Nieuws/Columns

Afwachten met Woods

De golfwereld smulde van de terugkeer van Tiger Woods. Tijdens zijn eerste acht holes bij de Hero World Challenge excelleerde hij als vanouds met vier birdies. Voor zijn volgelingen was hij op dat moment al weer op weg om het record van Jack Nicklaus - achttien majorzeges - te verbreken.

Sinds 2008 staat Tiger op veertien stuks en sindsdien groeiden de twijfels of hij Nicklaus überhaupt nog zou benaderen. Zelfs zijn trouwste aanhangers moesten de afgelopen jaren toezien hoe hun golfgod toch een ’normale’ sterveling bleek te zijn. Met name blessures aan zijn linkerknie en rug waren er debet aan dat hij in twee decennia tijd bijna drie jaar geen competitief golf speelde. En zeker de laatste maanden rees de vraag of Woods ooit nog zou terugkeren.

Totdat hij vorige week dus na 466 dagen in zijn eigen toernooi zijn rentree maakte met een flitsende start. Niet alleen door die eerste acht holes werd de mondiale golfwereld verblind, maar vooral ook door de uitschieter op zaterdag die hij in zeven slagen onder par speelde. Dat hij afgezien van die dag op donderdag, vrijdag en zondag in het tweede deel van zijn rondes grossierde in afzwaaiers werd even vergeten.

Opvallend was dat Woods evenveel birdies en eagles (24) maakte als winnaar Hideki Matsuyama. De 40-jarige Tiger produceerde echter ook een zorgwekkend aantal van zes dubbele - en acht enkele bogeys. En in een veld van zeventien spelers eindigde Woods met -4 als vijftiende, op veertien slagen (-18) van de Japanse laureaat.

Er is geen twijfel dat de terugkeer van Woods een zegen is voor de golfsport. Elke slag is het bekijken waard. Hij is één van de grootste atleten ooit, met buitenaardse prestaties. Dat is ook de reden dat bijna alles wat hij doet met applaus wordt ontvangen.

Hij moet nog wennen aan vier rondes golf, om weer zijn ritme te vinden, is een veelgemaakte opmerking. Reken maar dat Woods in de aanloop voldoende uren op de baan heeft gestaan om ritme te krijgen. Dat iemand die 13 jaar lang de beste golfer ter wereld is geweest, moet wennen aan competitief golf, is daarom ook flauwekul.

De grote vraag is of zijn lichaam in staat is om regelmatig vier rondes golf te spelen. Is die rug, waar hij drie keer aan werd geopereerd, sterk genoeg om de inspanningen te dragen die Woods vraagt? Zijn team van twintig artsen was er namelijk ook al in augustus 2014, toen Woods na zijn eerste rugoperatie ook klaar zou zijn voor een terugkeer, maar toen weer als een invalide op de golfbaan in elkaar stortte.

Het is in 2017 afwachten of het golffenomeen daadwerkelijk topfit is en tevens in staat is om weer met de wereldtop te kunnen wedijveren.

Eén ding is wel zeker als Woods speelt. Er zullen altijd miljoenen mensen naar hem kijken.