Nieuws/Binnenland
1792293
Binnenland

Echtpaar zou op erfenis hebben geaasd

Tien jaar cel voor doden bejaarde moeder Rietje

Hans W., de zoon van ’Rietje’.

Hans W., de zoon van ’Rietje’.

AMSTERDAM - Het echtpaar Hans W. en Suzanne H. is tot 10 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor het vermoorden van de bejaarde Maria Esselaar (Rietje), de 80-jarige moeder van W. uit Amsterdam. Ze werd omgebracht met een overdosis morfine. „Zolang wij niet bekennen, weten ze niet wie het gedaan heeft”, hoorde de politie later via afluisterapparatuur.

Hans W., de zoon van ’Rietje’.

Hans W., de zoon van ’Rietje’.

W. en H. hadden het vermoedelijk voorzien op de erfenis. Mevrouw Esselaar – Rietje in de volksmond - bezat via haar man vele huizen op en rond het pittoreske Kastanjeplein in Amsterdam-Oost. In 1958 begon haar man Edward Willms daar een loodgietersbedrijf. Hij bouwde een vastgoedportefeuille op, juist met de gedachte om zijn kinderen goed achter te laten.

Maar er ontstond na zijn dood ongeveer acht jaar geleden steeds meer verwijdering tussen de drie zoons. Hoewel een hele rits familieleden nog steeds rond het Kastanjeplein leefde, werd Esselaar afgezonderd door Hans W. en Suzanne H. De twee zetten zelfs een externe verzorger op de oude vrouw. De andere twee volwassen zoons claimden tijdens de slachtofferverklaringen hier niets aan te hebben kunnen veranderen. Zij wezen alleen maar naar instanties, die hadden moeten ingrijpen.

Wel doodslag, geen moord

De officier van justitie vroeg op 23 februari na de tweedaagse behandeling van de zaak om een gevangenisstraf van 16 jaar voor moord. De rechter achtte echter niet bewezen dat Hans W. en Suzanne H. met voorbedachten rade handelden en hield het op plegen van doodslag. „Het is een zwaar vergrijp”, zegt de rechter. „Mevrouw was voor zorg aan de verdachten toevertrouwd. Verdachten zijn geraffineerd te werk gegaan. Misschien niet met voorbedachten rade, maar wel planmatig. Zij hebben ook geprobeerd hun handelen te verhullen.”

Susanne H. en haar man Hans W. op archiefbeeld in de rechtbank van Amsterdam.

Susanne H. en haar man Hans W. op archiefbeeld in de rechtbank van Amsterdam.

Uit de rechtszaak op 23 februari kwam een beeld naar voren van een wellicht licht dementerende vrouw, die steeds meer in een isolement zat. Ze werd volgens de officier van justitie verwaarloosd en raakte vervuild. Op zondagochtend 12 juni 2016 werd zij dood aangetroffen. De schouwarts trof onder haar tong een morfineachtige tablet oxycodon aan, die normaliter als pijnstiller wordt gebruikt. De politie maakte echter nooit melding van deze vondst, maar ging vervolgens uit van een niet-natuurlijke dood.

Uit onderzoek bleek onder meer dat Suzanne H. 184 tabletten oxycodon bestelde. Volgens haar vanwege een dubbele breuk in haar schouder na een val van een kade in een boot. De apotheek had eigenhandig de kosten bij de ziektekostenverzekeraar opgegeven.

Geen erfenis meer

Er werd in de maanden daaropvolgend ook afluisterapparatuur in de Porsche Cayenne van Hans W. en Suzanne H. geplaatst. In oktober 2016 voerden zij een gesprek in hun auto waaruit duidelijk werd dat beiden betrokken waren bij de dood van hun (schoon)moeder. Hans W. zei dat de morfine nog niet gevonden was, terwijl alleen de politie beschikte over deze daderinformatie. „Zolang wij niet bekennen, weten ze niet wie het gedaan heeft”, klonken de woorden van Hans W. tegen zijn vrouw door de speakers van de rechtbank. De officier: „Ik stel vast dat ze met dit gesprek door de mand zijn gevallen, ze wanen zich onbespied en leggen met elkaar hun kaarten op tafel.”

Met de veroordeling voor moord op de erflater, zijn Hans W. en Suzanne H. overigens wettelijk geschrapt als erfgenamen. Zij zijn zoals dat in de wet staat ’onwaardig bevonden’ om te erven.