Nieuws/Buitenland
1744107372
Buitenland

Katherine Johnson (101), brein achter maanreizen, overleden

Katherine Johnson was in 2017 nog aanwezig bij uitreiking van de Oscars.

Katherine Johnson was in 2017 nog aanwezig bij uitreiking van de Oscars.

HOUSTON - De Amerikaanse Katherine Johnson, die achter de schermen een belangrijke rol speelde in de Amerikaanse ruimtevaart, is op 101-jarige leeftijd overleden. De wiskundige Johnson berekende de juiste momenten om te lanceren en de juiste routes naar bestemmingen. Zo bepaalde zij de baan van Neil Armstrong en Buzz Aldrin naar de maan in 1969. „Ze was een Amerikaanse held en haar pioniersgeest zal nooit worden vergeten”, liet bestuurder Jim Bridenstine van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA weten.

Katherine Johnson was in 2017 nog aanwezig bij uitreiking van de Oscars.

Katherine Johnson was in 2017 nog aanwezig bij uitreiking van de Oscars.

Toen John Glenn in 1962 als eerste Amerikaan in een baan rond de aarde moest komen, wilde hij pas vertrekken nadat Johnson de geplande route had nagerekend met een pen en een rekenmachine. Hij had meer vertrouwen in haar dan in de computers van de NASA. Volgens Johnson zei Glenn toen: „Als zij zegt dat het in orde is, ben ik klaar om te gaan.” Toen de vlucht van Apollo 13 in 1970 op een ramp dreigde uit te lopen, hielp zij de bemanning om veilig terug te keren naar de aarde. Ze legde ook de basis voor het spaceshuttleprogramma en dacht mee over reizen naar Mars.

Johnson ontving de twee hoogste Amerikaanse onderscheidingen, de Presidential Medal of Freedom (2015) en de Congressional Gold Medal (2019). De film Hidden Figures uit 2016 gaat over Johnson en haar collega’s. De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA vernoemde vorig jaar een belangrijk controlegebouw naar Johnson.

Johnson werd in augustus 1918 geboren in een dorp in West Virginia. Al vroeg bleek dat zij aanleg had voor wiskunde. Op 10-jarige leeftijd ging ze naar de middelbare school, op 14-jarige leeftijd haalde ze daar haar diploma en toen ze 18 was, studeerde ze summa cum laude af aan de universiteit. In 1953 kreeg Johnson een baan bij de voorloper van de NASA. Ze moest data analyseren, haar baan werd ’computer’ genoemd. Toen de Amerikanen vijf jaar later de NASA oprichtten en besloten flink te investeren in de ruimtewedloop, ging Johnson daar ook aan de slag.

Als zwarte vrouw in het diepe zuiden van de Verenigde Staten moest Johnson veel vooroordelen overwinnen. Zelf dacht ze daar niet bij na. „Ik had er geen tijd voor. Mijn vader leerde ons: je bent net zo goed als iedereen, maar niet beter. Ik heb me nooit minderwaardig gevoeld. Ik ben net zo goed als iedereen, maar niet beter”, zei ze in 2008.