1474578
Binnenland

Na tweeling ook nog een drieling

Mama is druk, héél druk

De drieling op schoot en de tweeling ernaast. Het is heel even rustig in huize Proper.

De drieling op schoot en de tweeling ernaast. Het is heel even rustig in huize Proper.

Leiden - Nog één kind en het gezin is compleet. Dat dachten Manon Proper en haar man Jorn, sinds maart 2014 ouders van een tweeling. De verrassing was groot toen Manon in 2015 zwanger bleek van een drieling. Op haar Instagram deelt Proper chaotische, vertederende en hilarische gebeurtenissen van een jong gezin met vijf kinderen onder de vier jaar.

De drieling op schoot en de tweeling ernaast. Het is heel even rustig in huize Proper.

De drieling op schoot en de tweeling ernaast. Het is heel even rustig in huize Proper.

Op zaterdag in Leiden is het gezin een bezienswaardigheid, wanneer de hele karavaan over de markt trekt. De drie meisjes in de drielingwagen, twee peuters en hun ouders ernaast. Voor veel winkels is het gezelschap te groot. „Je ziet de mensen denken: whow, een drieling. En dan ook nog een tweeling!” Maar ook steeds vaker krijgen ze een blik van herkenning: „Ik ken jullie van Instagram.”

Op dat sociale medium legt Manon (35) de alledaagse gebeurtenissen vast van het niet-alledaagse gezin. Plaatjes van stapels luiers. Van de drieling, vaak identiek gekleed. Vertederend. Maar niet picture perfect, toont de foto van een boos huilende Faye.

Toen de drieling net geboren was, droegen ze mutsjes met hun namen erop. „Ze leken zo op elkaar”, zegt Manon. Ze herinnert zich nog goed de lichte paniek op het gezicht van haar man toen bij twee baby’s de mutsjes waren afgevallen. „Hij had echt geen idee meer wie hij in zijn handen had. En ik ook niet. Uiteindelijk zagen we het.”

Militair regime

In hun woning – het ouderlijk huis waar Manon opgroeide – op de grens tussen Leiden en Oegstgeest staan vijf kinderstoelen aan de eettafel. Als de drieling in de keuken rondkruipt, wordt een groot hek voor het fornuis geplaatst. Hier en daar ligt wat speelgoed, maar het is er opgeruimd en schoon. Hoe Manon en Jorn het zo houden? Om hun drukke leven te stroomlijnen hanteren ze wat ze grappend hun ’militaire regime’ noemen. Structuur en orde zijn de sleutelwoorden.

Dat het gezin na een tweeling aangevuld zou worden met een drieling was al in de achtste week van de zwangerschap van Manon duidelijk. „Ik voelde me echt heel slecht”, vertelt ze tijdens een spaarzaam rustig moment in de woonkamer van de woning. De tweeling is bij oma – tevens buurvrouw – op bezoek, de drieling speelt in de keuken met de au pair. Af en toe slaakt er een een kreet. Of wordt er gehuild. „Dat is Hannah”, herkent Manon de stem.

„Ik dacht: er is iets niet oké. Ik moest laten checken of het wel goed zou gaan.” Dus maakte ze een afspraak voor een echo. De avond ervoor gingen Manon en haar man naar een concert. „Ik zei tegen Jorn: ik ben zó misselijk, niet normaal. Het kan niet dat ik me zo slecht voel voor maar één baby.”

De dag erna bleek dat Manons gevoel goed zat: het waren er drie. „Een vrij heftig bericht”, zegt ze. Maar de ouders dachten ook: jackpot. Cécile en Hannah zijn eeneiig en deelden samen een vruchtzak. „Ik wilde altijd al een eeneiige tweeling. Mijn moeder is een van een tweeling: zij en haar zus lijken heel erg op elkaar. Als kind vond het ik het altijd al iets magisch hebben. En dan kregen we er nog een extra bij.” Faye werd ’de losse’.

Afwijkingen

Het waren niet de praktische uitdagingen waar ze aan dachten. „Of het wel paste in onze auto en in ons huis was van latere zorg.” Er zitten veel risico’s aan een drielingzwangerschap: vroeggeboorte, aangeboren afwijkingen.

„Bovendien was er een risico dat een van de baby’s die een placenta deelden, meer bloed zou krijgen dan de ander. Artsen gaven de keuze om er een weg te halen. Maar dat was voor ons geen optie.”

Soms snapt Manon ook niet helemaal hoe ze het allemaal rondbreit. „Afgelopen zomer hadden we vier maanden geen au pair. Jorn was aan het werk. Dan had ik weleens een badje buiten staan, voor de tweeling. De drieling kroop rond in de tuin. Maar als ik dan naar de wc moest moest ik de drieling eerst in de box zetten, de tweeling afdrogen en het badje weer leeggooien, om te voorkomen dat er ongelukken zouden gebeuren. Idioot als ik eraan terugdenk”, zegt ze lachend.

Ook haar volgers online vragen zich regelmatig af hoe Manon het allemaal doet. Hoe het komt dat de kinderen goed slapen, welke maaltijden ze voor hen kookt, en welke voedingskussens ze gebruikte. Afgelopen maand lanceerde Manon een blog, the Nono Notes, waarop ze al die praktische tips en leuke anekdotes deelt.

Dat ze alle drie gezond ter wereld kwamen, maakt dat Manon en Jorn hun hectische leven goed kunnen relativeren. „Dat het met allemaal goed gaat, houdt ons op de been. Tijd voor mezelf komt later.” Dan, lachend: „Ik vind het al relaxed dat ik nog maar drie tot vier keer per dag een was hoef te draaien.”