Nieuws/Wat U Zegt

Deelnemers willen meer damestoiletten in steden

Uitslag stelling: 'Hoge nood breekt wet'

1 / 2

FOTO APA

De boete die een vrouwelijke wildplasser maandag kreeg opgelegd door een kantonrechter wordt door twee derde van de stellingdeelnemers afgewezen. Menigeen neemt het voor de vrouw op en hekelt de bekeuring.

1 / 2

FOTO APA

De vrouw, Geerte Piening (23), kreeg de ’prent’ in 2015 bij het Leidseplein in Amsterdam. Zij had hoge nood na een avond stappen en ledigde haar blaas op straat omdat het dichtstbijzijnde damestoilet zich twee kilometer verderop bevond. Ze was het echter niet eens met de boete en bracht de zaak voor de rechter. Volgens Piening zijn er veel te weinig openbare toiletten voor vrouwen in het centrum van Amsterdam. Voor mannen zijn het er 35 en voor vrouwen maar 3.

De rechter ging niet mee in haar gedachtegang en vond dat ze dan maar op een urinoir had moeten plassen . „Dat was ongemakkelijk geweest, maar het had wel gekund”, aldus de mannelijke rechter.

De deelnemers vallen massaal over de opvatting van de rechter dat vrouwen in hoge nood op een urinoir moeten plassen. Zo schrijft een dame verontwaardigd: „Als je als vrouw hurkt in een urinoir voor mannen, kom je tegen de wanden waar zij tegenaan hebben geplast. Bovendien heeft een urinoir vaak een grote open ruimte aan de onderkant, waardoor je onderlichaam te zien is als je als vrouw hurkt! Speciale dames wc’s zijn de enige oplossing.” En een mannelijke deelnemer voegt eraan toe: „Hoe onnozel kan je zijn als rechter? Wij mannen kunnen op een urinoir plassen maar vrouwen kunnen dat niet.”

Ruim twee derde van de respondenten meent ook dat vrouwen in hoge nood moeten kunnen wildplassen. Nood breekt wet, volgens de meesten. Maar de kantonrechter volgt de wet en redeneert dat wildplassen in alle omstandigheden verboden is, zowel voor mannen als vrouwen.

Dat de vrouw, twee jaar na dato, alsnog een boete moet betalen, zet kwaad bloed bij veel deelnemers. „Het is al erg genoeg dat een vrouw, door miserabele openbare voorzieningen, haar waardigheid aan de kant moet schuiven en op straat moet hurken”, foetert een boze respondent. Dat de rechter de boete verlaagde van 140 naar 90 euro omdat het zo lang duurde voordat de zaak voorkwam, wordt niet gewaardeerd. De meesten hadden juist graag gezien dat de rechter de boete kwijt schold. Dat dat geen vreemd vonnis zou zijn, blijkt uit twee eerdere zaken die vrouwelijke wildplassers hadden aangespannen tegen hun bekeuring. In beide zaken werden de vrouwen wel schuldig bevonden, maar de boete werd wel geschrapt. Dat Piening haar zaak verloor, wordt door meer dan de helft geweten aan het feit dat er geen vrouwelijke rechter bij de zaak betrokken was.

De klacht van Piening dat er veel te weinig damestoiletten zijn in Amsterdam wordt erkend door velen. En het probleem speelt niet alleen in de hoofdstad. Ook in andere grote steden zijn er weinig faciliteiten voor vrouwen. „Het is in Nederland bedroevend gesteld met openbare toiletten, zelfs in de meeste winkels zijn geen toiletten beschikbaar voor het publiek.” En „trieste zaak”, klaagt een ander.

Velen hopen dat de ophef over deze zaak in de media ervoor zorgt dat gemeenten gaan nadenken over de realisatie van meer damestoiletten op strategische plekken, b.v. in de omgeving van uitgaansplekken.