Nieuws/Vrouw

O jee, de kinderen zijn weer eens vrij

Meivakantie. En alle kinderen hebben vrij. Dat is fijn voor ze, maar minder voor werkende ouders met slechts een paar weken vakantie per jaar. En dan moet de zomer nog komen… Gelukkig is er nu dé oplossing: doe ze op kamp! Schijnen ze nog leuk te vinden ook.

“Mam,” vroeg de huispuber jaren geleden toen hij nog slechts een huissmurf was, “mag ik op zeilkamp?” “Jeetje joh,” zei ik verbluft, “op zeilkamp? Dat wil je helemaal niet. Dat is niks voor jou. Je zou je er doodellendig voelen.” Sinds ik moeder ben, heb ik in mezelf de neiging ontdekt om me te veel te identificeren met mijn kinderen. Ze zijn immers vlees van mijn vlees en bloed van mijn bloed. En ik kan u verzekeren dat dit vlees van zijn lang zal zijn leven niet op kamp wil. Ik lig al wakker van een logeerpartijtje. Het idee dat ik ’s morgens al gezellig moet doen, is voor mij voldoende om hard gillend van een klif te springen. Komt misschien omdat ik een leven lang school- en aanverwante kampen heb weten te ontlopen… Volgens orthopedagoge Eveline Groeneveld van onlinepedagoog.nl wordt een kind heel sociaal van op kamp gaan. “Kinderen kunnen er veel leren. Ze komen in een groep met onbekenden en moeten nieuwe vrienden maken. Er worden spelletjes gedaan waarbij samenwerken belangrijk is. Daarnaast leert het kind zelfstandig te zijn en op eigen benen te staan.” Dat wil niet zeggen dat ieder kind geschikt is om op kamp te gaan. “Kinderen die al onzeker zijn of op school worden gepest, hebben het vaak minder naar hun zin. Die onzekerheid nemen ze in hun bagage mee. Ze gaan er onbewust van uit dat ze op een kamp hetzelfde worden behandeld als op school. En vaak gebeurt dat dan ook. Self-fulfi lling prophecy noemen we dat. Als je denkt dat je kind in die categorie valt, kies dan een kamp dat is opgebouwd rondom iets waarin het kind al uitblinkt.”

Heimwee

Dat ik nergens in uitblonk kan een reden zijn geweest voor mijn kampaversie. Iedereen was overal beter in dan ik. Maar ook mijn huissmurf was en is geen atletisch licht. Dat hij het op kamp naar zijn zin kon hebben, leek me dus onmogelijk. Maar als werkende moeder met achtentwintig vakantiedagen per jaar kon ik een weekje opvang wel goed gebruiken. Dus dacht ik: hij wil het zelf. En met een beetje mazzel houdt-ie het er een weekje vol. Weer een stukje vakantie gevuld. Eveline: “Als ouder ken je je kind goed. Raakt het al in paniek van een nachtje logeren, dan is een kamp niet zo’n goed idee. Twijfel je of het te veel heimwee zal krijgen? Kies dan samen een kamp uit (eventueel eentje waarbij wel thuis wordt geslapen), ga samen kijken op de plek waar het wordt gehouden of vraag of er een vriendje of vriendinnetje mee wil.” Ik bracht mijn kindje weg met pijn in mijn hart. Klein, blond, acht jaar oud. De rugzak in zijn handjes geklemd, met daarin het lunchpakket voor de eerste dag. Er moest een slaapmatje mee en een slaapzak. Geen vriendje, wel zijn geliefde beer. Die hadden we samen stiekem aan het voeteneind van de slaapzak gestopt. Zo zag niemand hem en had-ie hem toch lekker bij zich. Frank Meijzen is contactpersoon van zeilkamp Waterland in Broek in Waterland, waar ieder jaar zo’n 240 kinderen leren zeilen (naast de diverse schoolkampen die er ook worden georganiseerd). “Het komt zelden voor dat een kind zoveel heimwee krijgt dat we actie moeten ondernemen. Maar we beperken dan ook zoveel mogelijk het contact met thuis. Het gemis ontstaat vaak nadat ze mama aan de telefoon hebben gehad. Als een kind het echt moeilijk heeft, maken we een afspraak: ‘Als je morgen nog zo verdrietig bent, gaan we je ouders bellen.’ Vaak is het de volgende dag al een stuk minder erg.” De eerste avond zonder de huissmurf gingen we eten met vrienden. Zij hadden hun zoon net naar een ponykamp gebracht. Met net zoveel gemengde gevoelens als wij. “Ze zullen maar een kampleider treffen die zijn handjes niet kan thuishouden,” somberde de vader. Het werd er niet gezelliger van. Frank van zeilkamp Waterland snapt die gevoelens: “Maar we nemen echt niet zomaar iedereen aan. Voor de kampen beginnen, gaan we eerst een paar keer op trainingsweekend met de ‘sollicitanten’. Tijdens de kampen zelf hanteren we strikte regels: geen intiem contact met de kinderen en ’s nachts mogen leiders niet op de boot. Wie zich daar niet aan houdt, kan meteen zijn koffers pakken.” Volgens orthopedagoog Eveline kunnen we er in elk geval voor zorgen dat onze kinderen weerbaar zijn. “Want niet alleen op kamp, maar overal kunnen ze volwassenen tegenkomen met verkeerde bedoelingen! Een kind met zelfvertrouwen zal minder snel over zijn of haar grenzen heen laten gaan. Leer het dat het ‘Nee, ik wil dit niet’ mag zeggen.” Opgelucht ging ik vijf dagen later mijn kind ophalen. Oef, hij mocht weer mee naar huis. Ik was ervan overtuigd dat-ie me huilend in de armen zou vallen en zou smeken hem nooit meer naar zo’n vreselijk kamp te laten gaan. In plaats daarvan werd ik aangeklampt door het smoezeligste jongetje dat ik ooit had gezien. “Kunnen we nog even blijven mama?” vroeg het. De tranen kwamen pas bij het afscheid van de kampleiding. Inmiddels zijn we zeven jaar verder. Zeven jaar én zeven zeilkampen. Hij komt nog steeds vrolijk en bijzonder smoezelig thuis na een week. Net als zijn zus die voor de vijfde keer gaat en zijn kleine broertje voor wie het kamp nummer drie is. Lief en ik zwaaien ze tegenwoordig blijmoedig uit. Een hele week voor onszelf! Iedere avond eten bij een strandtentje en zoenen in de huiskamer zonder puberaal commentaar. Kon het maar altijd kampweek zijn.

KOKEN OF KOEIEN MELKEN?

Voetbalkamp, ponykamp, hockeykamp, tenniskamp. Het aantal kampen waar uw kind naartoe kan, is niet op één hand te tellen (en ook niet op twee). Een greep uit het aanbod:

• Dierenliefhebbers (8-12 jaar) kunnen naar het kamp Kind zoekt boer. Voor e 295,- zijn ze een week zoet tussen de koeien en de schapen, mogen ze eieren rapen en kijken hoe het gras groeit (www.ymca.nl). Op www.hetleuksteponykamp. nl wordt een vakantie aangeboden die in het teken staat van pony’s en Pipi Langkous. Altijd leuk als ze dan weer thuiskomen in de vaste overtuiging dat ze makkelijk papa kunnen optillen.

• Ook heel populair: theaterkampen! Zo is er bijvoorbeeld Rode Loper (www.nivonjong.nl) voor kinderen van 12 t/m 14, waar ze worden klaargestoomd voor het leven als ster. Kosten e 300,-.

• Of kies voor een kookkamp. Daar hebt u zelf ook nog wat aan: “Mama is wat later vanavond, zet jij de piepers vast op?” Bij Vinea (www.vinea.nl) leren kleine lieverds (vanaf 7 jaar) koken in het Ik kook ook-kamp. Kost e 445,-, maar dan kunnen ze voortaan wel hun eigen pannenkoeken bakken. Liggen de culinaire aspiraties hoger? Bij www.summercamps.nl krijgen kinderen (10-17 jaar) in het Topkokkamp (e 395) zelfs een clinic van een topkok. En ze leren meteen uitserveren… Handig met de kerst, maakt u eindelijk ook eens indruk op opa en oma.

• Wat zegt u, kinderarbeid? Oké, dan gaan ze toch naar een leuk themakamp? Leren ze niks, hebben ze wel lol. Op het Pretparksafarikamp bijvoorbeeld. Lekker een week lang naar de Efteling en al die andere attractieparken (www.ymca.nl, e 399,-). Hoeft u daar de komende zomer niet meer naartoe. Of naar Salto (www.vinea.nl) waar kinderen (7-10 jaar) worden omgeschoold tot circusartiesten voor e 245,-. Of stuur ze op King Arthurkamp (met boogschieten) voor e 365,-. Voor oudere broertjes en zusjes is er het CSI-kamp (niet aan te raden als u niet zeker weet of uw man wel de echte vader is. Ze leren er onder andere wat DNA is…). Beide kampen worden aangeboden door www.summercamps.nl

• En dan zijn er nog de speciale natuurkampen waar bleekneusjes een week lang de frisse buitenlucht kunnen opsnuiven (www.nivonjong.nl), heeft Simbo een Fashion Camp voor mini-Fiona Herings (www.simbo.nl) en kunnen kleine onderzoekers naar speciale archeologische en geschiedeniskampen (www.njbg.nl).

• Mag het echt wat kosten, kies dan voor een buitenlandse trip. Vaak voor de iets oudere kinderen, maar die kun je tegenwoordig ook niet meer zomaar aan hun lot overlaten. Voor je het weet zitten ze achter een muur van bierkratten pils te hijsen op een camping op de Wadden. Dan maar liever vrijwilligerswerk in Ghana (www.simbo.nl) of via Youth in Action (www.nivon.nl) in Europa. Of op ontdekkingstocht langs de locaties van Harry Potter. Of op taalcursus in Frankrijk. Je kunt het zo gek niet verzinnen of er is een kamp voor! En zo is die zomervakantie weer mooi gevuld. “Wel af en toe mama even bellen, hè jongens. Veel plezier! Daaaaaaag, tot over een week.”

Is op kamp gaan goed voor een kind? Wat doet uw kind in de meivakantie? Praat met ons mee!