Nieuws/Wat U Zegt

Deelnemers steunen mariniers die voor gezin kiezen

Uitslag stelling: ’Nee’ tegen overplaatsing

Door de verhuizing van het Korps Mariniers naar Vlissingen dreigt een leegloop bij dit krijgsmachtonderdeel. De meeste stellingdeelnemers (69%) steunen de mariniers in hun verzet tegen de overplaatsing en vinden dat ze in Doorn moeten blijven.

De mariniersfamilies zijn geworteld in Doorn (en omgeving), waar de Van Braam Houckgeestkazerne al zo’n zestig jaar is gevestigd. Scholen voor de kinderen, werk voor de partners en vrienden, veel speelt zich af op de Utrechtse Heuvelrug. Acht op de tien deelnemers begrijpen dat mariniers kiezen voor hun gezinsleden als die niet mee willen naar Zeeland. Zo schrijft een sympathisant: „Niet verhuizen. De mariniers hebben een gezin. De vrouw werkt, de kinderen gaan naar school. Die kun je niet maar zo naar een andere plaats verhuizen.”

Andere tegenstanders van de overplaatsing zijn bang dat als de verhuizing doorgaat, het korps zal leeglopen. „Respecteer het Korps Mariniers met zijn wens in Doorn te blijven. Een stabiel thuisfront is honderd procent belangrijk voor het goed functioneren van alle manschappen.”, betoogt iemand.

Hoewel de verhuizing werd ingegeven door ruimtegebrek in Doorn, stellen enkelen dat de verhuizing een puur politiek besluit was. „Volstrekt onzinnig verhaal. Het is slecht onderbouwd en slechts ingegeven door het een-tweetje tussen de voormalige minister Hans Hillen en Carla Peijs”, foetert een opposant. Deze doelt erop dat het besluit van Hillen in 2012 om de marinierskazerne te verhuizen een mooi afscheidscadeau was voor Karla Peijs, toen nog commissaris van de koningin in Zeeland. Een ander onderschrijft dit: „Verhuizing heeft als enig doel het zieltogende Zeeland te beademen. Een verhuizing dus die veel belastinggeld opslokt en alleen politieke belangen dient.”

Sommigen kunnen zich vinden in het plan van de Koninklijke Vereniging van Marineofficieren (KVMO) die én én wil. Een kazerne in Vlissingen én het Korps Mariniers in Doorn houden. Maar dan nog ’alleen op vrijwillige basis’, zoals iemand schrijft, die ook meent dat „deze mannen voor een schijntje gevaarlijk werk moeten doen. Mogen zij ook nog een beetje rekening houden met hun eigen sociale en gezinsleven.”

Toch zijn er ook deelnemers (29%) die het verzet tegen de verhuizing niet begrijpen. „Zeeland is slechts een uurtje rijden van de Randstad, waar hebben die mensen het in hemelsnaam over. Moet je eens in het buitenland kijken!”, stelt een respondent. Anderen vinden de overplaatsing ’het risico van het vak’: „Het is in de huidige tijd, ook voor de mariniers, nu eenmaal een normale zaak dat militairen niet meer op de zelfde plek blijven. Dit was voor de landmacht al heel lang zo en voor de luchtmacht sinds 2008 ook de normaalste zaak.” Meerderen wijzen bijvoorbeeld op de sluiting van de vliegbasis Twenthe, waarbij het personeel ook werd overgeplaatst naar andere vliegbases. „Gezinnen bleven achter in Twenthe”, weet een deelnemer. Ook uit eigen gelederen komt kritiek: „Het is gewoon een overplaatsing. Ik ben zelf 38 jaar militair geweest en ik moest ook diverse keren verhuizen.”

De meesten echter staan de mariniers bij in hun verzet en begrijpen de juridische weg die sommige mariniers kiezen om de verhuizing naar Vlissingen tegen te houden.