Nieuws/Binnenland

Ontspannen houding verdwijnt tijdens strafproces

Holleeder ineens nerveus: kuchen, schrapen en moeite met verklaringen

Door Saskia Belleman

Rechtbanktekening van Willem Holleeder (in het groen).

Rechtbanktekening van Willem Holleeder (in het groen).

ANP

AMSTERDAM - Hij meende het allemaal niet zo. Hij zei maar wat. Als hij boos is, dreigt hij wel eens. Maar Astrid provoceerde hem. Dat zei Willem Holleeder vandaag tijdens de vijfde dag van zijn strafproces, nadat hij door de rechtbank werd geconfronteerd met uitspraken die de zussen Astrid en Sonja heimelijk opnamen. Hij wilde alleen maar uitvogelen wat zijn zussen tegen hem zeiden. „Ze speelden een spelletje.”

Rechtbanktekening van Willem Holleeder (in het groen).

Rechtbanktekening van Willem Holleeder (in het groen).

ANP

„Ik had het niet moeten doen, maar zij zijn ook niet correct tegen mij geweest”, aldus Holleeder. Voor eenieder in de zaal was het wel duidelijk dat hij er niet helemaal in slaagde om al zijn geregistreerde dreigementen van een logische verklaring te voorzien. Het nerveuze kuchen en schrapen van zijn keel was in de middaguren toen hij erover aan de tand werd gevoeld heviger dan ’s morgens, toen hij bijna ontspannen grappen maakte met voorzitter Frank Wieland.

Het belooft nog wat voor volgende week donderdag als het Openbaar Ministerie een deel van de opnamen gaat afspelen om hem nader aan de tand te voelen. Dan moet ook blijken of de schriftelijke weergave in het dossier, zoals Holleeder beweert, niet klopt.

’Smerige streek’

’s Morgens vertelde Holleeder dat hij „totaal verbijsterd” was toen hij hoorde dat zijn zussen Astrid en Sonja met justitie spraken. „Omdat het je familie is. Ik heb altijd alles voor ze gedaan. En dan wordt je zo’n smerige streek geleverd. Het was een donderslag bij heldere hemel. Onbegrijpelijk. Het ergste dat ik ooit heb meegemaakt.”

Ook zijn ex-vriendin Sandra is door de twee zussen tegen hem opgestookt, vertelde Holleeder aan de rechtbank. Zo zou Astrid tegen Sandra hebben gezegd waar een ander vriendinnetje van hem woonde. Vond ze niet leuk. Een paar dagen later stond er ’slet’ op de brievenbus, en een week later lag er stront in. Holleeder ontkende dat hij tijdens een ruzie over haar zoon tegen Sandra zou hebben gezegd: „ Anders gaat hij liggen, zoals ik zijn vader heb laten liggen.” Hij heeft Sam Klepper niet vermoord, en ook ontkende hij vandaag weer de moord op zijn zwager Cor van Hout, waarvan de zussen hem ook beschuldigen. Ex Sandra verklaarde dat ze hem na die liquidatie eten bracht en dat Holleeder toen zou hebben gezegd: „Weet je wel hoe lang dit heeft geduurd?” Holleeder: „Dat is een smerige leugen.”

’Hoop dat geld Astrid gelukkig maakt’

Holleeder gebruikte de vijfde dag van zijn proces om opnieuw de frontale aanval te openen op zus Astrid. Het ging haar alleen om aandacht en om geld, zei hij. Daarom adviseerde ze hem om zijn contante geld bij haar in bewaring te geven. Daarom regelde zij met Peter R. de Vries afspraken over de film die over de ontvoering zou worden gemaakt. Daarom bemoeide ze zich met de afwikkeling van de criminele erfenis van haar zwager Cor van Hout. En daarom schreef ze het boek Judas, dat een bestseller werd. Zegt Holleeder.

In Judas beschrijft Astrid hoe Holleeder binnen de familie een schrikbewind voerde. Maar volgens Holleeder zelf was zij totaal niet bang voor hem. „Ze ging bij allerlei mensen langs om ze te waarschuwen dat ik van plan was om ze te vermoorden. Ze kon niet weten of die mensen dat aan mij zouden vertellen. Als je dat risico neemt, dan ben je dus niet bang. Nu heeft ze geld. Ik hoop dat ze er gelukkig mee is.” Voorzitter Wieland: „Dat kunnen we haar binnenkort vragen.”

Peter R. de Vries

Ook misdaadverslaggever Peter R. de Vries moest het ontgelden. „Hij en Astrid halen me nou al drie jaar door het slijk en manipuleren de media. Eerst is hij groot geworden met dat boek over de ontvoering van Heineken, en nou ben ik weer de lul. Ik snap Peter niet meer.”

Op zijn beurt goot Holleeder ook een bak modder uit over de misdaadverslaggever, door te suggereren dat die een koffer met een deel van het losgeld meesmokkelde toen hij na afloop van de ontvoering meevloog in het toestel dat Holleeder en Van Hout naar Sint Maarten zou brengen. „Die hebben we aan een touwtje”, zou Van Hout tegen Holleeder hebben gezegd.

De Vries reageerde onmiddellijk en verwees de bewering van Holleeder naar het rijk der fabelen. „Wat een giller”, reageerde hij op de site van RTL Boulevard. „Na mijn aangifte van mishandeling kondigde hij bij Astrid al aan dat hij met dit soort verhalen zou komen.”

’Iedereen schreeuwde’

Holleeder kreeg de lachers op de publieke tribune op zijn hand door weer uit te leggen waarom hij met meerdere piepers en telefoons op zak liep. Dat was om te voorkomen dat de ene vriendin hem belde als hij net bij de andere was. Hij schat dat hij naast de piepers, vijf telefoons had. „En vijf vriendinnen?”, informeerde rechtbankvoorzitter Wieland.

Holleeder had ook een verklaring voor zijn geschreeuw op de heimelijk door zijn zussen gemaakte opnamen. Ze lokten hem uit. Hij voelde aan dat er iets mis was, werd boos, en schreeuwde dan. „Maar mijn zussen schreeuwden ook. Zo zijn de vogeltjes gebekt.”

„Ik heb één fout gemaakt”, zei Holleeder over zijn zussen. „Ik heb steeds gezegd, Neus, niet paranoia worden. Het is je familie.” Bij anderen zou hij al veel eerder nattigheid hebben gevoeld, bedoelde hij daarmee.

Heeft Holleeder naderhand wel eens nagedacht over de vraag of zijn familie wel zo hecht was al hij altijd heeft gedacht? Voorzitter Wieland: „Er zijn mannen die hun vrouw dagelijks slaan, en toch verbaasd zijn als ze op een dag wegloopt.” Holleeder: „Ik heb dat absoluut niet verkeerd gezien.”

Lees meer over

rechtbankverslaggeefster

SaskiaBelleman