Nieuws/Binnenland

Dochter kwijt, wel dokken

Vader Jeroen moet alimentatie betalen voor ontvoerd kind

Door Jan-Willem Navis

Jeroen Bankert heeft wel een foto van zijn nu 18-jarige dochter, maar hij heeft haar sinds haar zesde niet meer in levenden lijve gezien.

Jeroen Bankert heeft wel een foto van zijn nu 18-jarige dochter, maar hij heeft haar sinds haar zesde niet meer in levenden lijve gezien.

Serge LIGTENBERG

Den Haag - Twaalf jaar geleden ontvoerde de verwarde vrouw van Jeroen Bankert hun 6-jarige dochter Nastasia naar haar familie in Oekraïne. Hij zag zijn kind sindsdien nooit meer. De Nederlandse overheid kan hem niet helpen zijn dochter terug te halen, maar legt wel loonbeslag als de moeder om alimentatie vraagt.

Jeroen Bankert heeft wel een foto van zijn nu 18-jarige dochter, maar hij heeft haar sinds haar zesde niet meer in levenden lijve gezien.

Jeroen Bankert heeft wel een foto van zijn nu 18-jarige dochter, maar hij heeft haar sinds haar zesde niet meer in levenden lijve gezien.

Serge LIGTENBERG

Bankert is niet zozeer boos op zijn ex, als wel op de Nederlandse overheid. „Het is zó krom: als ik mijn kind wil zien moet ik in Oekraïne naar de rechter, waar ik tegen een muur van corruptie aan loop. Maar de overheidsorganisatie Landelijk Bureau Inning Ouderbijdragen (LBIO) kan wel met alle Nederlandse dwangmiddelen eisen dat ik moet betalen, welk gek verzoek om geld er ook uit Oekraïne komt.”

Plekje geven

Het knaagt aan hem. „Mijn dochter heb ik nimmer meer gezien, voor mijn gevoel is ze dood. Maar omdat ik steeds brieven krijg dat ik moet betalen, kan ik de hele gebeurtenis geen plekje geven.”

De Hagenaar is niet de enige: vorig jaar werden ruim tweehonderd kinderen ontvoerd naar het buitenland. Slechts de helft komt terug, weet voorzitter Coskun Cöruz van het Centrum Kinderontvoering. „En de achterblijvende partners zitten dan vaak met de kwestie van het betalen van de kosten van levensonderhoud.”

Zo verdrietig als Bankerts verhaal ziet Cöruz het alleen ook niet vaak. Na de ontvoering krijgt Jeroen bij de Nederlandse rechter de door hem gewenste scheiding, plus de volledige voogdij over zijn ontvoerde dochter. Met het vonnis in de hand gaat hij naar de kantonrechter in Kiev, en daar krijgt hij een omgangsregeling.

De rechter in Kiev erkent dat Nastasia tegen de wil van vader is meegenomen naar Oekraïne, maar weigert om het kind bij moeder weg te halen en terug naar huis te brengen. Dat had Bankert gevraagd, met een beroep op het speciale Kinderontvoeringsverdrag. Het Oost-Europese land had dat toen vers ingevoerd. Alleen was dat net ná de ontvoering van Nastasia. En het verdrag kan niet met terugwerkende kracht worden uitgevoerd.

Moeder komt de omgangsregeling nooit na. Maar even later gaat deze vrouw, Alla, naar dezelfde rechtbank. Ze wil dat haar ex gaat betalen. De nieuwe rechters slaan alle bestaande vonnissen in de wind en spreken uit dat Bankert kinderalimentatie moet betalen. De vrouw was de afgelopen dagen niet bereikbaar voor een reactie.

Geworteld

Bankerts Nederlandse vonnis bleek ineens waardeloos. Dat komt omdat bij kinderontvoering met emigratie na korte tijd het recht gaat gelden van het land waar het kind woont. Dat is afgesproken in internationale verdragen, in het belang van het kind. Dat raakt namelijk ’geworteld’ in het nieuwe land, is de gedachte.

Vader Jeroen had een Oekraïense advocaat in de arm genomen, maar die kon weinig uithalen. Zoals Bankert al vreesde. „Dat land is door en door corrupt. Ik ben een keer met mijn ex naar het kadaster daar geweest, omdat er een fout stond in een akte. Ze legde de papieren bovenop de toonbank en zette daaronder twee flessen wodka neer, en binnen een paar minuten was het veranderd.”

Regeltjes

Nastasia mocht dan ontvoerd zijn, ze had volgens internationale verdragen wel recht op een bijdrage in haar levensonderhoud van haar vader. Dat moeder zich niet hield aan de door de Oekraïense rechter bevolen omgangsregeling, doet daar niets aan af. Bankert weigerde aanvankelijk te betalen, maar ontdekte toen dat Nederland zich wel netjes aan internationale regeltjes houdt.

Als de moeder daar om vraagt wordt in 2012 beslag gelegd op zijn loon. Dat gebeurt op basis van een Oekraïens vonnis, maar door het Nederlandse LBIO, dat kinderalimentatie int wanneer ouders niet betalen.

„Het is heel formalistisch en wrang, maar dat bureau doet gewoon wat vanuit het buitenland gevraagd wordt”, zegt Bankerts advocaat Bas Martens, die ook niets voor hem kan doen.

De betalingsplicht ging volgens het LBIO pas gelden nadat moeder Alla dit in 2012 aanvroeg bij de rechtbank. Maar twee weken geleden kreeg Bankert ineens een brief van deze instantie in de bus, met het verzoek om nog even 5000 euro extra over te maken. Het was namelijk gebleken dat er nog ’een achterstand’ in het systeem stond. „Ze willen nu dat ik betaal vanaf de dag dat ze is ontvoerd. Dus niet eens de dag van scheiding, maar van de ontvoering!”

Studiegeld

De inmiddels 18-jarige Nastasia vraagt haar vader via het LBIO ook nog eens 300 euro studiegeld per maand. Woordvoerster Renske Piet van het verantwoordelijke ministerie van Justitie en Veiligheid weigert op deze zaak in te gaan. Bankert moet naar de rechter in Oekraïne als hij het er niet mee eens is, zegt ze. Volgens Piet kan het LBIO juridische hulp bieden. „Nou, die heb ik gevraagd”, schampert Bankert. „Ze zeiden: betaal maar, want anders loop je het risico dat je nog veel meer geld kwijt bent.”

Anders dan via acceptgiro’s heeft hij de afgelopen jaren niets van zijn dochter vernomen. „Ik wil haar met alle liefde helpen om een goede opleiding te volgen, maar de manier waarop dit gebeurt is gekmakend.”

Tweede Kamer

Jeroen Bankert is vooral boos dat de Nederlandse overheid niets kan doen om hem te helpen, maar wel haar best doet als de ontvoerster geld eist. Zijn noodkreet krijgt bijval in de Tweede Kamer. Regeringspartij VVD wil dat verantwoordelijk minister Dekker (Justitie en Veiligheid) gaat uitzoeken of voorkomen kan worden dat ,,kinderontvoeringen ook nog eens gesubsidieerd worden met alimentatie”, zoals Kamerlid Van Oosten het noemt, ,,want de rekening gepresenteerd krijgen terwijl je je kind niet mag zien is onverteerbaar”.

SP-collega Van Nispen wil dat niet elke buitenlandse rechter in Nederland claims moet kunnen opleggen. ,,Ik vind dat LBIO niet zomaar als doorgeefluik mag fungeren van andere landen, als er sprake is van een onrechtmatige situatie. En bij kinderontvoering is dat duidelijk het geval.”

Ook CDA-parlementariër Van Toorenburg wil aan de ministers van Justitie en Veiligheid vragen of er meer ruimte moet komen voor het LBIO bij het beoordelen van onredelijke alimentatieverzoeken uit het buitenland. ,,Tegen buitenlandse rechters die het recht negeren is geen kruit gewassen. Dat is in deze zaak te zien: het recht pakt soms onbedoeld heel wreed uit.”

Lees meer over