Nieuws/Vrouw

Opgebiecht

Mijn spaargeld verdween als sneeuw voor de zon

Hollandse Hoogte

'Het begon toen ik mijn baan kwijtraakte. Altijd had ik mijn ziel en zaligheid in mijn werk gestopt, ik haalde daar zo veel voldoening uit. Natuurlijk, ik vond het heerlijk om voor mijn zoontje te zorgen en leuke dingen te doen met mijn man, maar die baan, die gaf me onafhankelijkheid, status. Niet dat ik materialistisch was, helemaal niet zelfs. Ik was van het oppotten, had duizenden euro’s op mijn spaarrekening staan...'

Hollandse Hoogte

"Maar ja, toen kwam de reorganisatie. Ze moesten me laten gaan. Eerst dacht ik nog: Joh, ik heb zo weer een andere baan. Maar voordat ik het wist, zat ik anderhalf jaar thuis. Te niksen. Ik voelde me waardeloos. En terwijl ik dacht dat ik zo’n beetje onmisbaar was op de zaak, ging het daar gewoon door. Hoorde ook niets meer van al die ‘lieve’ collega’s, voor wie ik me al die jaren uit de naad had gewerkt. Dat deed zeer.

VAKER DE STAD IN

Op het moment dat ik in de regionale krant las dat het bedrijf weer enorm in de lift zat, was voor mij de maat vol. Ik ben de stad in gegaan en heb drie dure jurken gekocht, een glanzende keukenmachine en een leren tas. Wat een heerlijk gevoel gaf dat!

Mijn man was ook blij dat ik iets nieuws had gekocht. Hij was bang dat ik depressief zou worden. Vanaf dat moment ging ik vaker de stad in en elke keer kwam ik wel met iets nieuws terug. In het begin werd ik beloond met een heerlijke roes, maar die verdween steeds sneller en dan voelde ik me toch weer leeg. Op een gegeven moment begon ik me ook te schamen voor mijn uitgavenpatroon.

De hele opgebiecht lees je op VROUW.nl: 'Mijn spaargeld verdween als sneeuw voor de zon en ik merkte dat mijn man het ook echt niet meer zo leuk vond'