Nieuws/Vrouw

Dagboek van een Minnares

Deel 131: 'Voorzichtig nam ik nóg een snuif’

Het was niet Mark die appte, maar mijn moeder. 'Lieverd, ik wil graag dat Frederique en jij binnenkort een keer samen komen eten. Er is iets dat ik moet bespreken over de erfenis.' Mijn moeder was modern genoeg voor WhatsApp, maar ze gebruikte dezelfde volzinnen als ze in een brief zou doen.

Toen we weer thuis waren, begon Leroy weer over samenwonen. Het benauwde me. Wilde ik dag en nacht bij hem zijn in deze onpersoonlijke designflat buiten de ring? Was ik daar al aan toe? Eigenlijk niet. Ik vond het ook niet eerlijk tegenover hem, ik was nog téveel met Mark bezig.

Te snel

En heel stiekem was er ook nog een stemmetje in mijn achterhoofd dat zei dat ik al mijn kansen op een toekomst met Mark zou vergooien als ik nu definitief voor een ander zou gaan. "Ik weet het nog niet", zei ik dus laf. "Het gaat een beetje te snel vind ik eigenlijk. We kennen elkaar nog maar zó kort.”

Lees verder op VROUW.nl: ‘Alsof de duivel ermee speelde, liepen mijn voeten vanzelf in de richting van de wijk waar Mark woonde’