Nieuws

Jungle-avonturen in ’The lost city of Z’ zijn precies Charlie Hunnams pakkie-an

Zware jongen op ontdekkingsreis

— Charlie Hunnam is Engelsman, geen Amerikaan. Iets waar zelfs de regisseur van The lost city of Z zich na het zien van Sons of Anarchy op had verkeken. Maar stoer is de acteur ook in zijn eigen accent en met verrekijker in plaats van Harley Davidson.

Charlie Hunnam: „Ik ben altijd gefascineerd geweest door het onbekende. Of dat nou de diepzee, de ruimte of een van die zeldzame plekken op aarde is die we als toerist nog niet hebben platgelopen.”
1 / 2

Charlie Hunnam: „Ik ben altijd gefascineerd geweest door het onbekende. Of dat nou de diepzee, de ruimte of een van die zeldzame plekken op aarde is die we als toerist nog niet hebben platgelopen.”

FX

Charlie Hunnam: „Ik ben altijd gefascineerd geweest door het onbekende. Of dat nou de diepzee, de ruimte of een van die zeldzame plekken op aarde is die we als toerist nog niet hebben platgelopen.”
1 / 2

Charlie Hunnam: „Ik ben altijd gefascineerd geweest door het onbekende. Of dat nou de diepzee, de ruimte of een van die zeldzame plekken op aarde is die we als toerist nog niet hebben platgelopen.”

FX

Voor de verfilming van de legendarische Amazone-avonturen van ontdekkingsreiziger Percy Fawcett (1867-1925) zocht regisseur James Gray een keurige Brit. Je kunt niet zomaar iedereen in een Victoriaans pak hijsen. Via via kwam hij uit bij Benedict Cumberbatch, de acteur die Sherlock Holmes nieuw leven inblies. Vlak voor ze zouden afreizen naar de Colombiaanse jungle, belde Cumberbatch af. In zijn keurige Brits. Zijn vrouw moest bevallen van hun eerste kind en dat zou toch wat akelig zijn met meer krokodillen, slangen en spinnen om je heen dan dokters.

De producers van Brad Pitts productiebedrijf Plan B belden Gray meteen met een alternatief. „Deze gast was goed en knap maar ook wat getroubleerd, zeiden ze me. Hoe heette hij dan, vroeg ik. Charlie Hunnam. Eh had ik dan niet duidelijk gezegd dat ik een Engelsman wilde?! Charlie komt uit Newcastle, zeiden ze.” Gray werd kwaad door de telefoon. „Ik had zijn show met die motormuizen toch zeker gezien, Sons of Anarchy. Dit was een Amerikaan!”

Vol gêne vertelt de regisseur de anekdote op het filmfestival van Berlijn, waar The lost city of Z zijn première beleeft en wordt vergeleken met Werner Herzog-films en Francis Ford Coppola’s klassieker Apocalypse now. Dan komt de blonde bink zelf binnen. Minder gespierd dan hij als Jax Teller op de motor zat in die bekroonde tv-serie over een motorbende in Californië, maar met dezelfde overload aan testosteron. Hij draagt gympies met de Engelse vlag en steekt in niet-zo-keurig maar onmiskenbaar Brits accent een wild verhaal af over een tropische kever die zich ’s nachts in zijn oor had gewurmd. Iets met het geluid van een pneumatische boorhamer en een junglekliniek vol bloed van de vorige patiënt.

Moraal van het verhaal: cool blijven. En Charlie Hunnam (1980) ís ook cool. Zijn verhaal komt eerder grappig dan opschepperig over. De ontberingen tijdens de draaiperiode waren één groot avontuur voor de acteur, die bedankte voor de hoofdrol in Fifty shades of Grey omdat het te soft was. In de jungle viel hij 18 kilo af. „Ik kwam binnen als klein spierbundeltje en zag de paniek op het gezicht van de regisseur. Dit paste niet bij Percy, niet bij een man uit die tijd. Ik ging dat fiksen. Op de pioniersreizen die hij maakte, viel hij ook snel veel af dus het paste er wel bij.”

Hunnam werd verliefd op de discipline en bevlogenheid van zijn personage, die zijn leven net als David Livingstone in het teken zette van gevaarlijke expedities en jongensdromen. „Met dat afvallen probeerde ik zijn discipline te matchen. Ik besloot om afstand te nemen van mijn normale leven en alle comfort.” Hij sprak geen vrienden en familie, keek niet op internet, had vier maanden geen telefoon. Hij sliep alleen hin een hutje in de jungle. Waar niemand hem dus kon helpen met die kever. „Ik wilde die expedities van toen zo dicht mogelijk benaderen. Dus hoe zwaarder het was, des te blijer ik daarvan werd.”

Tegenwoordig heeft hij de rollen voor het oprapen. Hunnam kiest daarbij zonder uitzondering voor stoere personages. Naast obsessief ontdekkingsreiziger in The lost city of Z, is hij binnenkort te zien als koning Arthur en in een remake van Papillon, de avontuurlijke ontsnappingsfilm uit 1973 met Steve McQueen. „Romantische komedies vind ik gewoon niks.”

Het zal wel door zijn pa komen, mijmert hij. „In mijn tienerjaren groeide ik op in een vijandige en gewelddadige omgeving. Ik raakte vaak betrokken bij vechtpartijen en voelde me onveilig. Mijn vader was een zware jongen, berucht en gerespecteerd tot drie steden verderop. Hij was voor de duvel niet bang. Ik wilde zó graag zijn als hij! Hoe kon ik, als zijn zoon, dan zo’n schijterd zijn?” Charlie Hunnam ging zijn pa imiteren, vertelt hij. Net zo lang tot die rol hem heel natuurlijk afging.