Nieuws/Binnenland

” (...) de wereld is eigenlijk altijd slecht. Toen en nu”

Betty Knoop langs scholen VS met verhalen over oorlog

Betty Knoop met haar familie in Amerika.

Betty Knoop met haar familie in Amerika.

Telegraaf

New York - „De ene dag is het erger dan de andere dag maar de wereld is eigenlijk altijd slecht. Toen en nu”, zegt de inmiddels 87-jarige Betty Knoop die de Tweede Wereld-oorlog overleefde in concentratiekamp Bergen-Belsen en daarna niet wist hoe snel ze naar Amerika moest vertrekken waar de Amsterdamse inmiddels alweer 65 jaar woont.

Betty Knoop met haar familie in Amerika.

Betty Knoop met haar familie in Amerika.

Telegraaf

Een pessimist wil ze niet worden genoemd. „Sterker, ik ben eigenlijk altijd erg goed geluimd”, zegt Knoop die haar man in de VS ontmoette en er drie kinderen kreeg.

Ook nu er net een brand is geweest in haar huis in Armonk, een plaatsje op een uurtje rijden ten noorden van New York, blijft Knoop optimistisch en laat zich niet gauw uit het veld slaan. Ook al heeft ze met haar ervaringen als joodse in de Tweede Wereld-oorlog de meest verschrikkelijke dingen gezien en meegemaakt.

En dertien jaar geleden verloor ze haar man na een slepende ziekte. Ze had daarna nog een relatie met haar jeugdliefde, maar hij overleed zeer onverwachts aan kanker.

In het hotel waar ze tijdelijk moet verblijven door de brand vertelt ze honderduit haar indrukwekkende levensverhaal. „Wil jij geen lekker glaasje wijn jongen in plaats van een kopje thee?”, geeft ze de verslaggever tussendoor even mee.

Scholen

Knoop is gewend te vertellen over haar ervaringen in de Tweede Wereldoorlog. Ze wordt geregeld gevraagd door Amerikaanse scholen om dit te doen. Maar de afgelopen week kon dat niet omdat de brand in haar huis voor veel overlast zorgde en haar schema in de war gooide.

Emotioneel maakt het haar nog steeds als ze vertelt over haar moeder die zo verzwakt was na Bergen-Belsen dat ze een paar weken na de bevrijding alsnog overleed. „Ah mommy, ze woog niks meer en had geen haar meer op haar hoofd. Gewoon helemaal op want we kregen niks te eten. Elke avond vertelde ze mij en mijn broertje verhalen in het kamp wat we zouden doen als we bevrijd waren. Mooie kleren zouden we kopen bij Maison de Bonneterie in Amsterdam en ijsjes en chocolade eten.”

Hart in Amerika

Naar Bergen-Belsen is ze nooit meer teruggegaan. In Nederland komt ze nog wel af en toe om haar familie te bezoeken. Maar haar hart ligt tegenwoordig in Amerika, met om haar heen haar zonen, dochter en kleinkinderen die soms nog ademloos luisteren als oma Betty haar verhalen over de oorlog in Europa vertelt.

Bekijk meer van