Nieuws
1336444
Nieuws

Dagboek van de minnares

Deel 75: Was dit mijn verjaardagscadeautje?'

Binnen vijf minuten maakte ik weer rechtsomkeert en haalde het briefje van zijn voordeur. Misschien was het toch niet zo’n goed idee om hem en plein public te confronteren met zijn daden en hem ‘gore hufter’ te noemen. Dat zou er wellicht wel voor zorgen dat Josien bij ‘m weg zou gaan, maar de kans dat wij dan samen een mooie toekomst tegemoet zouden gaan, leek me klein.

Eerst mijn werk veiligstellen, besloot ik. En thuis belde ik Bas, die gelukkig meteen opnam. Hij klonk héél stug. “Het spijt me,” zei ik berouwvol. “Je hebt me gewoon enorm aan het schrikken gemaakt door in een roze jurk de deur open te doen. Kunnen we er nog eens over praten?”

“Goed dan. Morgenmiddag in Wildschut?”

EGOÏSTISCH KRENG

In zijn T-shirt en spijkerbroek leek hij in niets meer op de opzichtige vrouw van een paar dagen daarvoor. Maar toch was iedere aantrekkingskracht verdwenen.

Hij keek me onderzoekend aan. “Is onze relatie nu voorbij?”

“Ja, Bas. Het spijt me. Ik hoop dat we wel vrienden kunnen blijven, natuurlijk.”

“Nee, dank je. Ik heb al genoeg vrienden.”

Ik zuchtte. “Er komt vast nog weleens een meisje voorbij dat er géén moeite mee heeft. Die het misschien zelfs wel spannend vindt dat je een travestiet bent.”

“Daar geloof ik niks van. Maar goed, ik heb allang geaccepteerd dat geen enkele vrouw mijn afwijking accepteert. Ik had beter homo kunnen zijn!”

Lees verder op VROUW.nl: 'Mark stopte 350 euro in mijn hand. “Boek jij even een kamer?"'