Nieuws/Binnenland
1684955
Binnenland

Hulpactie liep volledig uit de klauwtjes

Jente (9) vangt 34 gedumpte konijnen op in garage

Gezellig met wat konijnen op de bank. Jente voert ze, maakt af en toe hokken schoon en helpt bij het knippen van hun nagels.

Gezellig met wat konijnen op de bank. Jente voert ze, maakt af en toe hokken schoon en helpt bij het knippen van hun nagels.

De Lutte - Een handje helpen in tijden van nood was de intentie. Het cavia- en konijnenasiel in de buurt ging dicht en de dieren moesten ergens heen. Jente (9) mocht ze van haar moeder Maaike uit het Overijsselse De Lutte wel even opvangen. Maar die hulpactie liep volledig uit de konijnenklauwtjes...

Gezellig met wat konijnen op de bank. Jente voert ze, maakt af en toe hokken schoon en helpt bij het knippen van hun nagels.

Gezellig met wat konijnen op de bank. Jente voert ze, maakt af en toe hokken schoon en helpt bij het knippen van hun nagels.

Inmiddels huppelen er maar liefst 34 pluizige exemplaren rond in de autogarage. „Maar daar kunnen er nog wel wat bij. Misschien een stuk of vijftig, dat moet wel passen”, schat Maaike in.

Donaties

De passie voor deze kleine huisdieren neemt inmiddels zulke grote vormen aan dat moeder en dochter officieel een eigen opvangcentrum starten. „Maar zover is het nog niet, eerst hopen we op genoeg donaties om de ’afdankertjes’ een fijn thuis te bieden.”

Dochterlief steunt haar moeder waar ze kan, bijvoorbeeld door het verkopen van vrolijke kinderboeken over haar lievelingsdieren.

„Daarnaast hebben we veertig boekjes gekregen via Stichting Konijnenbelangen”, verklaart Maaike. „Die mogen we zelf doorverkopen en de opbrengst is voor ons eigen goede doel in oprichting. Dat betekent een fantastische start voor onze konijnenopvang, want alle beetjes helpen.” De helft van die boekjes zijn intussen al in andere handen overgegaan.

Impulsaankoop

Maaike weet intussen hoe groot de behoefte is aan een konijnenopvang. „De eigenaren van het asiel in de buurt gingen met pensioen en sindsdien is er in deze omgeving eigenlijk geen goede opvanglocatie”, zegt ze. „Deze beestjes zijn vaak een impulsaankoop. ’Ze zijn zo schattig’, hoor je dan als reden. Maar zodra ze groter zijn, beginnen mensen te zeuren over stank en andere dingen. Tja, dat wist je toch ook meteen al, denk ik dan. Helaas is dat blijkbaar niet het geval en krijgt men wel eens spijt. Ze worden dan in de natuur losgelaten of naar een asiel gebracht.”

Grote hulp

Hoe de jeugdige dierenvriend haar moeder bijstaat in het verzorgen van de konijntjes? „Ik voer ze elke ochtend en maak af en toe de hokken schoon. Ook help ik met het knippen van hun nagels”, zegt Jente opgewekt. „Ze doet eigenlijk alles wat ik ook doe; ik heb er een heel grote hulp aan”, valt Maaike haar bij. En lachend: „Ze wil niets liever dan later mij opvolgen en voor de konijnen gaan zorgen.”