Nieuws
1584303
Nieuws

All aboard!

Review: Ticket To Ride Europe (bordspel)

Het bordspel Ticket To Ride behoeft bijna geen uitleg. Het basisspel heeft inmiddels een vast plekje gevonden in de gemiddelde speelgoedwinkel. Het mag nog net niet zo bekend zijn als Monopoly, Catan of Risk, maar kan met de vele uitbreidingen inmiddels toch wel een kleine klassieker genoemd worden. Er is zelfs een Märklin-variant van het bekende Duitse modelspoormerk. Wij speelden de geheel op zichzelf staande Europa editie.

Wat is het?

In Ticket To Ride Europe draait het om spoorwegen en treintjes. Gesitueerd in de hoogtijdagen van de stoomtrein – zo rond 1900 in de sferen van de fameuze Oriënt Express – bouwen jij en maximaal vier andere spelers (leeftijdsadvies: 8+) aan een spoorwegennet door geheel Europa. Dat heeft een competitief karakter, daar jij als eerste een route tussen twee steden moet claimen om punten binnen te harken. Laten we even stap voor stap de zetten doornemen.

Aan het begin van het spel trekt iedere speler vier bestemmingskaarten. Daarop staat welke route tussen twee Europese steden de speler moet aanleggen. Van de kaarten mag de speler er twee kiezen en twee wegleggen. Vervolgens krijgt iedere speler 45 treintjes in zijn of haar kleur, drie treinstations en 4 treinkaarten. De scorepion wordt op het startvlak op het scorespoor gelegd.

Dan begint het eigenlijke spel. Het ligt voor de hand om je te concentreren op het aanleggen van een spoorroute tussen de twee Europese steden die op één van je bestemmingskaarten staat, maar dat hoeft niet. Het staat je vrij om welke route dan ook aan te leggen. Je claimt een route door alle benodigde treinkaarten in de juiste kleur te spelen. Dat moet je in één keer doen. Je kunt dus niet een paar treintjes leggen op een route en pas een beurt later de route vervolmaken. Naast treinkaarten in wel 8 verschillende kleuren zijn er locomotieven, die als jokerkaarten dienen.

In iedere ronde mag elke speler twee treinkaarten van de open stapel pakken, of één uit de gedekte stapel. Of de speler claimt een route. Ook is het een optie een extra bestemmingskaart te trekken. Tot slot is het mogelijk een treinstation te bouwen. Hart van het spel is echter om routes te claimen. Dan worden de punten direct gespeeld en de scorepion vooruit geplaatst. Zodra één van de spelers nog slechts twee ongeplaatste treintjes heeft, begint voor iedereen de laatste ronde, waarna de uiteindelijke puntentelling begint.

Is het wat?

Het spel klinkt oersimpel en dat is het ook. Deze Europa editie voegt drie nieuwe elementen toe aan het basisspel: veerboten, tunnels en treinstations. Voor sommige routes moet een speler de veerboot nemen of een tunnel graven. De veerboot is redelijk simpel. Op de route staat minimaal één locomotief die je moet spelen en verder treinkaartjes in één kleur naar keuze. Bij het leggen van een tunnel komt iets meer om de hoek kijken. Je legt de benodigde treinkaarten in één kleur naar keuze af, maar moet vervolgens drie kaarten uit de gedekte stapel trekken. Zit hier één of meer kaarten van jouw kleur tussen, dan moet je uit je eigen hand evenzoveel treinkaarten neerleggen. Een locomotief geldt in dat geval ook als een kleur van jouw keuze. In het slechtste geval moet je dus drie extra kaarten neerleggen. Een risico dus. Het treinstation, ten slotte, geeft je de kans om een route die al geclaimd is door een andere medespeler te “lenen” zodat jij toch gebruik kunt maken van de stad in kwestie.

Zodra de eindtelling begint, laat iedere speler ook zien of hij of zij de routes van de bestemmingskaarten gehaald heeft. Is dat het geval, dan ontvang je de punten die op het kaartje staan aangeven. Is het je echter niet gelukt? Dan worden de genoemde punten van je score afgetrokken. Het blijft dus van belang om te pogen de routes van de bestemmingskaarten te vervolmaken.

Plus- en minpunten

+ De Europa editie is geheel losstaand en geen uitbreiding. Je hebt niet het basisspel nodig.

+ Oerdegelijk en simpel spelconcept.

+ Prettige balans tussen geluk en tactiek.

+/- Spelmateriaal is functioneel, had wellicht iets mooier gekund.

Conclusie

Ticket To Ride kent inmiddels een beproefd receptuur en dat smaakt met deze losstaande Europa editie niet anders. De basis staat als een huis en de nieuwe elementen zorgen voor verdieping en uitdaging. Een gemiddeld potje duurt ongeveer een uurtje. Wellicht iets langer bij beginners of allerjongsten in de groep. Daarmee overschrijdt Ticket To Ride Europe net de grens om een vlot bordspel genoemd te worden. Dat is niet erg, maar je zult niet snel “nog een potje” uitroepen nadat de eindtelling heeft plaatsgevonden. Het is een klassiek avondvullend bordspel. Zet de kaasjes, knabbels en drankjes maar klaar. All aboard!