Nieuws/Binnenland
125318
Binnenland

Meubelgiganten en woonreuzen maken zich op voor jaarlijkse stormloop op tweede paasdag

Uit oerreflex naar de woonboulevard

— De mens is een gewoontedier en daarom verstoppen we morgen eieren, brunchen we op z’n Italiaans met oma, en grinniken we om de paus die ons bedankt „foor die blóemen.” Hebben we dag twee nog, en dan gaan we naar de meubelboulevard!

Stoeien met de paashaas, eieren, tekenwedstrijden en vooral veel korting! De meubelboulevards (er zijn er maar liefst 138) geloven heilig in de paasgedachte en trekken alles uit de kast om het de bezoekers naar de zin te maken.

Stoeien met de paashaas, eieren, tekenwedstrijden en vooral veel korting! De meubelboulevards (er zijn er maar liefst 138) geloven heilig in de paasgedachte en trekken alles uit de kast om het de bezoekers naar de zin te maken.

Stoeien met de paashaas, eieren, tekenwedstrijden en vooral veel korting! De meubelboulevards (er zijn er maar liefst 138) geloven heilig in de paasgedachte en trekken alles uit de kast om het de bezoekers naar de zin te maken.

Stoeien met de paashaas, eieren, tekenwedstrijden en vooral veel korting! De meubelboulevards (er zijn er maar liefst 138) geloven heilig in de paasgedachte en trekken alles uit de kast om het de bezoekers naar de zin te maken.

Met de plumeau stoft Demi Kortus de koddige paashaas af bij de entree van KeukenKampioen. „Kinderen en volwassen maken hier de hele dag door selfies.” Lacht: „Nou ja, eigenlijk vooral volwassenen.” Uit een van de vele ovens walmt de verlokkelijke geur van pizza. Demi is gastvrouw tijdens de Pasen, met een uitgekiende marketingstunt. „Rond lunchtijd lopen klanten normaal weg voor een broodje, maar niet bij ons. Wij serveren een paasbrunch, de héle dag.”

Een beddengigant adverteert met ’14 dagen gratis thuis proefslapen’. Ik zeg: já! Toch maar eerst even afwachten wat de baas daarvan vindt. Uitgestorven is het in Woonmall Alexandrium in Rotterdam, de 55 woonwinkels onder één dak maken hun borst nat voor Tweede Paasdag.

Marketingmanager Shirley Udo heeft allerlei activiteiten verzonnen. „Een karikaturist, een illusionist, zelf schilderen, livemuziek, een loterij, ludieke paasfoto’s maken. En ’Vrolijk Pasen’ in alle talen!” Bij ontstentenis van winkelpubliek is zij zo lief om voor de foto even te gaan proefliggen op een safari-bed.

Wacht, volk! Arie en Anja van Voorden zijn, staaltje langharig tapijt in de hand, op zoek naar een nieuw kleed. „Op het ouwe heeft de kat gekotst en dat hadden we te laat ontdekt. Die plek bijt er steeds meer in.” De kat is dood, en niet vanwege die vlek. „Omdat-ie al 22 jaar was.” Arie had wel zin in een uitstapje naar de meubelboulevard. Anja trekt haar neus vol weerzin op: „Mij moet-ie dan meeslepen. Maar we komen opzettelijk vandaag, met Pasen wil ik hier nog niet dood gevonden worden.”

Bij Sanders Meubelstad – al 52 jaar – zit een stel uit Bodegraven giechelend klemvast in een loveseat. „Nee, wij zijn niet meubelboulevard-gek maar we vinden het wel leuk om ons te oriënteren op nieuwe spulletjes. Liever vandaag, zo ontlopen we de drukte!” De vrouw springt op en rukt keurend wat kastdeurtjes open. Dromerig: „Misschien nog mooier dan een dressoir aan het voeteneind van het bed.”

Verkoper Ron Kars van Sanders Meubelstad neemt de tijd om haarfijn alles over – klopklop – robuuste eikenhouten wandmeubelen uit te leggen. „Als klanten het onmogelijke willen aan kastopbouw, dan geef ik ze het voorbeeld van de gele BMW.” Het kwartje wil niet direct landen. „Een gele BMW kán niet. En als de man een rode fauteuil wil en de vrouw wil een groene, dan is de vrouw de baas en de man betaalt.” Psychologische inzichten, vers van de winkelvloer.

Heksenketel

„Maandag is het hier een heksenketel. Dan staan we met tien man op die 3000 vierkante meter en lopen er nog mensen boos weg omdat ze niet geholpen worden. Tja, op een voorhoofd staat niet te lezen of ze alleen met een domme vraag komen of dat ze echt wat willen kopen. Het is vooral zo druk vanwege de korting, ook al is die de hele week erna ook geldig.”

Benieuwd of Nederland, het hele kluitje in de familie-Volvo gepropt, maandag stapvoets naar de meubelboulevard kruipt. Deze traditie stamt van eind jaren tachtig, vertelt Dolf Vogd, voorzitter van de naar eigen zeggen ’sluimerende’ Vereniging Meubelboulevards Nederland en directeur van Vesta Woonforum in Groningen. „Toen werd de eerste ontheffing van de winkeltijdenwet aangevraagd. Begon er eentje, die had succes, en van lieverlee deden er meer mee. Dat tachtig tot negentig procent van de meubelboulevards nu de winkeldeuren op paasmaandag opent, bewijst wel dat het de moeite waard is”, zegt hij met onontkoombare logica.

„Duizenden mensen gaan kijken wat de nieuwe woontrend is, willen misschien de slaapkamer een beetje optutten. Ballenbak, kermisje, treintje voor het vermaak. Voor de inwendige mens wordt gezorgd, en er is livemuziek, daar worden we vrolijk van. En er zijn kortingen en daar worden we misschien wel het meest blij van. Het hele gezin gaat met elkaar onderweg. Dat is alleen al een feestje omdat dat weinig voorkomt met die overvolle zaterdagen dat de één primetime naar voetbal moet en de ander naar zwemles.”

Maar het maakt de paasmaandag ondertussen wel erg druk. Dolf Vogd: „Omdát het gezellig is. Als er niemand is, is dat een teken dat het niet leuk is.” En hoe massaal dat is, rekent hij snel voor: „In Nederland hebben we 138 meubelboulevards, met Pasen trekken die al gauw tussen de 1000 en 4000 bezoekers, zeg ruwweg 2500 per boulevard. Dan praten we toch over 345.000 mensen.”

In 1981 ontstond de allereerste meubelboulevard. „Vrij spontaan, in Beverwijk. Een woonwinkel kreeg ontheffing om op het industrieterrein te beginnen. Toen die gebouwd was, dacht nummer twee: goed idee! En er kwam er nog eentje naast en nog eentje. Parkeerplaats erbij. Dat sloeg aan omdat klanten niet meer van hot naar her hoefden om zich te oriënteren op het nieuwe bankstel. In Leiderdorp zetten ze meteen een groot gebouw neer met wel twintig winkels. De huidige woonboulevards zijn trouwens vaak ook uitgebreid met doe-het-zelf en tuincentra, of ze hebben een thematisch imago.”

Toch is het verre van alleen maar rozengeur en maneschijn, beaamt Vogd. „Er was een tijd dat elke zichzelf respecterende gemeente een meubelboulevard in de periferie wilde. Goed voor de bouwers, maar op de woonboulevard is nu veel leegstand. Die 138 meubelboulevards zijn elk tussen 10.000 en 50.000 vierkante meters groot. Ik heb becijferd dat er 51 miljoen Nederlanders nodig zijn om al die meters rendabel te laten draaien. Dat gaat ’m niet worden.”

Maar met Pasen: Retteketet, naar BeterBed. Dolf Vogd knijpt zich in de handen bij de weersvooruitzichten. „Druilerig en kil, precies wat we nodig hebben.”

Massapsycholoog Jaap van Ginneken neemt het fenomeen onder de loep: „Er gaat iets mythologisch achter schuil. Eigenlijk is het voorjaar voor mensen de start van een nieuw jaar. In mei leggen alle vogeltjes een ei. Dus gaan ze eerst een nestje bouwen, of de boel opschudden. Dat moet samen gedaan worden, niet het vrouwtje in haar uppie, nee, het vergt de betrokkenheid van de heer des huizes en de eventuele kinderen. Ik zie het paas-uitje naar de meubelboulevard als een oerreflex. Maar dan wel typisch Nederlands. Ik betwijfel of ze het in andere landen ook doen, al is het alleen maar omdat ze daar geen tweede paasdag hebben.”

Bij Sanders Meubelstad staat Ron Kars in de startblokken. „Beter hier dan naar die Ikea-rommel.” Hoho, toch maar even afwachten waar de file maandag het langst is: op de A13 voor het Zweedse warenhuis, of de A20 voor het Alexandrium. Kars kijkt zelfgenoegzaam: „Puh, wíj zetten zelfs verkeersregelaars in!” De fileberichten zullen het uitwijzen.

Kars snapt de massale drukte wel. „Als er vier mensen achter elkaar onze zaak binnen lopen, gaat de rest er achteraan. Als de eersten hun tempo versnellen, doen de volgers dat ook. En zo stapt ook iedereen tegelijkertijd in de auto naar de meubelboulevard! Kuddegedrag is het. Als er een lammetje over de dam is…”