Nieuws/Vrouw

Saskia werd als kind geestelijk mishandeld: ’Ik was dik en dom’

Door Daphne van Rossum

Het verhaal van de dertien mishandelde Turpin-kinderen in Amerika doet de vraag rijzen waarom er nooit een buurman of buurvrouw aangifte heeft gedaan bij de politie. We spraken de 53-jarige Saskia, die het boek Ondankbaar Loeder schreef. Als ‘ongepland nakomertje’ kon Saskia ook niet rekenen op de steun en liefde van haar moeder.

Saskia vertelt: “Ik kreeg altijd te horen dat ik een ondankbaar loeder was. Mijn moeder zei dat ik dom was en dik. Dat ik er niet uitzag. Dat ik loog en dat ik een fantast was. Ze maakte nare grappen over me tegen de vrienden van mijn broers.

Ik herinner me vooral geestelijke mishandeling, niet zozeer fysieke mishandeling, maar misschien heb ik dat verdrongen, want mijn neef zei wel dat ze heel harde handen had.”

Saskia voelde zich eenzaam in haar jeugd. ’’Ik had het gevoel dat niemand in mijn omgeving me begreep. Je hebt een stempel dat je ‘raar’ bent. Het was heel onveilig om zo op te groeien en in die sfeer kon het ook gebeuren dat ik misbruikt ben door mijn broer en de man van een vriendenstel van mijn ouders.

De vriend van mijn ouders kon zijn handen niet van mij afhouden. Zijn vrouw liet het oogluikend toe. Ik lag tussen ze in in bed. Hij ging zijn gang en zij sliep, of deed net alsof ze sliep. Die mensen vingen mij op en ik vond het aanvankelijk fijn om daar te zijn. Daarom kon het misbruik doorgaan, ik was bang dat ik daar anders niet meer mocht komen.”

Lees het hele verhaal van Saskia op VROUW: ’Ik was zo’n ‘raar’ kind, maar niemand in mijn omgeving pakte de signalen.’