Nieuws/Binnenland

’De Neus’ doorgezaagd over verklaringen

’Als mijn ouders geld hadden gehad, dan was ik niet in misdaad gegaan’

Door Saskia Belleman

ANP

Amsterdam - UPDATE 13:54 uur -Hij is een jongen van de straat. Uit de Jordaan. Zo praat hij nou eenmaal. In de loop van de ochtend klonk Willem Holleeder steeds vermoeider. Ja, hij scheldt, hij schreeuwt en hij dreigt. Zo is hij nou eenmaal. Maar hij bedoelt het allemaal niet zoals het klinkt.

ANP

LIVE – Verslaggever Saskia Belleman is bij de rechtszaak aanwezig. Haar tweets lees je onder aan dit artikel

Tijdens de achtste dag van zijn strafproces kreeg het Openbaar Ministerie de kans om Holleeder te confronteren met zijn eigen verklaringen, en met een deel van de opnamen die zijn zussen maakten van gesprekken die ze met hem hadden. Gesprekken die het OM volgens Holleeder helemaal verkeerd interpreteert omdat de officieren van justitie nou eenmaal in een andere wereld zijn opgegroeid. „Ik ben…..” OvJ Sabina Tammes cynisch: „…..een jongen uit de Jordaan, geloof ik?”

Verraaiersdingetje

Eén van de opgenomen gesprekken is met Sonja, die net terug is uit de Verenigde Staten waar ze tegen het advies van haar broer in naartoe ging. „Nog één keer zo’n verraaiersdingetje. Eén keer. Geloof me nou, dat wil je niet. Dat wil je echt niet.” Hij fluistert iets, heeft het over een „rode kaart” en een „officiële waarschuwing.”

Volkomen verklaarbaar, vond Holleeder. Sonja wilde tegen de afspraken met haar overleden man in, de andere twee ontvoerders van Heineken, Boellaard en Meijer, geen geld geven. „Ik waarschuwde haar om ze niet te provoceren. En wat doet ze? Zet ze een foto met Anthony Hopkins op Facebook!”

Doorn in het oog

De film die werd gemaakt over de ontvoering van Heineken, gebaseerd op het boek van Peter R. de Vries, was hem hoe dan ook een doorn in het oog. Holleeder reed op zijn scooter naar het huis van De Vries, en bedreigde hem in de deuropening. De Vries deed aangifte. Holleeder liep nog in een proeftijd van een vorige veroordeling, en vreesde alsnog drie jaar gevangenisstraf te moeten uitzitten. Tegen zus Astrid klaagt hij zijn nood. Eerst moedeloos, maar allengs bozer.

„Een kankerstreek is het. Die vieze hond. Hij kan toch gewoon zijn mond houden? Hangt er drie jaar boven mijn hoofd omdat die vieze hond aangifte moet doen. Betere reclame voor die film is er niet, hè? Kan je mee aankomen in Amerika.”

OvJ Stempher: „Het valt me op dat het steeds de schuld van iemand anders is. Ik hoor u geen moment zeggen: ’Ik had niet naar De Vries moeten gaan.’ U bent de enige die niets fout heeft gedaan? Dat snap ik niet.”

Holleeder: „Ik word er weer emotioneel van. Ik werd er door mijn eigen zus en Peter R. de Vries ingeluisd. Hij verstuurde een tweet (over de bedreiging – SB). De hele dag stond de telefoon roodgloeiend met media. Voor mij was het de volgende dag al over. Ik was gewoon boos. Waarom belde hij de volgende dag niet effe gewoon?”

Smerige spel

Op zijn beurt snapte Holleeder niet waarom de OvJ niet doorhad hoe zijn zus „dit smerige spel speelt. Met iemand die ik al dertig jaar ken. Of vindt u het normaal dat ze zomaar een film over je maken? Ik kwam bij De Vries aan de deur als vriend. En ik mag als vriend toch iets over die film zeggen?”

„Ik dreig niet, ik doen”, schreeuwde Holleeder tegen De Vries. Holleeder vandaag: „Ik deed toch niks? Ik sta hier toch niet terecht voor mishandeling? Ik had hem gewoon in elkaar moeten trappen.”

Eerder op de ochtend legde Holleeder uit hoe hij in de misdaad terechtkwam. Ondanks zijn eerdere beweringen dat geld niet belangrijk voor hem was, was geld wel degelijk de drijfveer. Zijn eerste baantje was in een modezaak. Daarna werkte hij als stucadoor en als koppelbaas. Totdat hij besloot dat „geld verdienen” sneller kon. He begon met het „zetten van twee overvallen”, gevolgd door de ontvoering van biermagnaat Heineken. „Het gaat om het geld, hè?”, aldus Holleeder, die het deed klinken alsof hij eigenlijk geen keus had.

De OvJ: „U verdiende toch geld met uw baantjes?”

Holleeder: „Weet u wat je verdient in een modezaak? Dat was niet genoeg. Niet voor mij. Ik heb een andere jeugd gehad dan u. Ik moest naar school met natte voeten vanwege de gaten in m’n schoenen. Als mijn ouders geld hadden gehad, dan had ik op een normale manier een bedrijf kunnen beginnen.”

Voor zichzelf was hij niet zo veeleisend, beweerde Holleeder. „Voor mezelf ben ik niet zo duur. Ik gaf alles weg. Aan familie, hè? Wat ze nodig hadden, dat kregen ze. Een auto, een verbouwing. Ik betaalde. Ja, en aan vriendinnen. De ene kostte meer dan de ander. En ik houd van lekker eten, ja.” Geëmotioneerd: „Daarom ben ik tot op de dag van vandaag zo emotioneel over wat me is overkomen met mijn familie. De valse verklaringen. Dat ze me erin luizen voor geld.”

Na de ontvoering stopte hij met misdaad, beweert Holleeder. Omdat hij genoeg startkapitaal had om te investeren.

Het Openbaar Ministerie vervolgt Holleeder (59) voor zijn vermeende betrokkenheid bij een reeks afrekeningen, waaronder de liquidaties van mede-Heineken-ontvoerder Cor van Hout en vastgoedmagnaat Willem Endstra. Vorig jaar kwam daar de beschuldiging bij van het beramen van de moord op zijn zussen Astrid en Sonja en misdaadverslaggever Peter R. de Vries bij. Zijn zussen hebben belastend verklaard over Holleeder.

rechtbankverslaggeefster

SaskiaBelleman