Nieuws/Binnenland

Oud-werknemers dienen klachten in bij Inspectie

Rel rond ambulance

Door Jan-Willem Navis & Olof van Joolen

De ’gewone’ ambulance (foto) verzorgt ritten in een eigen regio. Ambu-Trans verzorgt transport van mensen die ver van huis ziek zijn geworden of een ongeluk hebben gehad.

De ’gewone’ ambulance (foto) verzorgt ritten in een eigen regio. Ambu-Trans verzorgt transport van mensen die ver van huis ziek zijn geworden of een ongeluk hebben gehad.

foto ANP

Winterswijk - Oud-werknemers trekken aan de bel over wantoestanden bij de internationale ziekenvervoerder Ambu-Trans. Ze hebben klachten ingediend bij de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ). Volgens de chauffeurs en verpleegkundigen solt het bedrijf met de gezondheid van patiënten en dupeert hen financieel.

De ’gewone’ ambulance (foto) verzorgt ritten in een eigen regio. Ambu-Trans verzorgt transport van mensen die ver van huis ziek zijn geworden of een ongeluk hebben gehad.

De ’gewone’ ambulance (foto) verzorgt ritten in een eigen regio. Ambu-Trans verzorgt transport van mensen die ver van huis ziek zijn geworden of een ongeluk hebben gehad.

foto ANP

Ambu-Trans verzorgt transport van mensen die ver van huis ziek zijn geworden of een ongeluk hebben gehad. Dat gebeurt voor eigen rekening. Zorg- en reisverzekeraars vergoeden dit vaak niet of maar deels.

Met een gelikte internetsite die bovenaan verschijnt bij zoekmachines, wekt de Achterhoeker Gerrit Vrieze vertrouwen van aanstaande klanten. Dat beschaamt hij volgens vijf oud-medewerkers die De Telegraaf sprak op alle denkbare manieren. Ze waarschuwen dat er gevaarlijke situaties ontstaan door zijn werkwijze.

Planken

Zo zouden chauffeurs worden opgejaagd om in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk ritten af te leggen. „Voor een rit van Winterswijk naar het Turkse Alanya om iemand op te halen (3600 kilometer) rekent hij 2,5 tot drie dagen. Dan moet je planken en ligt de kans op ongelukken door vermoeidheid op de loer”, vertelt een ex-chauffeur.

In de wagens is de uitrusting volgens klagers ook niet op orde. Ze melden dat er zuurstofflessen rondslingeren wanneer patiënten worden vervoerd die aan de beademing liggen. „Je moet er niet aan denken wat er gebeurt als je een keer hard moet remmen”, zegt een andere oud-chauffeur.

Hij heeft geen medische achtergrond, net als veel collega’s. Toch rijden ze met heel zieke mensen. Wanneer zo iemand onderweg een hartstilstand krijgt, komt het voor dat er iemand naast de patiënt zit die niet eens een cursus reanimeren heeft gehad, waarschuwen ex-werknemers. Sommige chauffeurs maken er zelf een potje van. Zo zou een bestuurder roken terwijl er een patiënt in de wagen ligt.

Geld

„Gerrit geeft alleen maar om geld”, vertelt een ex-werknemer. „Daarom hanteert Ambu-Trans een variabele prijs. Wie veel geld heeft, betaalt meer. Gerrit checkt iedereen op internet.” Hij kijkt op Google Maps hoe iemand woont, vertellen twee oud-werknemers. „Is het een duur huis of ziet hij dat iemand een bedrijf heeft, dan gaat de prijs soms over de kop. Ik ben naar Sevilla gereden voor 13.000 euro. Dat kostte een week later 25.000 euro.”

Daarbij wordt volgens een van de bronnen ook nog rekening gehouden met de staat van de patiënt. „Als die er slecht aan toe is, kan de prijs ook omhoog. Dat is het ergste: zo maakt hij misbruik van mensen die al in een benarde situatie zitten.”

Zelfs na een faillissement dat veel stof deed opwaaien kon Ambu-Trans gewoon doorrijden. Dat is mogelijk doordat voor het internationaal patiëntenvervoer weinig regels bestaan. Ambu-Trans zegt een vergunning te hebben van het ministerie van Volksgezondheid. Maar dit werk is vergunningsvrij, klinkt op het departement. Vrieze hoefde alleen te melden dat hij dit werk ging doen.

Vrieze lijkt nu toch te ver te zijn gegaan. De IGJ laat weten meldingen te onderzoeken. Een ex- werknemer zegt dat het goed mogelijk is dat in dit onderzoek strafbare feiten aan het licht komen. Zo heeft deze krant meerdere documenten ingezien, waarin Vrieze zich uitgeeft voor arts, terwijl hij dat helemaal niet is.

Flauwekul

Gerrit Vrieze laat in een reactie weten dat de verhalen van de oud-medewerkers over de gevaarlijke arbeidsomstandigheden ’flauwekul’ zijn. Hij ontkent zich als arts uit te geven. „Er is een aantal mensen met wie wij een arbeidsgeschil hebben, en die mij zwart proberen te maken. Ons bedrijf verzorgt vaak vervoer dat andere ziekenvervoerders niet kunnen of willen doen of die verzekeraars niet vergoeden. Dat vergt een grote inzet van onze mensen. Uiteraard heeft veiligheid de allergrootste prioriteit.”

Dat de prijzen voor dezelfde rit duizenden euro’s kunnen verschillen, beaamt hij. „Daar komt marktwerking bij kijken. Vraag en aanbod. En het is afhankelijk van drukte en de toestand van de patiënt. Wij zijn vaak voordeliger dan ’grote’ bedrijven die contracten hebben met verzekeraars.”

Heeft u tips? Dan komen we graag met u in contact. Mail uw reactie naar onze verslaggever Jan-Willem Navis via jw.navis@telegraaf.nl