Nieuws
1273113
Nieuws

Verhalen achter het nieuws

Odet (42): 'Wij hopen dat onze zoon eerder sterft dan wij'

Stel je kind heeft een ongeneeslijke ziekte, waarbij het ondraaglijke pijnen lijdt. Pijnen die niet kunnen worden weg genomen. Je kind heeft geen leven meer en is doodongelukkig. Moet euthanasie dan mogelijk gemaakt worden? Eduard Verhagen (54), hoogleraar kindergeneeskunde en palliatieve zorg voor kinderen in het UMC Groningen, stelt dat het niet lang meer duurt voordat er een kenniscentrum voor kindereuthanasie komt.

In de documentaire 'Wanneer mag mijn kind sterven?' komen ouders aan het woord met meervoudig gehandicapte kinderen. Ze vertellen over de beperkte kwaliteit van leven en de wens om kindereuthanasie bespreekbaar te maken. Odet Stabel (42) begrijpt deze ouders. Haar zoon Jens (12) is meervoudig complex gehandicapt.

Trage ontwikkeling

"Jens (12) werd ogenschijnlijk gezond geboren. Zes maanden lang leefden we in de veronderstelling dat hij een kindje was als alle anderen. Maar er was steeds dat stemmetje dat zei dat er iets niet klopte. Ik vond dat hij zich traag ontwikkelde en slap voelde. Hij keek dwars door ons heen en at slecht. Het consultatiebureau deelde onze zorgen niet. Ik wilde niets liever dan dat geloven, maar uiteindelijk vroeg ik toch om een doorverwijzing. De kinderarts schrok van Jens’ achterstand."

Nooit zelfstandig eten en bewegen

"Er werd een MRI ingepland. Na een maand kregen we de uitslag: Jens’ hersens waren niet goed aangelegd. De grond zakte onder onze voeten vandaan en aan de vrije val die volgde, kwam in de jaren daarna maar geen einde. Jens zou op alle fronten in zijn leven last van zijn handicap ervaren."

Lees verder op VROUW: "Eten, praten, bewegen; het zag er niet naar uit dat onze zoon het ooit zelfstandig zou kunnen..."