Nieuws/Binnenland
1680716632
Binnenland

Faroramp achtervolgt slachtoffers en nabestaanden

’Martinair-piloten hadden nooit mogen landen’

DEN HAAG - De Faroramp blijft slachtoffers en nabestaanden 27 jaar na dato achtervolgen. Maandag eiste hun advocaat in de rechtbank Den Haag dat drie buitenlandse deskundigen onder ede gehoord kunnen worden.

„Zij hebben een rapport geschreven dat van geen kanten deugt. Deze twee Fransen en een Duitser houden de Martinair-piloten onterecht de hand boven het hoofd. Dat willen we voor de rechter aanvechten”, zegt vliegexpert Harry Horlings. Hij staat vele slachtoffers en nabestaanden van de crash ’technisch’ bij in overleg met hun advocaten.

„Deze mensen, die of zelf ernstig gewond raakten of hun dierbaren verloren, willen maar één ding: de hele waarheid. Nu kunnen ze de veroorzaakte ellende nog altijd niet afsluiten”, aldus Horlings.

Volgens hem was de ramp met de DC-10 van Martinair op 21 december 1992, tijdens de landing op het Zuid-Portugese vliegveld van Faro in noodweer, te wijten aan een opeenstapeling van fouten door de piloten. „En niet door een plotselinge windschering, een harde zijwaartse valwind vlak bij de grond.”

Landing

Het toestel met Nederlandse vakantiegangers had volgens Horlings in die omstandigheden nooit mogen landen in Faro. „De baan was ondergelopen door hevige regenbuien, de harde wind kwam uit de verkeerde hoek en de piloten stuurden de DC-10 niet stabiel voor de landingsbaan.”

Ze hadden volgens hem moeten uitwijken naar Lissabon of eerder tijdens de landing moeten besluiten tot een doorstart. Dat laatste gebeurde uiteindelijk te laat, waardoor het vliegtuig naast de baan terecht kwam, brak en in brand vloog. „Ook werden de gashendels te vroeg dichtgedraaid”, meent Horlings.

In de rechtszaak beschuldigen hij en advocaat Veeru Mewa de toenmalige Raad voor de Luchtvaart, de voorganger van de Onderzoeksraad voor Veiligheid, ervan bewust te hebben gelogen over de ware toedracht om Martinair uit de wind te houden.

Risico’s

„Daarom klagen we de Nederlandse Staat bij de Haagse rechter aan. Ook vragen we de rechtbank Amsterdam om schadevergoeding van Martinair vanwege nalatigheid en medeschuld van haar vliegers. De captain nam willens en wetens te grote risico’s, mogelijk door tijdsdruk. Daar zijn we in hoger beroep gegaan, nadat een vonnis negatief voor ons uitpakte.”

De Staat is het niet eens met de eisen. Die vindt dat de Raad voor de Luchtvaart destijds juist heeft geoordeeld. Martinair heeft zelf altijd gezegd dat het ’windshear’ was die het toestel vlak boven de grond deed verongelukken en dat de piloten dus geen blaam treft.

Partijdigheid

Op 8 januari bepaalt de rechtbank Den Haag of de drie deskundigen opgeroepen mogen worden. „We willen hen het vuur aan de schenen leggen over hun dubieuze bevindingen, die niet objectief zijn en partijdigheid uitstralen. Daar laten we met de zwarte dozen als hard bewijs weinig van heel”, belooft Horlings.

Hij zegt namens de eisers bang te zijn voor ’misleiding’, het achterhouden van cruciale informatie en wellicht een doofpotaffaire. De juridische nasleep loopt al zeven jaar. De Faroramp kostte 56 inzittenden het leven, er waren ruim honderd zwaargewonden. „Er is steeds sprake van minachting voor het verdriet. Dat is onacceptabel”, vindt Horlings, een oud testpiloot en ingenieur.