Nieuws/Binnenland
1309948
Binnenland

Vrouw leeft dagen zonder longen

Melissa Benoit, hier met haar dochter Olivia, overleefde zes dagen lang zonder longen.

Melissa Benoit, hier met haar dochter Olivia, overleefde zes dagen lang zonder longen.

TORONTO - Canadese artsen hebben naar eigen zeggen een 32-jarige moeder het leven gered door haar longen te verwijderen. De vrouw, Melissa Benoit, lijdt aan taaislijmziekte en kreeg vorig jaar een levensbedreigende longontsteking. De artsen van het Algemene Ziekenhuis van Toronto vreesden dat ze niet lang meer te leven had als gevolg van de zich snel verspreidende infectie.

Melissa Benoit, hier met haar dochter Olivia, overleefde zes dagen lang zonder longen.

Melissa Benoit, hier met haar dochter Olivia, overleefde zes dagen lang zonder longen.

Na overleg met naaste familie verwijderden ze in april de zieke longen, wat volgens de artsen een medische primeur was, meldde woensdag de Canadese krant The Globe and Mail.

De vrouw werd in leven gehouden door ultramoderne technologie, die de longen verving tot zes dagen later donorlongen arriveerden en de transplantatie slaagde. De vrouw zelf hoorde pas later van de gevaarlijke en voor zover bekend unieke ingreep, omdat ze destijds vanwege haar kritieke toestand in coma gehouden werd.

Haar man en ouders vertelden Melissa wat de artsen gedaan hadden toen ze weer wakker werd. „Ik kon het gewoon niet geloven”, zegt ze tegen de krant. „Het duurde een tijd voor ik me realiseerde wat er gebeurd was. Ik kon er gewoon met mijn verstand niet bij.”

Artsen namen de moeilijke beslissing om de longen van Melissa te verwijderen niet zomaar. „Zover wij weten is dit nog nooit gedaan. We wisten niet wat we konden verwachten,” aldus Dr. Niall Ferguson van het ziekenhuis in Toronto.

Melissa werd begin april vorig jaar overgebracht naar het ziekenhuis vanwege haar longontsteking. Ze had zulke heftige hoestbuien dat ze meerdere ribben brak. Haar longen vulden zich met bloed, slijm en pus, waardoor het voelde alsof ze aan het verdrinken was. De artsen moesten snel handelen om haar leven te redden.

Omdat Melissa’s toestand snel achteruit ging en de infectie door haar taaislijmziekte amper te bestrijden was, kwamen artsen met het idee om haar zieke longen te verwijderen. „In dit geval werden we min of meer gedwongen omdat Melissa stervende was. Als we niets hadden gedaan was ze zeker die dag overleden,” aldus Ferguson.

De artsen wogen de voor- en nadelen tegen elkaar af en stapten met het plan naar de familie van de vrouw. Die stemden er meteen mee in.

Ze wilde leven

„Ze had duidelijk gezegd dat ze wilde leven. Voor haar familie, voor haar dochter. Ze wilde dat we alles zouden doen, experimenteel of niet, om haar een kans te geven,” aldus Dr. Shaf Keshavjee. Hij was ook een van de 13 artsen die meewerkte aan de operatie die 9 uur duurde.

Na de operatie werd Melissa in leven gehouden door twee machines. Een zogenoemde Novalung, die haar bloed van zuurstof voorzag en de koolstofdioxide afvoerde, en een apparaat dat het hart hielp om het bloed door haar lichaam te pompen.

Binnen 20 minuten bleek het te werken. De vraag was alleen hoe lang het nog goed zou gaan, want de artsen wisten niet wanneer er donorlongen beschikbaar zouden zijn. „Dat kon nog een dag duren, maar ook een maand. Dus daarna bekeken we het per dag. Gelukkig kregen we na 5 tot 6 dagen longen die bij haar bloedgroep paste en die ook het juiste formaat hadden.”

Tong uitsteken

Toen Melissa na haar operatie weer bijkwam, was ze zo verzwakt dat ze niet eens haar arm kon optillen om haar familie te laten weten dat ze weer bij bewustzijn was. „Het enige wat ik kon doen was mijn tong uitsteken,” zegt ze. En dat pas nadat ze door haar moeder twintig minuten lang werd aangemoedigd. „Het was net als in een film,” aldus haar moeder.

Pas twee maanden later, toen ze niet meer aan de beademing lag, merkte Melissa dat ze van haar zieke longen af was. „Toen had ik zoiets van ’wow, ik kan ademen’. Ik had dat nog nooit gevoeld. Ik hoefde niet meer te hoesten. Dat deed ik eerst altijd.”

Wat volgde was een lange revalidatieperiode waarin ze moest leren om haar hoofd overeind te houden, te zitten en te staan. „Ik ben teruggekomen van de rand van de dood en nu woon ik weer thuis. Ik ben iedereen zo dankbaar.”

Door de bloedvergiftiging die ze opliep werken nu haar nieren niet goed meer. Binnenkort krijgt ze dus ook een niertransplantatie. Haar moeder is een van de donoren.