Nieuws

Column: Zzp Zwanger Zonder Principes

Door Jerry Helmers

Jur Engelchor Fotografie

Diverse media kopten vorige week dat er goed nieuws was voor zzp’ende vrouwen die tussen mei 2005 en juni 2008 zijn bevallen van een kind. Ze blijken (alsnog) recht te hebben op een zwangerschapsuitkering. Met terugwerkende kracht ontvangen de dames €5600!

Jur Engelchor Fotografie

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen. Deze zzp’ende vrouwen zijn niet veel meer dan ordinair graaiende huisvrouwen. Vre-se-lijk! Hoe durven deze dames het in hun hoofd te halen om €5600 te claimen omdat ze in die jaren ooit bewust kozen voor een zwangerschap en het krijgen van een kind? Dat FNV (Federatie Nooit Vooruit) achter deze jarenlange juridische strijd zit, is uiteraard geen verrassing. Volstrekt visieloos laat de vakbond de belastingbetaler opdraaien voor de opspelende hormonen van jonge moeders-in-spé. Goed, wettelijk hadden ze dat recht. Bovendien bleek dat het door de overheid mogelijkerwijze niet uitbetalen van de genoemde zwangerschapsuitkering in strijd was met het VN-vrouwenverdrag.

Echter, hier is natuurlijk wel sprake van stuitend selectief feminisme.

Werknemer?

Ten eerste roepen zzp’ers al jaren in koor (ook de vrouwen) dat ze onder geen beding vergeleken willen worden met werknemers. Nu de dames €5600 kunnen cashen, zien we ze ineens niet op de barricaden. Voor €5600 stappen ze af van hun geloof terwijl ieder verstandig mens toch weet dat je voor een zwangerschap bewust kiest. Je kunt daar als ondernemer (want, dat zijn ze!) op anticiperen en geld voor opzij leggen, zodat je ‘overleeft’ in de periode voor en direct na je zwangerschap. Ja. Werknemers hebben recht op zwangerschapsverlof. Ondernemers niet. Die regelen het zelf. Althans, zo zou het moeten zijn. Dat het VN-Vrouwenverdrag daar anders over denkt, snap ik. Maar je moet die regeltjes wel op basis van fatsoenlijke morele principes ernstig bekritiseren.

Gelijke behandeling?

Maar dan is er nog iets. De dames roepen ook al jaren onverminderd dat ze gelijk behandeld willen worden ten opzichte van mannen. De discussie is met name in het afgelopen jaar veel sterker geworden. Het zal u niet ontgaan zijn. Prima zaak! Mannen en vrouwen zijn gelijk. Maar ook hier overheerst nu oorverdovende stilte bij deze visieloze dames. 5600 euro is nl. een best lekker bedrag om zomaar even bijgeschreven te zien. Laten we het vooral even niet hebben over onze verantwoordelijkheid als ZZP’er. Ik hoor de meisjes het denken.

Keukentafel

Begrijp me niet verkeerd: als je een kinderwens hebt, dan is dat prima. Ik gun iedereen het meest ultieme geluk. Maar nogmaals: als je ondernemer bent, dan regel je je eigen zwangerschapsverlof. En, je regelt wat voor gederfde omzet. Dat je je kerel aan de keukentafel misschien nog moet overtuigen om daar ook aan mee te betalen, lijkt me binnen een relatie vrij normaal. Samen verantwoordelijkheid nemen. Maar niet je handje ophouden en je door de overheid laten sponsoren. Dat laten we aan werknemers over.

Uiteraard snap ik dat de laatste weken van je zwangerschap niet makkelijk zijn en dat zelfstandig ondernemen dan best lastig is. Dat geldt ook voor de weken erna. Niemand ontkent dat het krijgen van een kind een enorme impact heeft op je leven en op je fysiek. Vrij nemen is ook echt geen overbodige luxe. Maar waarom worden de lasten hiervan bij de belastingbetaler gelegd?

Schande dus, dat deze hypocrisie bij de dames met terugwerkende kracht door wet- en regelgeving wordt gehonoreerd. Hoogste tijd om daar een streep door te zetten. Zwangerschap is een keuze. Een kind krijgen ook. Eigen verantwoordelijkheid. De eerste Z van zzp staat voor zelfstandigheid.

Wat moeten die opgroeiende kinderen wel niet denken van hun graaiende moeders? Wel, ik kan het ze vertellen: jullie moeders waren tussen 2005 en 2008 zzp’ers. Zwanger Zonder Principes. Bah.