten verbazen. Daar staat ze, die grijze mevrouw met haar eeuwige handtas waarin een foto van haar overleden zus.

Ze heeft precies drie keer geglimlacht. Tijdens drie uur. Terwijl haar volk doorweekt langs de rivier stond. Mensen die computers bedienen, bedrijven leiden, kinderen onderwijzen. Als middeleeuws gepeupel stonden ze vol devotie langs de kant.

Wat heeft die vrouw dat ze dat voor elkaar krijgt? Iedereen kent haar, maar eigenlijk kent niemand haar. Op zich is het knap dat je dat na zestig jaar lukt, met zo'n actieve yellow press. Van Prinses Diana wisten we alles, van haar niets. Is dat misschien het geheim? Is al die openheid van Bekende Mensen uiteindelijk hun ondergang?

Feit blijft dat de Koningin van Engeland een soort van onaantastbaar is. Iedereen kan me vertellen dat ze niet koel is, dat ze niet glimlacht omdat ze zich concentreert, ik krijg er een unheimisch gevoel bij.

Toen de Majesteit alle Koningen van de wereld ontving en ze Beatrix begroette, zag je het verschil. Beatrix bleek ineens, vergeleken met Elisabeth, een warme vrouw. Trouwens, ik vind onze Koningin sowieso leuker. Niet dat ik chauvinistisch ben hoor, helemaal niet. En jaloers op die vlootschouw? Heus niet. En op dat concert? Ja, ik kon het niet uitstaan, al die wereldsterren uit één land.

Meer Catherine op www.catherine.nl