Nieuws

Dina Meijer spreekt in gevangenis met moordenaar dochter

’Zeg me alleen waarom!’

Dina Meijer en de moeder van Raffi A. treuren bij het graf van Safhinaz.
1 / 3

Dina Meijer en de moeder van Raffi A. treuren bij het graf van Safhinaz.

Het was hét moment waar Dina Meijer naar uitkeek, sinds haar dochter Safhinaz vorig jaar februari door haar echtgenoot in Irak werd vermoord. Maar de ontmoeting afgelopen week in de zwaarbewaakte gevangenis van Duhok verliep niet helemaal zoals gepland.

Dina Meijer en de moeder van Raffi A. treuren bij het graf van Safhinaz.
1 / 3

Dina Meijer en de moeder van Raffi A. treuren bij het graf van Safhinaz.

Toen Dina oog in oog stond met de moordenaar van haar dochter, pakte hij onverhoeds haar hand en omhelsde haar. Dina kon niet veel meer stamelen dan: „Zeg me alleen waarom!” Daarna wist ze zich woest los te rukken uit zijn omhelzing.

„Het was een afschuwelijk moment tijdens een veelbewogen, maar verder ook heel mooie reis”, vertelt Dina Meijer, inmiddels weer veilig thuis op Friese bodem. Dina riep vorige maand Telegraaf-misdaadverslaggever John van den Heuvel te hulp in haar zoektocht naar de feiten rond de moord op haar dochter in Irak. Die deed met het team van het RTL-programma Vermoord in het Buitenland onderzoek in Irak en reisde vorige week met Dina naar het door de oorlog met IS verscheurde land.

Safhinaz groeide op bij haar moeder in Drachten en raakte daar op jonge leeftijd verliefd op de Iraakse asielzoeker Raffi A. „We waren nooit blij met die relatie, omdat die Raffi gewelddadig bleek en mijn dochter als zijn bezit beschouwde”, blikt Dina terug. „Maar ze was helemaal stapel op die knul en en toen ze in verwachting van hem raakte, besloot ik mijn verzet te staken omdat ik bang was mijn dochter te verliezen.” Omdat Raffi’s gedrag, mogelijk door zijn traumatische oorlogsverleden, in de loop van de jaren steeds vreemder werd, besloot het stel in 2015 met hun – inmiddels – drie jonge kinderen een tijdje bij zijn ouders in Irak te gaan wonen.

„Daar ging het al snel helemaal mis”, weet moeder Dina. „Raffi raakte steeds verwarder en wilde snel weer terug naar Nederland. Safhinaz, die nog altijd stapel op hem was, probeerde hem daarvan te weerhouden en verstopte met hulp van zijn schoonfamilie zijn paspoort. Uiteindelijk kreeg ik het afschuwelijke bericht dat hij haar op 13 februari vorig jaar had vermoord. Maar wat er precies was gebeurd, werd nooit duidelijk. We kregen alleen te horen dat ze de dag erna al was begraven. Met hulp van vrienden, familie en een fantastische uitvaartverzorgster konden we haar toch laten opgraven en naar Nederland halen. Maar toen we Safhinaz na weken terug kregen, was haar prachtige lange haar helemaal afgeknipt en haar lichaam eigenlijk niet toonbaar meer.”

Vanwege haar vele onbeantwoorde vragen zakte Dina steeds verder weg in een moeras van verdriet. „Ik wist helemaal niets! Niet hoe Safhinaz was vermoord en of ze nog had geleden bijvoorbeeld. Maar ook niet wat er met de dader was gebeurd. En het belangrijkste: ik had geen idee hoe het met mijn drie kleinkinderen ging. De reis vorige week naar Irak heeft me heel veel duidelijk gemaakt. Het was zeer spannend, ook vanwege de oorlogssituatie in het gebied waar mijn dochter woonde. Maar het team dat meereisde en onze Nederlands-Koerdische contactpersoon Fouad hadden alles fantastisch voorbereid.”

Hoogtepunt van de reis was Dina’s ontmoeting met haar drie kleinkinderen, die nog bij de ouders van de moordenaar bleken te wonen. „Hartverscheurend”, zegt ze. „Maar hoe fijn was het dat ik ze in mijn armen kon sluiten. De ouders van Raffi en zijn broers waren heel lief voor me. Ze zijn ook boos op Raffi en vinden het afschuwelijk wat hij heeft gedaan. Voor de kinderen wordt gelukkig goed gezorgd, maar ik wil wel nagaan of ik ze naar Nederland kan halen. Ze hebben hier een betere toekomst. Ik heb met Raffi’s familieleden het graf bezocht, waarin ze Safhinaz hadden begraven. Speciaal voor mijn komst hadden ze het helemaal opgeknapt.”

Aan de ook zo gewenste ontmoeting met de moordenaar van haar dochter bewaart Dina minder goede herinneringen. „Het bezoek aan die gevangenis, waar hij een straf van tien jaar uitzit, was een belevenis op zich. Maar toen ik oog in oog met hem stond, omhelsde hij me plotseling en pakte mijn hand. Dat was het laatste wat ik wilde, een omhelzing met die smeerlap. Daarna konden we in de kamer van de directeur een gesprek voeren. Maar Raffi zei dat hij nog altijd niet kon geloven dat hij Safhinaz had doodgeschoten en wilde maar één ding: naar een Nederlandse gevangenis. Het woord spijt kwam niet over zijn lippen. Hij maakte een verwarde indruk, maar ik weet niet of dat een spel is. Toch ben ik blij dat ik hem duidelijk kon maken wat hij mij, zijn kinderen en iedereen die Safhinaz lief had, heeft aangedaan. Daar kan’ ie in zijn cel de komende jaren goed over nadenken.”

<h2>Moord met kalasjnikov</h2>

De uit het Friese Drachten afkomstige Safhinaz werd op 13 februari 2016 vermoord in een dorpje in de buurt van Zakho in het Koeridsche deel van Irak. Dader was echtgenoot Raffi, die haar met een kalasjnikov een kogel door het hoofd schoot. De drie jonge kinderen van het echtpaar waren getuigen.

De moordenaar vluchtte na zijn daad de bergen rond het dorp in, waar hij na een zoekactie van een dag door de lokale politie werd gearresteerd. Raffi A. is door de Iraakse rechtbank veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf, maar heeft hoger beroep aangetekend. Hij zit zijn straf uit in de gevangenis van Duhok in een overbevolkte cel met zestien andere gedetineerden, voor het merendeel eveneens moordenaars.

</div>